Mga Alamat Ng Pinya Mga Nobela at Kwento

Kamukha nang nararamdaman ko ngayon sa sarili, sa isip isip niya. "Sa umpisa lang naman ang pait pero habang tumatagal kapag nasanay ka na mangingabaw na ang tamis. Hindi mo na mapapansin yung pait na lasa, dahil hahanap hanapin mo na 'yung tamis ng alak," malalim na saad ni Adrian. Pakiramdam ni Ceryna ay may iba pa itong tinutukoy bukod sa alak.

Chapter 12 Pipay POV Kanina pa ako nakatayo dito sa likod ng halamanan, nagmamasid. Oo, sino bang hindi mapapatingin kung ang alaga kong damulag na si Sir Ethan ay parang nilalandi ng nobya niyang si Cassandra? Halos maghubad na ng saplot ang babae! “Ay, grabe! Isang konting galaw na lang, pwede nang maging eksena sa pelikula!” bulong ko sa sarili ko habang nakasilip mula sa dahon ng gumamela.

ALANA Naalimpungatan ako ng gising dahil sa tumunog ang sinet kong alarm clock. Hinayaan ko na lamang na lamunin ako ng antok kagabi ngunit ramdam ko ang pamamaga ng aking mga mata. Nandirito pa pala ang alarm clock na binili ko noon, may gumuhit na ngiti sa akingmga labi dahil hindi man lang ito inalis ni Knight sa lamesa niya, kulay pink ito at alam kong ayaw na ayaw niya ito noon pero nakakapagtaka lang dahil andirito pa ito.

Pipilitin ko parin siya pag uwi hindi ako papayag na aalis siya ng pilipinas. Ako ang dahilan kung bakit ang babaeng minsang nangarap tumanda kasama ako ay may iba ng pangarap at plano na hindi na ako ang kasama, Ngayon ay ipinagdarasal na lamang ang kapayapaang wala na ako sa tabi niya. Hindi ko namalayan kung gaano katagal akong nakaupo sa sala. Mahigpit ko pa ring hawak ang cellphone habang nakatitig sa huling mensahe ni Maria. Ilang ulit ko itong binasa, na para bang may mababago kung uulitin ko. Pero wala. Pareho pa rin ang katotohanan. Wala na talaga. Napabuntong-hininga ako at ipinikit ang mga mata. Hindi ko namalayang may tumayo na pala sa may hagdan. "Dylan." Napamulat ako.

Noah Pov (2023): "Rina? Kanina ka pa tulog. Hindi ka ba napapagod matulog?" Sabay halik ko sa kan'yang pisngi at labi. Kinakagat-kagat ko pa ang kan'yang tenga upang siya makiliti ngunit nanatili lamang itong tulog. Nang makaramdam ng gutom ay bumaba na muna ako. Naghanap ako ng mabibilhan ng masarap na kape at almusal. Pagbalik ko ay agad akong umakyat sa aming silid.

Pero bago pa kung anong pumasok sa utak ko agad kong iIniwas ang tingin sa alaga niya at sa kanya at baka mahalata niya pa na may iba akong binabalak. "Daddy, gusto parang gusto ko ding kumain ng pinya po pero..."tumigil ako at nagdadalawang isip kungitutuloy ko pa ba o hindi. Ang pinya kasi na gusto ko ay yung pinya na galing sa General Santos City. Last week kasi may dalang pinya si Kuya Gaden ang sabi niya dala ni Falcon galing Gensan. Ang sarap at super tamis pa.

Pitong araw. Pitong araw ng nakakulong si Lalaine sa kwartong iyon. Pitong araw na siyang walang maayos na tulog, kain, at ligo. Pitong araw na rin siyang nag-iisip kung papaano makakatakas sa impiyernong iyon. Hindi niya kilala kung sino si Flynn, na ayon sa mga narinig niya ay ang taong nagpadukot sa kan'ya. Hindi n'ya rin alam kung ano ang atraso niya rito kaya pinahihirapan siya ng ganoon.

Nakapikit ang kaniyang mga mata, iniisip kung ano ang mga gagawing hakbang upang makuha ang dalawa pang natitirang piraso ng nabasag na brilyante. Nang makaramdam ng gutom ay agad siyang naghanap ng prutas na mapipitas upang may makain. Lumapit siya sa isang malaking puno ng kahoy na may maraming bunga. Hindi niya maabot ang mga bunga nito kaya napilitan siyang umakyat sa puno. Umupo siya sa isang sanga habang kumakagat sa prutas na kaniyang nakuha. "Akala ko, mag-isa lang akong kakain ngayon. Mabuti na lamang at nandito kayo para ako'y sabayan sa pagkain," nakangiting sabi ni Alea. Natutuwa siyang pagmasdan ang mga maiingay at malilit na ibon na nakatungtong sa maliliit na sanga. Kumakain d

Alam ko naman na maaring wala talaga siyang mabili pa dahil mag-aalas cinco pa lang, maaring nagbubukas pa lang sa mga palengke. "Babalatan ko lang," saad niya at itinaas ang kamay na may hawak na pinya. Sumama na ako sa kaniya nang magtungo siya sa kusina. Pinapanood ko siya habang nagbabalat pero napailing ako nang makitang mukhang buod na lang ng pinya ang matitira sa pagbabalat niya. Akala ko pa naman, marunong siya.

May kailangan ba siyang malaman na hindi pa niya naiintindihan? Habang dinadala siya ng pag-iisip na ito, naramdaman niyang unti-unti siyang nadadala sa agos ng pagtulog. Pero sa kanyang mga panaginip, naroon si Alona. Parang tawag na hindi niya marinig ng buo, isang alingawngaw mula sa malayo, na hindi niya matukoy ang kahulugan.