Novel & Cerita Kwento Tungkol Sa Dignidad

Kung bakit ako narito at kung bakit ko 'to ginagawa. Kung bakit kumakapit ako sa patalim at isinantabi ang dignidad. Kung bakit kinalimutan ko ang prinsipyo na mamuhay nang maayos at naaayon sa batas ng dakilang Ama. Nang dahil sa pera. . . "Don't do that, please. . ."

Just how cruel the world is. Tunany ngang hindi ang multo ang kinakatakutan, kundi ang nga tao. Dahil sa mga tao, kayang-kaya wala-in ang pride at dignidad mo. Kayang-kaya ka ring patayin sa lait at masasakit na insulto.

singhal nito. Nakita ko rin si Victoria sa di kalayuan na nagpipigil ng tawa. Hindi Alam anong sasabihin. "What rights do you have? Ganyan ba talaga kayong may pera? Yuyurakan ang dignidad at pribadong buhay ng mga simpleng mamamayan?" Gusto ko nalang tawagin lahat ng Santo at Santa sa mundo. Dragon pala ang buntis. "Elaris-"

Kinuha ni Sabrina ang mabibigat na sobre, hindi pa rin mapakali ang kanyang puso. Kung mayroon siyang anumang iba pang kahalili, pipiliin niyang huwag kunin ang pera. Ang isang daang libong pera ay marahil ay hindi marami para kay Sebastian, ngunit sapat na ito upang durugin ang kanyang dignidad. Gayunpaman, kung ito ay isang katanungan ng kaligtasan ng buhay, ano ang kahalagahan ng dignidad? Kinagat ni Sabrina ang kanyang mga labi at sinubukang panatilihing maayos ang kanyang emosyon, kinukuha ang pera habang maangas na nakatingin kay Sebastian, ‘Salamat.’

Tumayo ito at dumiretso sa counter. 'Bakit parang masakit? Kahit hindi ako babae pero natatapakan ang pagkatao ko.' Sa lahat ng pwedeng gawin saakin yun pa talaga. Nakakababa ng dignidad. Hindi man ako babae pero tao rin ako. Pinaabot pa talaga sa puntong pati pagkatao ko tinapakan nila. Sa oras na ito hindi ko na sila palalampasin. Hindi ko man sila kilala, pero aalamin ko. Kahit pa aabot sa puntong makapatay ako.

Maya-maya’y pinatay ko ang tawag. Hindi ako mapakali. Hindi ito tungkol lang sa pera o sa titulo — tungkol ito sa pagkakakilanlan, sa dignidad, at sa kontrol. Kung may pinlano si Don Ernesto, gusto kong malaman kung sino ang loob ng plano at sino naman ang kumikilos laban sa amin.

Sa palagay ko kaya ko siya napapanaginipan is to remind me that I owe her my life. "Hindi naman lahat ng tao ay ganoon Axel nagkataon lang napapaligiran ka ng mga ganoong tao. Marami pa rin tao ang may mabuting kalooban at hindi basta nasisilaw ng pera. Mga tao na mas mahalaga ang dignidad at prinsipyo sa buhay. Kailangan mo lang ulit magtiwala," sabi niya. "By the way, how's the charity event?" tanong ko para maiba na ang takbo ng usapan.

Nagulat ako sa halagang sinabi niya hindi dahil sa laki ng halagang sinabi niya, kundi dahil iyon lang ang halaga ng dignidad na mayroon siya bilang tao. Napangisi ako, malamig at puno ng hamon. “You don’t know me. I’ll double it if you want.”

Kuyom na kasi nito ang kamao kaya bahagyang kinabahan siya. "Are you giving that vibe as a joke? Lalaki ako. Wala ka na bang dignidad sa sarili mo?" "May dignidad naman ako. Pwera na lang pagdating sa'yo. Ora-oratang umaandar ang kalandian ko." "Look Cognac's cousin—"

"Babae lang 'yan. Kung ako ang tatanungin, hindi 'yan sulit. Since your third uncle likes her, just give her to him. Why make a scene with your third uncle over a woman?" Sinipa siya nito sa binti. "Kaninong panig ka ba, bwisit ka?" Natatawang pinagpagan ni Carlos ang kanyang pantalon at natawa. “Syempre, na sa panig mo ako.” NAGNGITNGIT ANG mga ngipin ni Kyle at mariing nagsalita. “This is no longer a question of whether or not a woman is a woman. It's a question of dignity, a question of a man's dignity!"