Mayfair Witches Novels & Stories

buong kumpyansang tugon ni Kamilia habang itinataas ang binti upang ipakita ang witchy boots na suot nito. "Mukhang pinaghandaan mo talaga ang Happy Moon Festival, ah!" puna ni Macra. "Siyempre naman! Ako pa ba?" kunwari ay nagyayabang na sabi nito at nagtawanan na silang tatlo. Masaya na sana ang kuwentuhan nilang tatlo nang biglang dumating ang mga kamag-aral nila na sina Jelin, Byanc at Roweinna . "Hay naku, ayan na naman yung mga witches na mukhang Gypto ravens...." umiirap na sabi ni Macra.

Sumunod na rin ang iba at tanging ang pamilya ang naiwan sa hapag. “Who’s that woman?” taas kilay na tanong ng bunsong si Raven. “She’s not familiar,” dugtong ni Mrs. Villaflor, ang ilaw ng tahanang si Cynthia. “Why is Rowan calling her as his mother?” seryosong usisa ni Mr. Villaflor. Napapikit sandali si Ruex bago harapin ang kanilang puno ng tanong na mukha. “She’s the new maid, nanny of Rowan.”

Puro pagmamahal lang: araw-araw na yakap sa mga anak, tawa sa hardin habang naglalaro, at simpleng hapunan na magkasama silang tatlo sa ilalim ng Italian sunset. Ang kambal ay mabilis na lumaki at naging sentro ng mundo niya. Si Milo, ang panganay, ay kamukha talaga ni Marcus—matangkad na para sa edad niya, dark piercing eyes, sharp jawline, at matalinong isip na may photographic memory. Kahit limang taon pa lang, kabisado niya ang mga fairy tale books at minsan ay inuulit ang mga dialogue sa Italian accent na natutunan kay Tita Lucia. Si Mia naman ay may kagandahan ni Isabella—mahabang wavy black hair, mapupungay na mata, at sweet na ngiti na nagpapahumaling sa lahat ng nakakakita. Sweet at

Maisip ko pa lang na may mga malalandi na humawak dito nung nasa party ito ay parang gusto ko ng mag wala. Wala akong pakialam kahit na sabihin pa na wala akong karapatan dito dahil hindi naman kami. Basta pag aari ko na ito at wala ng pwede pang mag may ari kundi ako lang at wala ng iba. Subukan lang naman talaga nila na agawain ito sa akin. Makikita nila kung paano magalit ang isang Athena. Maya lang ay naka rinig na ako ng katok sa aking pintuan. Di ko naman maiwasang kabahan kahit paano.

Sabay nilang nabitawan ni Cheska ang hawak ng mag tama ang tingin nila sa isa't isa. Hindi nila iniinda ang lamig ng sahig ng CR at walang pag dadalawang isip na niyakap ang isa't isa. "Oh my Gosh!" Ang kaninang iyak ni Mia ay mas lalong lumala ng makita ang nag iisang kaibigan. Bumuhos ang matinding luha nila.

Kitang kita na ang kabilugan ng buwan at ilang minuto nalang ang natira para sa kanilang hudyat. ~Awooooooo Maya maya pa ay tumunog na nga ang kanilang hudyat. Mabilis silang nagpalit ng anyo upang maging isang hayop. Nagiging pusa ang mga witches kapag sila ay nag-anyong hayop. Mukha lang silang normal na pusa pero ang pinagkaiba nila sa mga normal na pusa ay ang kulay ng kanilang mga mata. Nagiging bahag-hari ang mga ito lalo na sa tuwing nakararamdam ng panganib.

Napatigil ako nang lumiwanag ang buong paligid at naramdaman ko ang mapayapang simoy ng hangin. But I can perfectly feel those strong auras. Napalingon ako sa likod ko at doon ay nakita ko sila. With a shocked expression and amazement plastered on their faces. Did I say that they are damn beautiful? The Goddesses. "Wow! You're impressive and welcome back Your Highness." Then she smiled, a sweet smile. She's so cute to look at. "I'm Mycca Hanna, the Goddess of Fairies and Rainbow." pagpapakilala niya. Then she waved her hand and released her magics that damn colorful surrounded by magic dust.

Pinilig pa niya ang ulo nito bago pumasok ng silid. Hindi naman maalis sa mga labi ni Sofia ang ngiti dahil sa nag gagandahang mga bulaklak sa garden lalo na ang red roses na paborito nila ng kanyang mama. Habang sa mansyon naman ng mga Del Mundo ay nag-aalala pa rin si Almira sa paglalayas ng kanyang dalaga. "Senyora, baka gusto nyo na po kumain muna? Kagabi pa po kayo hindi kumakain!" alok ni Maria ang personal maid ni Sofia.

Ako si Stella, sampong taon palang ako ng maulila sa mga magulang. Naiwan ako sa tiyuhin ko, kapatid ng nanay ko. Akala ko ang taong kadugo ng nanay ko ang syang magpoprotekta sa akin. Pero mali ako dahil siya ang nagdala ng kapahamakan sa akin at sa murang isipan ko. Walang ibang kamag-anak ang tatay ko, kaya walang choice kung hindi ang maiwan sa tiyuhin kong si Cesar. Malakas ang ulan ng gabing yun, ang akala kong payapa at tahimik na gabi ay napalitan ng ingay at puno ng daing. Nagulat ako dahil may mga taong pumasok sa loob ng bahay namin, kasama nito si Tiyo Cesar, dalawang lalaki at tatlong babae. Nakaakbay si Tiyo sa isang babae na halos hindi na magsuot ng damit, habang yung dalawan