Men Shadow Novels & Stories

Isang itim na butas na napapalibutan ng isang kumikinang na pilak na liwanag. "Ang Shadow Corridor," bulong ni Raven. "Isang daanan sa pagitan ng mga anino. Ngunit mag-ingat kayo. Ang lugar na ito ay hindi para sa mga may mahinang kalooban. Sinusubok nito ang kaluluwa."

Simple ang sagot ng master nila sa kanya. "Blades are trained to be a Shadow's secret weapon. They track down the enemies while the latter does the killing."

Hindi na niya ito muling nakita, nang mapansing ayaw na nitong magsalita tungkol doon, hindi na nagtanong pa si Hendrick. Sa halip ay iniabot niya ang kanyang kamay. “Halika na sa loob. Malamig dito sa labas.” Magkahawak-kamay silang pumasok sa mansyon, napaiyak nang mahina si Shadow habang pinagmamasdan sila. Hindi na nakatiis si Yohan at sinubukan niyang gayahin ang paraan ni Venice sa paghaplos dito. Ngunit bago pa man niya magawa iyon, biglang nag-iba ang ekspresyon ng aso.

Matagal na iyong nangyari pero alam niyang kahit kailan ay hindi niya 'yon malilimutan, lalo na ang mata ng batang lalaki na puno ng poot habang nakatitig sa kanya. She do not know him. Nor she remember his face properly. Pero hindi niya malilimutan ang batang lalaki. Isinubsob niya ang mukha sa dibdib ni Shadow ng umupo ito sa kanyang tabi at yakapin siya. "Thank you," Mahinang sambit niya Shadow is always there everytime she need someone to relied on. He's hiding his identity but she's comfortable with him. She told him the things that she never said to anyone.

Maging ang mata ng lalaki ay puno ng kasamaan at kahalayan habang patuloy itong nakatitig kay Michelle. "Isang shadowman!" Nabigla si Alex nang malaman ang pagkatao ng lalaki. Higit pa rito, ang shadowman na ito ang pinakamababa sa lahat na magaling sa pangnanakaw ng Yin mula sa mga babae. Dahil sinanay ni Michelle ang Slunce Jauda, malakas ang Yin niya. Ito ang dahilan kaya nagustuhan siya ng lalaki.

Tumango si Lena, luha ang gumulong sa pisngi niya, “Yes… with you. Always.” Si Adrian ay inilapit ang kamay niya sa device, dahan-dahang kinuha ito mula sa shadow figure. Sa bawat galaw, ramdam ni Lena ang kapangyarihan, proteksyon, at mapanganib na init sa pagitan nila. “You see? Nothing can break us,” bulong ni Adrian, dominant at intense, habang tinitingnan ang shadow figure sa dilim. Ang shadow figure ay humina at tumakas, iniwan ang device sa kamay ni Adrian.

Napabalik ako sa ulirat ng bigla akong tawagin ng aking kanang kamay na si Shade, sya ang isa kong pinagkakatiwalaan maliban sa kanyang ama na pumanaw na. "What is it?" Tanong ko sakanya habang inaabot ko ang whiskey ko sa table. "Patay na po si shadow at ang iba pa nating tauhan." Pagkanirig na pagkarinig ko ng balitang iyon, Napatayo ako at walang sabi-sabing ibinato ko ang basong hindi ko pa naiinom sa sahig dahilan na mabasag ito at bumalik sa pagkaupo ko.

Lalo na ng naging pahinga ang sulat ng isang estranghero. Hanggang sa isang araw, may sulat si Shadow na mas matapang at seryoso. Nakikipagkita ito sa theater ng 6PM. Gabi ’yon na hindi niya makalimutan. Kasi handa na sana siyang magpakita. Handa na sana siyang alamin kung sino ang nakatago sa likod ng mga salitang nagligtas sa kanya. Pero bago sila magtagpo, nagkaroon ng sunog. At ito ang nagligtas sa kanya. Ngunit hindi niya nakita ng malinaw ang mukha nito sa kapal ng usok.

Hindi ko alam kung anong kalokohan ang balak niya ngayon… pero isang bagay ang malinaw: Hindi ko hahayaang madamay si Kara at ang magiging anak namin. Kahit anong mangyari—haharapin ko si Andrade. Ako lang. Hindi ako takot kay Andrade. Hindi niya alam na ang taong tinatangka niyang gapiin ay hindi lang basta negosyante. Hindi niya alam na ako—si Chris Montero—ay isa sa mga lider ng Shadow Syndicate, isang organisasyong kinatatakutan at nire-respeto sa buong Southeast Asia. Tahimik kaming gumagalaw sa dilim, walang bakas, walang ingay—pero kapag umatake, hindi na nakakabangon ang kalaban.

Napamura nalang ako dahil sa sinabi ng Shadow Manipulator na yun kainis naisahan nila ako. Nanlalabo na ang paningin ko dahil sa hirap “Patayin na natin yan!” Wala akong nagawa kungdi tanggapin ang kahihinatnan ko. Pero nakarinig ako nang mga daing kaya napadilat ako at doon au nakita ko ang isang naka cloak na kulay blue ang tumatalo sa eleven na kalaban ko ngayon