Matigas Ang Ulo Novels & Stories

“Pero, apo… ayos lang ako. Tsaka sa bahay na lang ako magpapahinga. Ayoko dito dahil lalo akong magkakasakit dito.” “Lola, huwag na pong makulit, okay? Sige po kayo mas lalo tayong hindi makakalabas kapag naging matigas ang ulo niyo.” Inabot ko ang bandang ulo ni Lola Azon at hinaplos-haplos ko iyon. Hinalikan ko rin ang noo niya. “Magpagaling po kayo, lola! Laban po tayo ha?” Nang mag-unat ako ng ulo ay nagtama ang mga mata namin ni lola. Kabisado niya ako at nabasa niya ang lungkot sa mga mata ko kaya hindi niya naiwasang magtanong.

Mapagpasensya naman silang bumuntong-hininga. "Wala pong lason ang mga iyan, madam. Kain na po," kulit ng isa sa akin. "Buhay na buhay pa rin po kami madam. Kaya 100 percent clean and nice food po iyan," dagdag pa ng isang babae. Masama ko silang tinitigan muna isa-isa, bago kumain. Nagyuko naman sila ang ulo agad. Hindi naman ako nakakatakot tingnan, pero bahag palagi ang buntot nila.

Ibinulsa na lamang niya ang tali para magamit niya mamaya kapag natuyo na ang buhok niya. Maaga pa lamang kanina ay gising na silang mag-Lola. Si Lola Mareng ay naging abala sa pagluluto ng specialty nitong pinangat na gabi o mas kilala sa tawag na Laing. Isang uri ito ng pagkaing Bicolano na niluluto sa gata. Ang mga pangunahing sangkap ay pinatuyong dahon ng gabi at karne. Maaari rin itong sahugan ng kahit na anong pagkaing dagat. Tinitimplahan ito ng mga pampalasa na katulad ng siling labuyo, tanglad, bawang, bakalot, luya at bagoong. Siyempre pa ay hindi mawawala ang gatang niyog, pagkat sa gata ito niluluto.

“Ginagawa mo na naman? Ang tigas-tigas talaga ng ulo!” “Ang tigas na nga eh!” Pilyong ngiti sabay sulyap sa matigas na bukol sa loob ng short niya.

Josh Rain Montez Nagising ako na mabigat ng sobra ang ulo ko. Patunay no’n ang mahihinang d***g at ungol ko habang nakapikit ang mga mata ko at sapo-sapo ko ang ulo ko. Ilang sandali pa ang lumipas nang unti-unti ay marahan ko nang naimulat ang mga mata ko. Bumungad sa akin ang puting kisame saka ko iginala ang mga mata ko sa paligid. Hindi ako pamilyar sa lugar na ito.

sagot ni Azrael na tila natutuwa pa sa pagiging matigas ng ulo niya. Nanatiling maganda ang mood ng lalaki hanggang sa makarating sila sa bahay ni Lola. Saktong magtatanghalian na ang matanda. Sa lamesa ay may isang mangkok ng lugaw na may halong kung ano-anong butil, isang platito ng atsara, at kaunting gulay. Nagulat ang lola nang makita sila at tila nahihiyang mabilis na iniligpit ang kinakain.

Uminit lalo ang ulo ko lalo na ng maabutan kong magkatabi ang dalawa at halos mahalikan na ng hayop na lalaking 'yon si Margaritah. "Margaritha, what is the meaning of this?" tanong ko dito kasabay ng pagtalim ng tingin kong palipat lipat sa kanila mas malala nga lang sa lalaking kasama niya. Ang lalaking kinaiinisan ko at pinagseselosan ko na hindi naman dapat.

Sa sulok ng aking mata ay kita kong andoon pa ang magandang ngiti ni Mama sa labi. Marahas akong napabuntong-hininga saka napailing na lamang ng ulo.

“Isang kasinungalingan para uminit ang ulo ko, Seneca. Kaya tumigil ka.” “Kasinungalingan? O di mo matangap na nangyayari ito sayo? Yan ang resulta ng katigasan ng ulo mo.” “Hindi yan totoo!” “Talaga lang ha? At magagawa mo tangihan at magmatigas.”

"Oo nga eh, tsk, remembrance pa naman ng mommy ko yun sa akin" Nang biglang sumakit ang ulo ni Matt, ngumiti naman si Ria, ilang saglit lang ay parang tumitindi ang sakit ng ulo ni Matt na may kasamang hilo "Shit, ano ba tong nangyayari?" "Why?" "Biglang sumakit ang ulo ko" "Ang mabuti pa magrest ka muna, baka sa init yan" "Oo nga"