Mga Bantas At Gamit Nito นิยาย & เรื่องราว

May ilang mga gamit naman na rito kung kaya’t ilan na lang ang bibilin ko tulad ng mga pagkain, mga gamit sa pangkain, pagluluto, panligo at panglinis. Una kong ginawa ay ang pag-aayos ng mga damit ko sa lagayan na narito. Kaunti lang naman ito kung kaya’t nagkasya kaagad sa lagayan. Matapos no’n ay sinunod ko naman ang pagtingin sa kabuuan ng kwartong ito upang mailista sa dala kong papel ang mga kailangan kong bilhin.

"Hindi na hassle dahil meron ka na ring kusina dito." Nang sumunod siya sa loob ay bumungad sa kanya ang maliit na lababo. Mayroong gas stove, rice cooker at mga gamit sa kusina gaya ng kaldero, pinggan, kutsara at iba pa. Halatang bago rin ang lahat. "Dalawang libo kada buwan rito pwera kuryente at tubig. Pwede mong gamitin ang lahat ng gamit dito. Nilaan talaga 'yan para sa'yo, Miss."

Mas gugustuhin niyang gumawa ng milagro at maglaro ng apoy sa kama. Napabuntong hininga na lang ako at naghanda ng makakain niya. Hindi ko inisip na ginto ang lahat ng mga gamit. Inisip ko na lang na normal na gamit sila na nabibili sa bangketa. Habang nakatingin ako sa kaniya ay hindi ko maiwasan ang hindi mapangiti. Ang mga paa niya ay kumukuyakoy habang pinapanood akong magluto.

Kabanata 64 BASTA na lang niya isinaksak ang kanyang mga gamit sa loob ng kanyang maleta. Ang ilan ay hindi na niya nakuha dahil sa kanyang pagmamadali hanggang sa tumunog ang pintuan niya.

"Ang gagawin niyo lang ay kumuha ng bangkay sa sementeryo para ipakain sa... nilalang na nasa taas ng bahay." Tumigil sa paghahakot ng gamit ang dalawa. "Anong gantimpala?" ika ni Felipe. "Mga ginto. Gintong barya, gintong palayok, gintong sandok iba-iba pero lahat ginto. Makakatulong siya sa inyo. Pakiusap, 'wag niyo akong iiwan dito. Ibibigay ko sa inyo ang gantimpala niya."

sagot ko. "Okay, kailangan nating maghanda," sabi ni Annie. "Kailangan nating mag-impake ng mga gamit natin." "Wala akong gamit," sagot ko. "Okay lang. Bibili na lang tayo ng mga bagong gamit," sagot niya. "Pero kailangan nating siguraduhin na walang makakakita sa atin." "Paano natin gagawin yun?" tanong ko.

aniya na ang nasa isip ay isang motorboat. Natawa ito. “Bakit? Ano ba ang nasa isip mo? At tsaka weird na ba talaga ako sa paningin mo?” S’ya naman ang natawa. “Kung hindi kita kilala, baka nga iyon na ang iisipin ko ngayon. Tingnan mo na lang itong mga gamit mo dito. Platic na plato, antique na tasa at plastic na mangkok. Tapos stainless na baso… Idagdag mo pa ang pagluluto mo at itong kinakain natin ngayon.” Tuloy-tuloy na sabi niya habang napapailing.

Sa oras na iyon, isang matangkad na tao ang nagpakita sa pinto. Pumasok si Ivan, suot niya ay custom-tailored suit kung saan nakatiklop ang mga manggas ng kaunti, kita ang detalyadong tato sa braso niya. Isang gintong bungong kuwintas ang nasa leeg niya. Mapanganib ang kanyang presensiyang mararamdaman mula sa kanya.

"Hindi ako papayag. Ang pangalan ng Brilliones ay hindi dapat yurakan. Ang pamana ni Itay ay hindi dapat maging isang biro." Sa kanyang determinasyon, nagsimula siyang halungkatin ang mga natitirang gamit ng kanyang ama. Isang baul na puno ng mga lumang damit, ilang mga aklat, at mga personal na gamit. Hinahanap niya ang kahit ano—isang bagay na maaaring magbigay sa kanila ng pag-asa, isang bagay na maaaring nakaligtaan nila.

Napabuntong hininga na lang ako habang nagbabalik tanaw. Tumayo na ko at inayos ang mga gamit ko. Konti lang naman ang mga gamit na dala ko dahil may mga gamit pa din naman ako dito. After ko mag ayos ng gamit. I changed my clothes to a comfortable one. After that lumabas na ko.