Novel & Cerita Maternal Instincts

“Pero kalaunan, napansin kong lahat ng babaeng tinatawag niyang ‘Mom’… buntis.” Unti-unting nanlaki ang mga mata ni Solene. “Ipinacheck ko siya,” pagpapatuloy ni Aries. “Nagpakonsulta rin ako sa psychiatrist.” Mababa at mabigat ang boses nito habang nagkukuwento. “Eventually, nalaman naming mas sensitibo ang pang-amoy ni Axel kumpara sa ordinaryong tao. At iba ang scent ng pregnant women dahil sa hormonal changes.”

Hindi siya pwedeng matakot ngayon. Hindi siya pwedeng panghinaan. Dahil sa bawat tibok ng puso niya, alam niyang hindi lang sarili niya ang kanyang ipinaglalaban—kundi pati ang munting buhay na nasa sinapupunan niya. Her motherly instinct took over, louder than the fear pounding in her chest. She had to get out. She had to survive—for her baby.

“Habang tumatagal mas lalong nakakainis ang babaeng iyon.” Mahinahon namang sumagot ang butler. “Buntis po kasi si Miss Zari. Natural na hindi stable ang emosyon niya. Psychologically, naghahanda siyang maging ina at haharap sa maraming pagbabago. Physiologically naman, mas maraming hormones ang nare-release sa katawan ng buntis, kaya madaling mairita kahit ang pinaka-rational na tao.”

“My family is not up for dog adoption. We don’t need someone to continue barking. Save your delusions for later.” Matapos niyang sabihin ‘yon ay inubos na niya ang kanyang iniinom na alak at bumaba sa stool. Kung noon pa siguro, baka sinabunutan na niya ito. And being a mother gave her a chance to become mature. Matalas lang ang kanyang dila ngunit hindi na siya katulad noon na basta-basta na lamang nagiging pisikal.

Hindi lang niya solo ang katawan niya, she had to think about her baby dahil nabasa niya sa isang baby's book na lahat ng nararamdaman ng isang nagdadalang-taong ina ay nararamdaman din ng baby sa sinapupunan nito. Pero paano niya maiiwasan ang negatibong emosyon kung kusa iyon lumalapit sa kanya? Naningkit at tumiim ang mga labi niya ng mapagsino ang babaeng nasa labas ng apartment nila. Agad na kumulo ang dugo niya. Agad na pumasok sa isip niya si Darwin. That bastard! Pati ba naman address ng apartment nila ay ipinagkakalat sa mga babae nito!

I immediately connect the line. " Hello, mom? " " Reyn, kumusta kana? " " I'm okay, definitely okay. " "I heard may problem ka. " " What? Wala sino naman ang may sabi niyan? " " Nah' I'm just guessing. My mothers instinct telling me you have a problem, di mo lang gustong sabihin." I chuckle, " Mom, I'm alright. Mali yung instinct mo." Grabi talaga ang mothers instinct ng mommy ko, kahit two hour drive ang layo namin sa isat-isa, ramdam niya ako.

Ilang text at tawag na din siya, mabuti din at nakinig siya sa akin na huwag munang pupunta dito sa bahay dahil naiinis talaga ako sa kaniya. "Anak" Pumasok si Mama sa kwarto "Ayos na ba ang pakiramdam mo?" "Opo ma, maayos naman ako" Matagal akong tinitigan ni Mama, kinakabahan tuloy ako kung nakakahalata na ba siya sa akin. Kasi malakas ang instict ng mga nanay kapag may problema ang anak nila. "Gusto mo na bang kumain? nagluto na ko ng agahan"

Ihahatid ko na kayo. Napatingin ako sa kanya, pero ni sulyap hindi man lang niya ako magawang tingnan. Sangkatutak ang paalala ko sa mga yaya ng triplet. Tango lang ang mga ito. Kinapa ko ang dibdib ko kung kinakabahan ako. Ngunit normal iyon at panatag ang kalooban ko. Ganun daw kapag ina ka na ramdam mo kung may mangyaring masama sa mga anak mo. Mother instinct daw yun. Nang makalabas na sila, biglang tumahimik ang paligid ko, walang tawanan at iyakan ng mga bata, kakaalis pa lang nila pero namimiss ko na agad sila. Bumalik ako sa kusina para ligpitin ang inihain ni Yaya Mameng nawalan ako bigla ng ganang kumain. Pumasok ako sa kwarto at sumampa sa kama, napabuntong hininga nalang ako, sab

Kumuha rin siya ng ilang kahon ng maternal milk at inilagay sa isang paper bag. Isa-isa niyang ipinaliwanag ang mga bawal sa buntis mga pagkain, aktibidad, at maging emosyonal na pag-handle sa kanila. “Emosyonal ang buntis. Kapag may cry spells sila o mood swings, unawain lang at ibigay ang mga simple nilang gusto. Very sensitive ang first trimester, dito nade-develop ang critical organs ni baby.” Tumango ako, taimtim na nakikinig. “Malinaw sa akin ang lahat, Dok Rat.”

Hindi na nakontrol ni Matt ang sarili lalong lalo na ang kanyang totoong pagkatao. Umiral ang natural animal instinct ni Matt. Kumawala ang pagiging taong lobo.Naging kulay dilaw na malumbay sngl naysng kulay abuhing asul na mga mata. Mabuti na lamang at nakapikit si Ella kaya hindi nito nakita ang pagpapalit ng kulay ng kanyang mga mata.