Mga Alamat Ng Pinya นิยาย & เรื่องราว

May kailangan ba siyang malaman na hindi pa niya naiintindihan? Habang dinadala siya ng pag-iisip na ito, naramdaman niyang unti-unti siyang nadadala sa agos ng pagtulog. Pero sa kanyang mga panaginip, naroon si Alona. Parang tawag na hindi niya marinig ng buo, isang alingawngaw mula sa malayo, na hindi niya matukoy ang kahulugan.

sigaw ni Sabrina habang nakahalukipkip, mabilis ang pag-uga ng paa niya sa sahig—tila gusto niyang takbuhin ang inis na nararamdaman. Mula umaga hanggang halos tanghali, hindi gumalaw si Rheana sa pagkakaupo. Parang estatwang nakatitig sa pinto, pilit na hinahawakan ang natitirang pag-asa, parang sinulid na handa nang mapatid. "Tignan mo nga, mag-a-alas dose na! Diyos ko! Baka nga fake pa ang kas—" PEEEEEP. PEEEEP. PEEEEEP!

Makakatanggap ka ng 3 milyong dolyar at tatlong alipin na sira ang isipan. Agad na tumahimik ang tatlo. Pinunasan nila ang mga luha nila at tumingin sa likod ko. Nakayuko ang mga ulo, sunud-sunuran ang mga katawan. Ito ay kakaibang nakakaaliw. Ang mga manonood ay naghandog ng kanilang hindi mapakali na pagbati, nalulugod na hindi sila. Ang ilan ay tumingin sa kanilang mga asawa, bumubulong, "Maswerte ka na hindi ako..."

"ANG LALIM ata ng iniisip mo? Hindi ko akalain na may isip ka pala para mag-isip." Masama niyang tiningnan si Prince. Humakbang ito sa kinaroroonan niya at huminto dalawang dipa ang layo sa kanya. Kasalukuyan siyang nasa portico para manigarilyo. Masarap magmuni-muni kapag ganito katahimik ang gabi habang pinagmamasdal ang kalangitan na puno ng mga bituin. Pero nasira na dahil sa may tukmol na dumating.

Naunawaan ko na agad kahit hindi pa man nito direktang sabihin. Kaya ba ako parang madaling mairita kahit noong nasa Pilipinas pa lang ako? Naaalala ko nun na sobra akong nainis kay Tanya na unang beses pa lang nangyari magmula ng naging magkaibigan kami. Kaya rin ba grabe ang cravings ko sa prutas na pinya o kung anumang pagkain na may pinya? Dahil never ko naman ito naging paboritong prutas kahit noon pa, sadyang ngayon lang talaga ako natakam ng ganito. "Juskopo!" Tanging nausal ko sa luhaang mga mata. Punong puno ng nag uumapaw na emosyon ang puso ko at namutawi rito ang di maipaliwanag na saya.

Sana swertehin ako sa pangangaso, at sana ako ang manalo! Agad namang pumukaw sa aking atensyon ang sibat na ipinapagamit sa akin. Gawa ang patalim nito sa isang purong bakal, pero may nakikita akong maliliit na kapirasong ginto na siyang nagpaiba sa itsura nito. At ang nagsisilbing hawakan ay inukitang kahoy na may nakasulat na mga Baybayin. Mula taas na bahagi ng hawakan hanggang sa bandang ibaba ay may nakasulat. Sinubukan kong basahin ang iba, “Sundin mo ang agos ng hangin sa mga puno, sabayan mo ang pagpanhik ng haring araw sa damo at dun mo makakamtan ang pagkapanalo” Ano ang ibig sabihin nito?

Pakiramdam koy may nakapasak pang kahoy sa pagkababae ko kaya nakanganga iyon. Naramdaman ko ang pag-agos ng pinaghalong katas namin ni Sin pababa sa aking mga binti. Kaya natigilan ako. An images flashing at my head. Mga maiinit na sandaling pinagsaluhan namin kagabi. Ang akala kong panghuli ay nasundan pa ng isa nang kalabitin niya ako ng mag-uumaga na. Napapikit ako at niwagwag ang mga imahing bumubuhay muli sa init ng katawan ko.

Doon ko napagtanto na kahit ang kalikasan, marunong magpaalam sa dati para bigyang-daan ang bago. May mga gabi pa ring bumabalik si Phyton sa isip ko. Hindi na bilang sakit na sumisikip sa dibdib, kundi bilang alaala na marahang kumakatok. Hindi ko na siya tinataboy.Hinahayaan ko lang dumaan ang alaala—dumarating, tumitigil sandali, saka umaalis.

gano ba sila ka yaman? Naglibot kami sa taniman nang mga mais...Malulusog at matataba ang mga yon..pero minabuti nilang wag na munang pakialam Yun...mas inabala nila ang sarili sa pag ha-harvest ng pinya at iilang manga...yess..you heard it right...may manga rin silang taniman... Naalala ko pa ng subukan kong umakyat Don.... "Ate Yanna...BAKA PO MALAGLAG KAYO DYAN!!"

“Awe, sayang naman. I am willing pa naman to buy your cravings for you,” “Ano ka tatay?” tinampal ni Almea ang braso ng pinsan niya kaya naka tanggap ito nang matalim na tingin, wala namang pakialam si Almea kaya napa buntong hininga ako. Kakailanganin ko ata ng malaking galon ng pasensya kapag magka sama ang dalawang ‘to. “Ano ba?! You’re so epal ha! I am here as her baby’s pretty ninang you know,”