Mastermind Lyrics Novels & Stories

Nothing more, nothing less. Oh, I really, really, really like you… Mga bwiset din talaga itong mga lyrics ng kanta na basta-basta na lang umi-epal eh! Pwede na ba akong matulog Lord? Please? Umamin naman na ako eh! Nagmamaktol pa rin na sumampa ako sa kama. Napatingin ako sa wall clock. Shit, bakit ang bagal ng oras?! 9:12 p.m palang pala, seriously?

Nagkakamali silang lahat! "Who's your Master then?" I coldly question. "You, My Mist..ress" may nginig sa labi niyang sagot. Stupid, Hinimas ko ang buhok nito gaya ng ginagawa ng amo sa kanilang alagang aso. "Next time don't bite your master, "I warned before I dismissed him.

"Oh shït, no!" Mabilis niyang kinuha iyon at basa na ang kalahati at sulat lamang iyon gamit ang lapis. Hindi na mabasa ang ilang words doon dahil natatalo na ng kulay ng chocolate. Ang nakasulat kasi ay, 'Hindi ako makalabas dito sa kinaroroonan, I don't know where I am too, short time...' ang kasunod nito ay basa ng chocolate at ang sunod naman ay ito ang karugtong ng sulat, 'kasi short paper lang ito. Dito ko na sabihin ang totoo kung sino ang mastermind ng lahat kay Mahalia and it's...." hanggang doon lang kasi ang kasunod na ilang litra pa ay hindi na mabasa.

Hindi ako makapapayag na sisirain niya ang gabing ito. He stood straight and shrugged off. “Wala akong balak na magtagal pa rito. I’m a busy man at kailangan ko pang lakarin ang iba kong pinagkakaabalahan. Gusto ko lang talagang makita ka. Hanggang ngayon kasi, iniisip ko kung paanong ang isang baldadong katulad mo ang mastermind ng horror game na ito.” I raised my face. I was going to utter a word when somebody hissed behind me.

sagot ko na lang sa kanya. Maya lang ay nag patuloy na kaming kumain. Pinilit ko na lang ang aking sarili na pakisamahan na lang ang lalaki na ito for the shake of my company. Titiisin ko ang kayabangan nito sa katawan. Wala pa rin kasi itong tigil sa mga pag sasabi ng kanyang mga accomplishment sa buhay eh. Na nag MBA pa daw siya sa states as of naman na interested ako kung saan siya nag masteral.

Inis kong sinagot ang tawag pero hindi pa ako nakakapagsalita ng magsalita na ang nasa kabilang linya na hindi daw ako pwedeng umalis. Hindi ko daw pwedeng iiwan ang lalake! Yes! he's begging me to stay and to take care of him. Nagpakilala ang nasa kabilang linya as "Master". Sa totoo lang naiinis na ako pero parang kawawang nakikiusap ang matanda. Yes, matanda sa pagkakaalam ko base sa boses nito, if I'm not mistaken tatay ng asungot ng lalaking ito.

pabirong wika ni Maestro na sanhi na matawa kaming tatlo. Nagsimula naman magsalita si Maestro ng mga mahiwagang salita. "Ite ad locum voluntatem tuam," seryosong sambit ni Maestro na nagdulot sa kamay niyang lumiwanag. Sa sobrang liwanag ay wala na akong makita. After a while, that light disappeared. I realized that we are now in front of the well! I looked at my hand and was surprised when Stalwart and I were holding hands. I immediately removed it and looked away. So awkward!

Madilim, walang liwanag, walang pag-asa. Akala ko happy ending na kami. Akala ko ako na yung pinakaswerteng babae. Pero mali pala. I was just a fool who loved too much and trusted too easily. And now, here I am. Broken, alone, and betrayed by the two people I loved the most. This is not just a heartbreak. This is the end of who I used to be. And I don't know how to start again. To be continued...

Ramdam ko na rin ang pag bigat ng talukap ng mata ko. “Kantahan mo muna ako.” “Okay. But after this, matulog kana.” “Sige po.” “When there’s no getting over that rainbow When my smallest of dreams won’t come true I can take all the madness the world has to give But I won’t last a day without you.”

Wala akong karapartang mag isip ng bagay na ikasasama ni master, utang ko sa kaniya kung bakit nandito ako at wala sa bahay ng isang masahol na amo. "Forget your past and make your future with me." Unti unting nanglaki ang mga mata ko, kinagat ko ang labi ko. At saka ko lang naramdaman na basa na ang aking kamay, sunod sunod ang pagtulo ng aking luha sa kaniyang mga salita. Normal lang ba na ganito kabait ang isang master? Walang espesiyal sa akin kaya sa tingin ko ay ganito talaga siya sa lahat.