Martial Law Philippines End Novels & Stories

~ooo0ooo~ After five months of fighting dineklara na wala ng terorista sa lugar. The five-month long siege of Marawi resulted in massive displacement of communities. Nearly 300 people have died in fighting between Philippine forces and the Islamic State-linked Maute group which seized the southern city of Marawi on May 23. The attack by Maute and its allies on the island of Mindanao is the biggest warning yet that the Islamic State is building a base in Southeast Asia. “Congratulations bro salamat sa diyos at nakaligtas na tayo,”sabi ng isa sa mga kasamahan ko.

Ang galit ay muling namuo sa aking dibdib, kasing init ng kumukulong asupre. ​"Nandito na kayo. Iyon ang mahalaga," bulong ko sa kaniya, pilit kong pinapakalma ang aking boses. "Ligtas na ang mga bata. Iyan ang tanging misyon natin." ​"Hindi pa tayo ligtas, Liana," sabat ni Lucas. Ang kaniyang boses ay kasing lamig ng malamig na asero. Inilapag niya ang kaniyang baril at kumuha ng first aid kit. Ang amoy ng iodine at gauze ay humalo sa hangin. "Ang Council ay nagdeklara na ng Martial Law sa lahat ng Valderrama territories sa London. Ang 'Adrian' na nakita niyo sa balita... ang Double... nag-utos na siya ng shoot-to-kill order sa ating lahat. May mga bounty hunters na sa bawat kanto ng lungso

Panimula ko. "Martial law the law applied in occupied territory by the military authority of the occupying power. The law administered by military forces that is invoked by a government in an emergency when the civillan law enforcement agencies are unable to maintain public order ang safety." Si Budang habang pinapaliwanag ang nasa chart. Nagtuloy-tuloy lang kami sa pagsasalita. "In the Philippines. President Marcos imposed martial law on the nation from 1972 to 1981 to supress increasing civil strife ang the threat of a communist take over following a series of bombing in manila."

Ang Maynila na dinatnan nina Rafael, Lia, at Sofia ay hindi na ang lungsod na kanilang iniwan noong nakaraang buwan. Sa ilalim ng deklarasyon ng "State of Technological Emergency," ang Valderama Corp ay binigyan ng ganap na kapangyarihan upang i-monitor ang lahat ng komunikasyon sa ngalan ng "pambansang seguridad."

Ligtas na sila. Ngunit nang buksan ni Serein ang kanyang mga mata, nakita niya ang isang itim na tattoo sa kanyang braso na hindi niya napansin kanina. Isang timer. "PHASE 2: INCUBATION PERIOD - 270 DAYS" At sa abot-tanaw, isang balita sa radyo ng pod ang bumasag sa kanilang kapayapaan. "Ang buong mundo ay nasa ilalim na ngayon ng Martial Law ng Global Council. Hinahanap ang dalawang terorista na sina Alistair Thorne at Serein Beaumont. Patay o Buhay."

May baril din si Evo kaya gumaganti siya ng putok at nakakapatay ng mga kalaban. Hindi inaasahan ng mga NPA ang paglusob na iyon ng pinaghalong puwersa ng kapulisan at militar kaya hindi sila nakapaghanda ng depensa. Masyadong marami ang mga pulis at sundalo kaysa sa mga NPA kaya hindi nagtagal ay nagawang talunin ng mga ito ang mga walang pusong NPA.

Maria sighed deeply before she talk,hinawakan nito ang dalawa niyang kamay. “ I don’t really know what exactly happened,but I heard from one of your father's men that they are going in the Philippines . Hindi ko alam kung ano ang gagawin nila doon,pero kinutuban ako.So I ask my friend to spy for me,nalaman kong buhay ka. Imagine my happiness when I heard that.” Nakangiti ito pero may luhang umalpas dito,mabilis na pinahiran ni Maria ang luha nito at umiling.

Si Elena lang ang nanatiling tahimik habang patuloy na kumakain, paminsan-minsang tumitingin sa akin na tila sinusuri ako. "By the way," dagdag ni Samantha, "The high command finalized the post-mission timeline this morning. Wrapping up na lang ang natitirang relief operations ngayong linggo. After that, the civilian medical team will be cleared for extraction back to Philippines." Natigil ako sa pagkain nang marinig ko 'yon. Ito na naman. The very topic I'd been trying to avoid, the one that had been draining my energy all day.

gulat na tanong ko. "Yes he is. Gusto niyang lumiit ang papulasyon, and he will begin to destroy the Philippines." "Ano naman ang kinalaman niya sa papulasyon sa Pilipinas? German siya hindi ba?" sunod-sunod na tanong ko ulit. "May sakit siya sa pag-iisip," tanging sagot ni Dr. Madrigal. "Wala bang aksiyon ang Presidente ng Pilipinas?"

-- TAHIMIK NA tinitignan ni Caius ang mga papel sa kanyang harapan at humugot ng malalim na hininga. “Processing the papers would take a lot of money,” sambit ng kanyang kaibigan. “And by our country’s law, we cannot really ‘undo’ an adoption. Hindi rin siya pwedeng magpa-revert into her old names or rescind, wala rin. The only option that you have right now is to marry her in England.” His jaw clenched. “Will the status be recognized in the Philippines?”