Mga Alamat Ng Pinya の小説・ストーリー

KINABUKASAN Maaga pa lang ay gising na si Rose, tahimik na naghahanda ng almusal. Sa bawat paghahalo ng lutong itlog at pritong tuyo, tila isang pangkaraniwang umaga pero hindi sa kanilang tahanan. Ang hangin ng dis-oras na ito ay may kabigatan na nagsasabing may mga pusong naglalaban, at mga tanong na hindi pa nasasagot.

CHAPTER 527 Kinaumagahan ay nagising nga si Dylan ng pasado alas syete na ng umaga. Pupungas pungas pa nga siya na bumangon siya pero ng maalala nga niya na pupuntahan nga pala niya ang pinakamamahal niyang si Amara ay parang biglang nabuhay ang dugo niya.

"Nais ko sanang imbitahan ka na maging endorser ng Pineapple Soda. Sigurado akong magiging malaking tulong ka sa pagpapalago ng brand namin. Ang iyong imahe ay talagang babagay sa aming produkto." Habang nagsasalita si Pia, hindi makuha ni Sugar ang kanyang mata mula sa kanyang cellphone, ang mga mata nito ay tila nakatingin sa isang mas malalim na lugar—isang lugar na puno ng lihim at pagnanasa. May hindi nakikitang ngiti na sumilay sa kanyang labi, isang mapanuksong ngiti na para bang may malalim na plano ang nakatago sa likod ng kanyang mata.

"Pinya ‘yan, hindi ‘yan laruan! Baka akala niyo candy ‘yan ha!" Yung batang may tangkay ng pinya ay napaigtad at agad ibinaba ang hawak. "Sorry po, Ate! Akala ko po tanim ni Ate Alcyone ito!" Napapikit ako ng mariin. "ATE Alcyone?! Anong ate?!" "Yung maganda at maputi na nagbigay samin ng kendi kahapon!" sagot ng isa, sabay turo sa bakuran.

“Malakas po ang pakiramdam ko at wala po siyang nobya o asawa dahil wala naman po akong nakitang umaaligid, eh. Naku! Dadalhan ko nga po siya mamaya ng ulam pero aalukin ko rin po siya kung gusto rin niyang tanggapin pati na rin ang nagdala ng ulam.” Tawa lang ako nang tawa sa kalokohan ni Pipay at iyon naman ang naabutan ni Ate Amor na bitbit ang isang pitsel ng Pineapple Juice. “Oh, mayro’n na naman bang ginawang kalokohan si Pipay?” mapang-asar na tanong ni Ate Amor at naupo sa tabi ko.

Maikling panahon lang naman silang nagkasama, ngunit tila ba may sariling listahan si Misha ng bawat bagay na ikinalulugod o kinaiinisan ni Ayson. “Allergy ka rin sa Pinya?” tanong ko pero si Misha ang sumagot. “Ipakain mo na ang lahat ng prutas sa kaniya, huwag lang ang pinya. Masakit daw kasi sa dila,” sagot ni Misha na nginitian ko na lang. Tumawa na lang ako para kunyari ay hindi ako nagseselos.

Ang tribo Bajulgol. Pagtatanim lamang ang kayang gawin ng aming tribo kaya sagana sa mga tanim ang aming maliit na comunidad lalong lalo na ang tanim na pinya. Nandito sa aming comunidad ang pinakamasarap na pina sa bayan ng Santa Barbara. At nang dumating ang mga misyonerong Kastila, tinuruan kaming humabi ng tela na yari sa tanim naming mga pinya. "Doyang, isa itong gawain ng Bathala, siya lamang ang makakapagwala nyan ngunit huwag kang mabahala, itoy hindi masamang bagay para sa kanya kung gagamitin sa tama. Alam ko namang mabait at magalang si Graciela, alam kong hindi nya gagamitin ang kanyang katangian sa anumang ikakasira ng iba. Tama ba ako, Graciela?"tanung ni Celeste sa akin.

Ipinakita ko yun kay Mama upang makita nito kung gaano kaganda dito. "Ma oh tignan mo. Yan ang makikita kapag nandito ka sa kwarto. Mamaya pag medyo malamig na ay iikutin daw namin yan sabi ni Ma'am Alice. Tapos bukas ay sa pineapple plantation naman kami pupunta." pag bibida ko dito. Para naman hindi na nito maalala pa na pagalitan ako. Ma divert ba ang kanyang attention sa pinapakita kong ganda ng mga tanawin.

"Chill. Nasa Panganiban Coast tayo..." "Panganiban Coast?" Natigilan ako at tila nanariwa ang mga alaala sa lugar na iyon kasama si Ryu. The sunset. The tranquility. The butterfly on my stomach. And that kiss. His kisses. Bigla akong napalunok at pinag-initan ng mga pisngi.

ADONIS Isang maaliwalas na umaga ang gumising sa aming lahat kinabukasan. Pagkagising ko ay nagliligpit na sila Lina sa labas. Tinignan ko ang buong hacienda at pinag-isipang mabuti kung anong pwede kong gawin sa malawak na lupain na ito. Napakamot ako ng ulo. Wala akong alam sa hacienda.