Novel & Cerita Maskara Ng Dignidad

ani Marco, ang kanang-kamay ko. Hindi ako lumingon. Ang mga mata ko ay nakapako sa repleksyon ko sa bintana. Ang babaeng nakikita ko ay hindi na si Sariah. Siya ay isang maskara na gawa sa mamahaling tela, malamig na asero, at poot na hindi na kailanman mabubura. "I-cancel mo, Marco. May iba akong pupuntahan." "Pero, Ma'am... delikado. Hindi pa natin alam kung nasaan ang mga natitirang tauhan ng The Collective—"

Isinarado rin ang lahat ng kurtina sa loob ng van para mabigyan siya ng privacy. Binuksan ni Ophelia ang box at tumambad sa kaniya ang isang formal dress, isang pares ng low-heeled shoes, at isang gold mask. Doon lang napansin ni Ophelia na mukhang pormal din ang ayos ni Magnus ngayong gabi. Kahit na nakasuot pa rin siya ng itim, isang high-end na black suit ang suot ni Magnus ngayon. Doon lang napagtanto ni Ophelia na dadalhin pala siya nito sa isang masquerade ball.

Lumabas ang detalye. Venue: To be revealed 12 hours before event. Theme: Masquerade. Formal Black Tie. Masks Required. No weapons beyond declared security tier. All participants subject to identity distortion protocol. “Identity distortion?” tanong ko. “Meaning may signal scramblers. Facial recognition blockers. EMP-filtered entry,” paliwanag ni Adrian. “Walang totoong pangalan. Lahat naka-maskara. Walang magtitiwala sa kahit sino.”

Pinipilit niyang makapag adjust sa liwanag upang sana’y tandaan ang hitsura ng mga lalaking dumukot sa kaniya ngunit bigo siya dahil pawang mga nakasuot pa rin ng maskara ang mga ito. “Good evening, Ms. Herrera.” Natuon ang atensyon ng dalaga sa nag salita. Nakaupo ito sa isang silya sa isang sulok. Kakaiba rin ang maskarang ginamit nito kumpara sa iba pa. Tanging ito lamang kasi ang nakasuot ng maskara na may mga kulay itim na marka sa ibabaw ng kulay puting plastik. Samantalang ang iba naman ay pawang mga maskara para sa halloween ang suot.

Inaya niya akong pumasok sa tinatawag nilang hukuman. Nakaramdam ako ng kaba nang makaapak ako sa marmol na sahig. Sa harapan ay nakaupo ang labing-dalawa ka-tao na nakasuot ng mga maskara at sa pinakataas nito ay isang lalaking nakasuot ng americanong damit. Tulad ng labing-dalawang tao na nakasuot ng maskara, ang lalakeng nakaupo sa pinakataas na upaun ay nakasuot rin ng maskarang lion.

Napa-sign of the cross pa siya. Kinuha niya ang maskara na ibinigay ni Rhoda kanina. Isinuot niya iyon. Kulay itim iyon na may halong burdang kulay ginto. Mga mata at ang tungki ng ilong niya ang natatabunan. Sa gawing kanan niyon ay may hugis rosas na desinyo. Muli ay narinig niya ang pagpito ng nasa labas. Tatlong sunod-sunod na pito. Marahil ay nawawalan na iyon ng pasensiya sa katagalan niya.

Hindi niya ako makikilala. Suot ko ang itim na maskara na tumatakip sa kalahati ng aking mukha—isang parte ng persona kong si Mira. Sa mundo ng bar na ito, ako si Mira, hindi si Zamara. Isang star dancer na isa lamang sa maraming babaeng nagtatago sa likod ng mga maskara.

O isa lang itong pangkaraniwang pagsusuri ng kanyang utak—ang pagtatantiya kung sino ako sa ilalim ng maskara? “Hindi po… hindi niyo… hindi niyo dapat alam,” mahina kong bulong, halos hindi ko mailabas ang salita. Ngumiti siya, maliit lang, pero alam kong may halong amusement at curiosity. “Masyado ka pa rin. Ngunit okay lang. Hindi mo kailangan magpanggap ngayon.” Hindi ko alam kung paano ko pinilit ang sarili kong huwag kumalma.

"Ayaw talaga, Theo. Hayaan mo na lang, baka masugatan ako `pag pinilit mong tanggalin ang maskara!" "Hmm..." Tinignan ko'ng muli ang takip sa mukha ni Marius. Ang maskara ay gawa sa pilak. May mga kakaibang simbulo na naka ukit dito. Sa aking pagtitig, tila naging mga letra ang mga simbulo. Inisa-isa ko itong basahin -- kalasag, enkwentro, kapalaran, kapangyarihan... hindi ko pa rin maintindihan.

I've been a very bold person but I can't help but get conscious as I can feel their peircing gazes on my body. At kahit gaano kong titig ay hindi ko talaga maaninag ang pagmumukha ng dalawang mokong na nagkakandarapa na magbid para sakin. The entirety of this hall is dim with the stage being only the bright place. Pero kahit na madilim ay kaya ko pa ring maaninag ang mga suot nilang maskara. Some wore a metallic silver while the others have shiny gold on them. VIP 7 and 4 have gold masks.