Novel & Cerita Masakit Na Sintido

“Natatakot ako. Natatakot akong mawala ka sa akin.” Himbis na magalit si Maica ay hindi niya naiwasang makaramdam ng simpatya sa asawa. Kaagad niya itong niyakap nang mahigpit at doon tuluyang humagulgol sa kaniyang dibdib. ***

THE ACE OF ACES ICE'S POV "Enough, insert it already." "Enough, insert it already." "Enough, insert it already." "Waaaaaa!" Napabalikwas ako ng bangon. Shet! Ano 'yon? Anong klaseng panaginip 'yon?! Halos habulin ko na ang hininga ko nang biglang sumakit ang sintido ko, akmang patayo na ako nang bigla na lang akong tumumba.

Agad nya naman akong sinugod pero bago nya pa ako mahawakan sinampal ko na agad sya ng pagkalakas lakas gamit ang kaliwa kung kamay dahilan para matumba sya dinaganan ko naman sya at pinagsasampal "KAHIT ANONG GAWIN MO HINDI KA NYA MAHAL*PAK*" "KAYA PWEDE BA MAGISING KANA*PAK*" "ISA KALANG LARUAN PARA SAKNYA*PAK*"akmang sasampalin ko sya ulit ng bigla syang umiyak?napatigil naman ako

sabi ko " Italia is a Kleptomaniac, she is an expert in lockpicking kaya sya ang nauna kong suspect. Si Hervice naman ang Inggetera kong classmate, we never get along dahil madalas syang nagsaside comments about me . Last is Ashrecht , Sya yung tipo ng tao na lagi akong sinisiraan at handang sirain ang mga reputasyon ko, one time ay napagbintangan ako ng mga crime na hindi ko nacommit and she also Copies my ideas in designing cakes. She also sabotage one of my dishes just to get ahead." paliwanag nya I have a hunch kung sino pero hindi pa iyon sapat.

paghila nito saaken "sabeng gusto konang umuwi! Ayoko ng makita yang muka mo dahil naaalala kulang yung nangyare satin 6 years ago" ng masabe koyun para kung nakahinga ng maayos mula sa sakit na nararamdaman ko. "W-what? What do you mean Ms.fajardo? Takang sagot nito

“KASAL MAKOY?, HINDI TAYO MAGKASINTAHAN. HINDI PA KITA SINASAGOT SAKA WALA SA BOKABOLARYO KO YAN” reklamo ni Trisha pikon na siya dito kung hindi lang maganda ang pinagsamahan nila ng binata at kung hindi lang siya nakikitira at halos parang inampon na rin ng mga ito ay iisipin niyang binabastos siya nito.

Masakit. Ang paligid ko ay unti-unting lumalabo na parang lumulubog ako sa isang malalim na hukay na hindi ko na matakasan pa. Ramdam ko ang malamig na hangin na dumadampi sa duguan kong katawan. Naaamoy ko ang metalikong singaw ng dugo ko. Huminga ako nang malalim pero parang hindi na sapat ang hangin. Ito na ba ‘yon?

Harapin ang sarili niyang kamatayan? Sa sandaling ito, sinulyapan ni Maiko ang mga tao sa ibaba ng entablado at sinabing, “Kayong lahat, panatilihin ninyong mahigpit na kumpidensyal yung insidente ngayong araw. Hindi ko siya patatawarin at papatayin ko siya kung may maglabas ng kahit isang salita! Ang kasalang ito ay isang katatawanan lamang. Magsialis na kayo!”

nagpatuloy nga ang pagbiyahe namin hanggang may madaanan kaming maliit na tindahan sa daan. Sandali akong bumama at agad din namang bumalik sa sasakyan, walang isip isip ay nilagok ko ang laman ng boteng iyon, halos mapangalahati ko nga ang laman noon dahil na din sa labis na uhaw. Bigla ang pagkabog ng dibdib ko ng makaramdam ko ng pagkahilo matapos ang ilang minuto. "Shoot mukhang makikidnap ako ng mga Abu Sayyaf." iyong ang nasa isip ko ng mga oras na iyon without really thinking na nasa Luzon nga pala ako at wala sa Mindanao.

Palapit nang palapit ang tukso. NASAPO ni Mia ang sintido nang magising siyang parang inuuga ang ulo niya at parang lumilindol na hindi niya malaman. Masama ang pakiramdam niya pero kaya naman niyang kumilos. Kailangan niya maligo para kahit pa paano ay mabawasan ang sakit ng ulo niya. Nag-inat siya ng braso at natigilan nang tumama ang braso niya sa kung anong matigas na bagay. Binalingan niya kung ano iyon, napamulagta at halos lumuwa ang mga mata niya ng makita ang isang matinupunong lalaki na nakatagilid ng higa patalikod sa kanya. Tulog na tulog ito.