Novel & Cerita Masakit Na Sintido

Hindi ba't lahat ng tao ay tumingin sa kanya bilang isang biro pagkatapos? Lalong naging bigo si Miyamoto Masaki. "Idiot! Anong ibig mong sabihin na sinadya mong ilabas ang mga kalokohan niya sa Japan?! Galit ako dahil sinaktan niya ako sa virtual game at niluwa niya ako! Nagkasundo kaming mag-away sa totoong buhay. Ang tagal kong hinintay ang araw na ito!" Galit na galit si Miyamoto Masaki at mukhang nakakatakot at kahanga-hanga.

Masakit. Iyon agad ang unang naramdaman ni Aly pagkadilat ng kanyang mga mata. Parang pinupukpok ang loob ng ulo niya. Hindi simpleng hangover. Kundi isang mabigat, pumipintig na sakit na para bang may naglaro ng martilyo sa kanyang sentido buong gabi. “Argh…” mahina niyang daing habang sapo ang ulo.

it's one in a blue moon kaya dpaat ay ssulitin nya na. Hindi namna maintindihan ni Asstria ang sarili, her mind keep telling na mapumiglas a binata ngunit iba ang kinikilos nang dalaga, she strangely feel some intoxicated excitment na binibigay tuwing nagdidikta ang mga katawan nila, kasabay neto ang init na dalaga nang katawan nag binata. She deeply feel so intoxicted.

“May karapatan akong makilala siya kaya bakit hindi mo pa sabihin sa ‘kin ang totoo!” Pakiramdam ko’y malalagutan ako ng ugat sa sintido dahil sa lakas ng pagkakasabi nito. Hindi ko napigilan ang sariling emosyon kaya nailabas ko ito ng hindi iniisip. Kusang dumampi ang tatlong daliri ko sa sintido ko at minasahe itong maigi. Mabilis na tumama ang paningin ko nang marinig kong may kagulong nangyayari sa labas idagdag pa nito ang maingay na pagkatok.

Masakit pala na sa bibig niya mismo lumabas ang katotohanan. Ito ang first love ni Syete, ano ang laban niya kung sakali? Siguradong masasaktan lang siya. Ayaw niyang sumagal, marami na siyang pasanin at kung dadagdag pa ang pag-ibig ay hindi na niya kakayanin. Pero nasasaktan siya. Natatakot.

Susulitin muna niya ang saglit na pagtakas sa reyalidad. Wala itong reaksyon sa ginawa niya. Kahit may kalabuan ang tingin niya dito, tinitigan pa rin niya ito ng may kasamang pang-aakit ang kislap ang mga mata. Kusa pa niyang idinikit ang sariling katawan dito, ninamnam niya ang katigasan ng mga muscle at kalaman nito. Kahit sa panaginip ay hindi niya nanaisin na maging isang santo.

“It’s just that… I thought he needed a friend right now.” “Well, he has friends. Sina Makino.” Napatango ako. “I know. Pero sa tingin ko, he needs someone who can understand him more. Kailangan niya ng kaibigan na nakakaintindi sa sitwasyon niya.” “And you think you’re the one?”

paliwanag pa n'ya upang kumbinsihin nito. Sinikap pa ni Akihiro na maging pormal sa harap ng dalaga para huwag itong makaramdam ng takot sa kan'ya. Isa pa, gusto rin niyang makuha ang tiwala nito at maging palagay ang loob para maisama niya ito. Ilang sandali pa munang tila nag-isip ang babae bago muling nagsalita. "S-Sasama na lang po ako, S-Si," tugon nitong lihim niyang ikinangiti.

Masakit. Kahit pangit siya— Ako ang mas pangit. Sa ugali. Sa puso. Sa lahat. “Putangina ka, Nancy. Hindi kita gusto mahalin. Pero bakit parang ikaw lang ang sinisigaw ng puso ko?” Huminto ako. Nanginginig kamay ko. Tinype ko huling message. “Ayoko sa’yo.” Pero hindi ako tumigil doon. “Pero hindi ko kayang hindi ka isipin.”

mabilis kong paliwanag. Bahagya siyang natigilan pero kalaunan ay dahan-dahang napangiti. "Talaga? Beauty contest?" "Opo... p-pero ayoko sana, kaso pinilit ako ni Jace at ni Ma'am." "Bakit ayaw mo? You're beautiful, Marikit. It's about time people see that," aniya at pinaandar na ang sasakyan. "Don't worry. I'll make sure you'll have everything you need. Gown, shoes, makeup... ako ang bahala."