Marry Tagalog Novels & Stories

-tanong nitong matangkad na to sila lang dalawa nagkakaintindihan mahina ako sa english eh "Ia,zaxh,get ready because you two will get married at the end of May"-ani nito "WHATTT??!"-sigaw ni tangkad "sabi ko wag kayong mabigla diba"-ani nito "Ano pong mabibigla?"-takang tanonf ko dito "huh?"-tanong ni mr enrico "Ang sabi niya ia,maghanda kayong dalawa dahil sa katapusan ng may ikakasal kayo"-ngiting sabi ni mara

“Masyado kang madaming iniisip nitong nakaraan at ayaw na kitang pag-alalahanin. Kaya huwag kang magagalit, okay?” Tumango ako. Alam ko naman na hindi siya magdadalawang-isip na magsabi kung hindi ako puno ng problema nitong mga nakaraan. “I am married,” sabi niya na ikinalaki ng mga mata ko. “Well, it is actually an arranged marriage. You know, marriage of convenience kasabay ng pagme-merge ng company ni Daddy at ang company ng nakapasawa ko.”

"Wait... narinig mo—" "Bibili tayo ng bahay sa Tagaytay, yung malapit sa dalampasigan. Tatlo ang magiging anak natin. Pero... hindi ako sure kung mabibigyan kita ng dalawang lalaki at bunsong babae. It could be either of the two. At hindi rin ako sure kung... magiging kamukha ko sila. Mas maganda yung mix sa ating dalawa. Or sa 'yo na lang para maganda," Tumawa ito at pinisil ang kanyang pisngi. "Australian accent? Well, I could work it out. So ano, espren, my love, and my baby? Will you marry me?"

Paano na lang? Paano na lang kung mala-teleserye ang mangyari? Iyong eksenang aayaw ang parents ng bida tapos may gusto pa lang ipakasal ito sa anak nila? Arrange marriage kumbaga. Paano na lang talaga siya diba? Ibig sabihin ba talaga no’n ay tatanda siyang dalaga? Jusko marimar, ‘wag naman sana. Parang hirap naman yata no’n, parang hindi lang talaga mahirap eh, ang sakit pa. Ayaw na lang niyang mag-talk!

Pagpapaliwanag ko naman sa kanya. "And? We're not the only Monteclaro, Ariya. You know that. May iba pa tayong kamag-anak. Yung mga second cousins natin. Also, you can invite the Salem's! I know that they will come. Hindi lang kami ang pamilya mo, Iya." "Ate Leia is right. Tsaka, once in a lifetime lang mangyayari 'to so better celebrate those 18s."

tanong niya, habang ang mga mata niya ay dahan-dahang humahagod sa pisngi ko, at pagkatapos ay inayos ang suot kong kuwintas. “I’m fine,” I said. “Hindi ka ba nakatulog nang maayos kagabi?” Tila may nakita siyang kakaiba sa ilalim ng mata ko kaya niya iyon naitanong. “Yes,” I admitted honestly. “Me neither…” bulong niya habang naglandas sa leeg ko ang isa niyang palad. “I still can’t believe I’m marrying you.” Matapos iyon ay lumapat ang kanyang labi sa akin.

Maling mali ako. I realized that marrying him was the biggest gamble I’ve ever made, and I was losing miserably. Marrying him didn't fix anything, it only made the pain more permanent. Nakatali nga ako sa kaniya, pero ang puso’t utak niya ay nasa labas, nagpapakasaya habang ako, unti-unting nadudurog sa loob ng magarbong kulungan na tinatawag niyang ‘home’ ko.

"You mean..." Napalitan ng ngiti ang ekspresyon ni Vesper na sinundan naman ng sunod-sunod na pagtango. "I'll marry you, baby. Kahit saang simbahan pa 'yan, haharap ako basta't kasama kita."

dagdag pa niya. Napangiti ako kasi parang ikinakasal na kami sa mga sinasabi namin ngayon. At nang maisip ko ang salitang ‘kasal’ ay biglang bumilis ang tibok ng puso ko. I want to marry him, that’s the truth. I want to build my own family with him. Hindi ko lang alam kung paano sasabihin sa kanya, pero sa oras na ayain niya akong magpakasal ay hindi ako magdadalawang isip na sumagot ng ‘oo’.

"Actually, the wedding is supposed to be—!" "You mean, the arranged marriage?" I chuckled while asking her. "Maybe you shouldn't use the words 'napunta sayo'. We can use 'napilitan sayo', instead. Pinakasal lang siya sayo para mabayaran ang mga pinagkakautangan niya." "That's not true!"