Novel & Cerita Masakit Na Sintido

KABANATA 23 MASAKIT isipin na ngayon siya hihingi ng tawad kung kailan hindi pa rin nagigising si Mama. Masakit isipin na ngayon niya napapagtanto ang mga maling ginawa niya kung kailan huli na. Kung kailan hindi na maibabalik pa ang mga nangyari na. Masakit isipin na kailangan pang umabot sa ganito bago niya mapagtanto.

Mabuti nalang at hindi pa sumama si Aika dahil ito lang hindi niya inimbita . ''arrghhh '' inis na sigaw ni Maiko pagkatalikod mula sa kanya ngumisi lang siya dahil kitang kita niya sa mukha ni Maiko ang inis at dismaya dahil hindi umubra ang kamalditahan nito .

Sabi niya "Ako" nang lang ang salitang paulit-ulit niyang nasabi ng matagal, ngunit hindi mailabas ang natitirang mga salita. Nakita ni Mikey ang kanyang mukha, lumapit si Mikey sa kanya at nagsalita, "Classmate, alam kong mabuting bata ka, pero dapat mong tandaan na hindi pwedeng manakit ng iba, masamang asal 'yan! Hindi pwedeng mag-away ang mga bata! Kaya, dapat humingi ka ng tawad sa ating classmate!"

END OF FLASHBACK. Masakit. Iyon na yata ang isa sa pinakamasakit na mga salitang narinig niya mula kay Karina. It's the truth by the way. Ano nga ba siya nito? Hindi ba't siya lang naman ang lalaking sumira ng tiwala niya? Siya lang naman ang lalaking nakipagtalik sa ibang babae.

Medyo masakit ang ulo ko kaya hinilot ko ang sintido ko. "Ano bang nagyayari sa akin?" Mahinang bulong ko. Kahapon ay ganito rin ang nangyari sa akin. Ang akala ko lang ay ina-acid ako kaya pinagsawalang bahala ko lang. Nangunot ang noo ko. Mahigit isang buwan na akong hindi dinadatnan.

Tinitigan lang siya ni Astrid nang napakakalmado, walang kaano-anong emosyon ang makikita sa kaniyang mga mata. "What makes you think I wouldn't do that?" mahina ngunit mariing banat ni Astrid, at ang bawat salitang binitawan niya ay tila mabigat na dagan sa dibdib ni Santi na nagpahirap sa kaniyang paghinga.

wika nito Sakin. Bumuntong hininga naman ako bago nag salita. " Nay, Wala na pong dapat pag isipan pa. Kailangan niyo ito at mas Kailangan ni Mayaki itong treatment na ito. Ayuko lang makitang nahihirapan kayo, okay lang naman po ako at mukhang mabait naman si Akio" Wika ko Naman habang inaayus Ang Sarili ko.

maingat na sabi ni miss jossie. Dahan-dahang tumingin si Asmodues sa kanya—isang titig na parang yelo, walang emosyon pero nakakatakot. “Kapag sinabi kong gusto ko siyang Makita, gusto ko siyang makita.” Bumigat ang tono nito. “Kung tumakas siya, may dahilan. At gusto kong ako mismo ang makarinig n’un.” Tahimik ang lahat. Ang tanging maririnig ay ang mahinang ugong ng aircon at ang tunog ng kanyang mabigat na paghinga.

: PAGBABALIK SA KATOTOHANAN AT SIMULA NG BAGONG BANTA Pagbalik namin sa Maynila mula sa Baguio, naramdaman ko agad ang pagkakaiba. Ang simoy ng hangin ay hindi na malamig tulad ng sa bundok—mabaho at mainit, parang bumabalik kami sa isang mundo na puno ng gawain at gulo. Ngunit kahit ganito, hindi ako natakot—may dalawang singsing sa aking daliri na nagpapaalala sa akin ng pangako ni Zeus, at alam ko na kasama ko siya sa lahat ng bagay.

Masigla nitong sabi sa akin. Pagkatapos ng ilang saglit ng katahimikan ay muling napatingin ako kay Sinta. Totoo ang sinasabi niya. magaan ang presensya niya, at kahit pa may mga lihim siyang hindi pa lubos na ipinapakita, ramdam ko na may malasakit siyang totoo. Marahil dahil bata pa siya, may kakaibang kislap ang kanyang mga mata na parang kahit gaano kabigat ang sitwasyon ay kaya niyang gawing magaan sa pamamagitan ng kanyang mga salita at ngiti. “Salamat, Sinta,” mahina kong tugon. “Minsan kasi, hindi ko alam kung kanino ako pwedeng lumapit. Minsan, parang ako lang mag-isa.”