Maskara Ng Dignidad の小説・ストーリー

Nag resigned si Miss Garcia noon sa kanyang pagiging guro at may ibang kina aabalahan na ngayon. Naranasan ko na rin rumampa sa International fashion show. Minsan narin akong naging fantasy bra ng Victorias Secret. And you can't believe it, ang fantasy bra ay nagkakahalaga ng thirty million! Malaking parangal para sakin ang maisuot iyon. Hindi naman ako miyembro nun pero nagkaroon ako ng pagkakataon na maimbitahan at maisuot iyon. It's such a pleasure for me. Pagkatapos nun ay sunod sunod na ang invitations para sakin.

Pasa-pasa ang mukha nito at may tali ang isang braso patunay na nabalian pa ito ng buto. Pilit na ngumiti ang Ama dahilan para mabinat ang sugat nito sa labi, napalitan ng ngiwi ang ngiti nito dahilan para mangilid muli ang luha ni Maria at mabilis na lumapit sa Ama at niyakap ito.

“Salamat po, Sir.” Lumakad siya palabas. At nang maisara ang pinto, doon ko lang pinayagan ang sarili kong huminga nang malalim. Sa salamin sa harap ko, nakita ko ang sarili ko: buhok na itim na itim, mata na may contact lens para maitago ang totoong kulay, at ang peklat sa collarbone na natatakpan ng mataas na kwelyo ng uniporme. Lahat ng pagbabago na ginawa ko para hindi niya ako makilala.

Diretso ang tindig, kontrolado ang hakbang, parang sanay na sanay sa atensyon ng crowd. May suot itong mask na hindi buong takip, kundi half-mask na may disenyo ng ibong-dagat na may mahahabang balahibo sa gilid. Tanging ang matigas na panga at manipis na linya ng labi ang malinaw na kita. May kakaibang bigat ang presensya niya. Kahit walang ginagawa, kusa nang umiwas ang mga taong nadadaanan niya.

Mayroon din itong malaking salamin, puro designer na mga relo at tuxedo, maskara at higit sa lahat naka-display na iba't-ibang uri ng mga armas. Tumingin-tingin si Kristen sa ibang nakasabit ng may mahagip siyang isang bagay, isang maskara na may dugo, napakunot ang noo niya dahil sino bang tanga na hindi lilinisin bago i-display ulit? Aabutin niya na sana ang maskara ng bigla na lang may narinig siyang putukan. “D-Damon...”

"What do you mean by that? Bakit mapanganib? Bakit kailangan ng gold mask?" Ngumiti siya. "This mask is for our safety." Tinuro niya ang maskarang suot-suot niya. "Without this, ang ibig sabihin no'n ay isa ka sa mga babaeng binebenta sa lugar na iyon. El Paradiso ay hinahati sa dalawa. Ang mga nakasuot ng gold mask, sila iyong mga mayayaman o VIP ng El Paradiso at- " "At iyong walang mask ay silang iyong mahihirap at walang magagawa para tumanggi." Ako na ang nagpatuloy sa sasabihin niya.

Tumango ako sa isang empleyado na nagsalita at tumayo na. Tinignan ko ang repleksyon ko sa salamin at dahan-dahang sinuot ang maskara na ibinigay sa 'kin ni Quisha. It really matched my dress. Halos hindi ko rin namukhaan ang sarili ko dahil kalahati ng mukha ko ang natakpan sa 'kin. It was a gold masquerade mask that has a gold feather on the left side. It also has glitters na nagkalat sa maskara. It looked fabulous.

, biglang sumipa muli ang popularidad. Madaling araw, nakita ang isang palihim na lalaki na may maskara na palinga-linga. Hubad siya mula ulo hanggang paa, at ang gitnang bahagi ng kanyang mukha ay mahigpit na na-mosaic. Naglakad ang lalaki sa gate ng community at nakita na walang tao sa paligid, kaya ibinaba niya ang kanyang maskara at sumigaw nang malakas:

With a smirk, Alessio replied, “Well, my mom has some ideas. She’s thrilled about the event and suggested a masquerade extravaganza theme this year.” Napaangat ng kilay si Lucas. “Masquerade extravaganza? Seriously?” Alessio nodded, “Men in sleek suits with mysterious masquerade masks and women in elegant gowns with ornate masks. According to her, it's about embracing power and elegance in our world.” Taun-taon, tradisyon na ng pamilya Conti na ipagdiwang ang pagkakatatag ng kanilang mafia organization kasama ang mga malalapit sa kanila.

Kahit ano ang iwas o pagpipigil ko sa aking sarili, ang mata at puso ko na mismo ang siyang naghahanap. Magiging matagumpay ba ang pagtatanghal na ito, o mauuwi ang lahat na parang bula? Nagpalakpakan ang mga madla nang akoʼy nasa gitna na ng entablado, ngunit nanaig pa rin sa kanilang mukha ang bakas nang pagtataka dahil sa pagkakabalot ng aking mukha. Sa aking pagkanta, dadalhin ko pa rin hanggang sa huling kanta ko ang maskarang ito. Mahigpit at doble ang pagkakatali rito kayaʼt nasisiguro ko na hindi lalabas ang katotohanan na si Miss Chenaniah Xyrah Ricafrente ang likod ng maskara.