Martyr In Tagalog Mga Nobela at Kwento

She knows what and who I want to forgot. I heard her signed. "Sabi ko naman kasi sayo hiwalayan mo na iyang hayop mong asawa. Hindi ka magiging masaya sa piling niya. Magdudusa ka lang sa mga kamay niya. I know, it's hard at first lalo na at mahal muna siya pero stop torturing yourself. He is not even worth it," may inis sa boses nitong wika sa kabilang linya.

Pilit nila akong pinapasunod sa mga magulang kong nauuna nang umalis. "¡Liberame! Eres un asesino!" patali kong bulyaw. ("Pakawalan niyo ako! Mga mamamatay tao kayo!") Pilit akong kumakawala. Masakit na masakit na ang aking katawan sa lahat ng pagpupumiglas. "Papa! Papa! Maawa ka na. Hayaan niyo na ako. Patayin niyo nalang din ako!"

ANG UNANG BUMUNGAD SA 'KIN AY ANG SUPOT NG DUGO! Muli kong isinirado ang pinto saka pinakalma ang sarili. Bakit ko ba nakakalimutan na nasa ibang mundo ako?! I hate myself! Hindi naman puro dugo ang nasa ref, may prutas, karne, wine at bread din kaso bubulaga talaga iyong dugo. Anong klaseng dugo kaya iyon? Naiimagine ko tuloy iyong isang scene ng bampira na ginigilitan sa leeg ang tao na parang baboy.

saway ko rito. "Bitiwan mo nga ko isa ka pang martyr ka! Isa ka ding baliw!" sigaw niya sa'kin at tsaka nagpumiglas dahilan para mapaatras ako at muntik nang matumba dahil sa kawalan ng lakas at panghihina. Nasaktan ako sa sinabi niya..

Parehas lang kaming pasuko na sa lahat ng mga pangyayari. "Ayokong mamatay sa mga kamay ni Dale," mahina niyang sabi sa'kin kaya napatango ako. Alam ko na ang gusto niyang iparating. Sabagay, ako rin naman. Ayokong mamatay sa mga kamay ng mga demonyo. "Sabay tayo?"

Pilit na nagpupumiglas si Kuya at pilit ko rin s'yang niyayapos para hindi s'ya makuha nung mga lalaki. "ARHG!" isang malakas na sigaw ang pinakawalan nu’ng lalaki at sa isang iglap lang ay nawala na silang lahat kasama ang katawan ni Kuya Devrash. Namalayan ko na lang na nag-iisa na lang ako sa loob ng kotse. Napalingon ako sa paligid, sobrang dilim at nakakatakot. Mas lalo akong napaiyak at napahawak sa kamay kong ngayon ay may tumutulo ng dugo. "Mommy! Daddy! Kuya!"

Akuji Morte "Wow! Ano namang tawag sa nakakamanghang bagay na iyan?" Tanong ng inosenteng babae na nag-ngangalang Akuji Morte, ngunit mas kilala siya sa pangalang Yiel. Kausap nito ang isa sa mga kaibigan niyang katulong mula sa loob ng mansion ng mga Lastra.

Ang mga salitang, 'Evil Fiend Martyr' ay kapansin- pansing nakasulat sa kahoy na signboard. "Lahat!" Sa sandaling iyon, ang kapitan na naglalakad sa harapan ay tumingin sa paligid at sumigaw, "Ang pangalan ng babaeng fiend na ito ay Morticia. Isa siya sa labindalawang Fiend Martyr. Her Majesty. Buti na lang at malakas ang Her Majesty at agad na tinipon ang royal guards para hulihin ang masamang halimaw na martir na ito. Ngayon, magpaparada siya sa kalye para ipakita sa publiko ang kahihinatnan ng pagiging isang halimaw na lahi at pagiging walang galang sa Kanyang Kamahalan!"

“That's his name. Walang sinuman ang dapat bumanggit no’n. Sa oras na sabihin namin ito… hindi pa man natatapos banggitin ang buong code ay sasabog na ang katawan namin dahil sa explosive device na nasa loob ng katawan namin” Napaisip naman ako ng malalim. Ang sabi ni Bakbak ay hindi niya masyadong me-memorya dahil ibang lengguwahe ito. La morte? It means death. “Pero kahit hindi ako magsalita ay papatayin niyo rin lang naman ako,” dagdag nito. “Give me a piece of paper and a pen.”

Nang makalapit sa ina ay mahigpit niya itong niyakap habang umiiyak. "I'm sorry, Mommy. I'm sorry. It was all my fault. Kung hindi sana ako naglayas, hindi niyo na sana ako hahanapin. Hindi sana kayo maaksidente. It was all my fault. I'm sorry, mommy. I'm really sorry." She said while crying, ang kanyang mukha ay nakasubsob sa leeg ng kanyang ina.