Master Shot Novels & Stories

Isang lalaki ang bigla na lamang sumulpot sa kan'yang harapan at inundayan s'ya ng suntok sa mukha ngunit mabilis s'yang nakailag kaya hindi tumama sa mukha n'ya ang kamao nito. Muntik na s'yang tamaan nito mabuti na lang at mabilis ang kan'yang reflexes. Sinanay sila sa ganito at kailangan na kahit walang tao sa paligid ay hindi pa rin nawawala ang liksi ng kanilang pandama. Assassin's should be fast and alert dahil kung hindi ay paglalamayan ka ng pamilya mo kinabukasan. Thanks to her tita and tito's na puro assassin.

“Sir Chandler, do you want to check the shots?” Tumango ako. “Show me.” Dinala niya ako sa monitor kung saan lumalabas ang mga kuha. Isa-isa niyang in-scroll ang pictures. Naka-jacket si Mitch. Nakaupo sa gaming chair. Nakatingin sa relo. Nakangiti. Seryoso. Focused. At lahat… maayos. Hindi lang maayos. Maganda. “Perfect siya for the campaign, Sir,” sabi ng photographer na lumapit din sa tabi ko. “Natural ang dating. Hindi trying hard.”

A regular person can’t aim that accurately unless you are trained. Two perfect shots and two of my men are already on their knees. Ngumisi ako. Interesting. “Bring the car closer to them, in front.” Kinuha ko ang baril sa tabi ko at pinasok iyon sa bulsa sa loob ng suit ko. I pull the door finally revealing myself.

Hindi muna s'ya lumabas at nakiramdam muna sa paligid. As an assassin, they are trained how to read the movements of an enemy even though their eyes are close. Kaya alam n'ya kung saan banda na ang tatlong lalaki. Nang masigurong kaya n'ya nang maabot ang tatlo, mabilis ang mga kilos na lumabas sa pinagtataguan sabay hugot ng kan'yang tatlong kutsilyo na nakasukbit sa kan'yang boots na suot at agad na ibinato sa tatlo.

Kahit daplis lang ay nasisigurado kong mamamatay siya dahil sa tindi ng lason na nasa bala ng baril ko. My vision started to blurry as I felt my breathing stop for a second then continued again. I positioned myself and waited for his shoot. Leonardo shoot again. One... two... He then shoot again. One... two... 2seconds interval.. I ready myself as he shoot again. One... It's time. In one swift move I moved my body and pulled the trigger to where his shots came. My gunshot loudly echoed as I saw him slowly falling from his place. Hindi ko maiwasang mapaluha kasabay nang panghihina ko.

Hindi niya matatamaan ang target niya sa ganitong estillo. "Ibaba niyo ng konti, Sir. Tapos e-angle n'yo ng mala forty-five degrees sa bandang kanan, Sir. Konting galaw lang, Sir. Mahangin kasi." Mahina ang pagkakasabi ko at rinig niya ito. He followed what I said, and as soon as he pulled the trigger, he hit his target. "Woah! Ang galing! Swak, pre!" He looked at me and gave me a high-five.

The air filled with the familiar sound of magazines clicking into place, followed by the mechanical beeps signaling the start of the session. "Go," Yuta called out. Gunfire erupted around me, but I focused on my own target. Steady breath. Firm grip. The moment my finger pressed the trigger, the bullet shot forward and hit dead center. Bang. Bang. Bang. Three consecutive shots. Three perfect marks. Silence followed, then— "Sugoi... (Amazing...), Sato muttered. "Bullseye lahat?" Napasinghal si Tetsu. "Bullshit. That's not something you pick up in a few lessons, Madelaine."

“Get ready.” “For what?!” My voice came out high-pitched. “Mamatay?! Hindi ako emotionally prepared, Terrence—” The SUV tried to overtake us. But Terrence was faster. He yanked the wheel hard, blocking their path. Then, with his other hand, he smoothly upholstered his own gun, pulled down the window, and— BANG! A single shot. Precision. No hesitation. The front tire of the SUV exploded. Rubber shredded against the pavement, sparks flying as metal scraped asphalt. The vehicle skidded, nearly spinning out—

Tinuro niya kung anong nasa camera. Napabuntong hininga ako, akala ko ay maraming shots. Tinignan ko pa ang laman ng photos, napailing ako nang makitang may scene pa na tinuhuran ni Maddy si Carlos sa kaniyang ari. May kuha din na tinutulak ni Maddy si Carlos. Nakadilat ang ilang picture ni Maddy at bakas sa mukha nito ang inis. Samantalang ang nag-iisang best shot lamang ay itong nakapikit siya na nakataas pa ang kamay sa balikat ni Carlos habang dikit na dikit ang katawan ni Carlos sa kaniya.

mastermind nito. Tarantado kasi. Pero hindi ko hahayaang patayin siya ng traydor na driver na ito. Hindi ko pa siya nakikitang naghihirap. Kung mamamatay ang taong ito dapat sa kamay ko. Nakita ko ang paglipat ng daliri ng driver mula sa trigger guard hanggang sa mismong trigger. Akma na sanang kakalibitin niya ang gatilyo ng mabilis na umangat ang mahaba at nakatakong kong paa at sinipa ang kamay nitong may hawak ng baril. Buti na lang at malaki at maluwang ang kotse ni Bernardo kaya nakakakilos ako ng maluwang. Naiputok nga nito ang baril pero sa ibabaw naman. Mabilis na dumapo ang palad ko in slant position sa batok nito kung saan mabilis na nawawalan ng malay ang sino mang tatamaan doon