Mga Kulay Sa Tagalog 소설 & 이야기

"Ang liit naman ng bewang mo, kumakain kapa ba?" "Syempre, pakiramdam ko nga po ay tmataba na ako dahil puro mantika ang fries na kinakain ko." Pagbibiro ko. "Hindi pa naman mataba ang 26 na bewang. Ano ba ang gusto mong kulay?” "Asul... maaari ba? Ikaw na ang ahala sa ibang kulay. At pwede po ba na hindi gaanong malaki ang masasakop kapag inilakad? Ayoko po kasi ng attensyon "

Kaya pala ang dami niyang reklamo. Nang matapos ni Cecile, nilagyan na ng colorless ang mga kuko ko. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO. Marami akong tagalog books and will update sooner. Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment!

nakangiting sabi nito sa kanya "Gaga may klase pa!" lunch break palang nila at mamaya pang alas kwatro ang uwian "Cutting tayo tange!" sakangising sabi nito, may dinukot ito sa bulsa ng palda at nilabas ang kulay itim na card. Nanlaki ang mata niya.

"Congee!" Ang Congee ay Arroz Caldo ang tawag sa tagalog. Iyon ang dala-dala ni Gran papunta sa kanila na nakaharap na sa isang chabudai uri ng lamesang madalas ginagamit ng mga chinese. Mababa lang ito, at ang upuan naman ay halos nakasalampak lang sila sa sahig.

Kagaya ng sabi niya, para sa akin nga ang laman ng mga iyon. Muli akong napangiti nang mapansin ang mga kulay na nangingibabaw sa koleksyon, puti at lilac. Napansin niya pala kung anong kulay ang madalas kong suotin? O baka naman sinadya niyang pumili ng mga kulay na alam niyang magugustuhan ko?

“Piliin ang mga pagkaing makakapagpaalala sa lahat na wala nang hati. Halimbawa, ang prutas na mula sa timog ay pagsamahin sa tinapay ng hilaga. Sa bawat kagat, mararamdaman nila ang pagkakaisa.” Habang nagpapatuloy ang usapan, pumasok ang ilang mananahi na bitbit ang mga tela—kulay ginto, bughaw, at puti. Ang bawat kulay ay may simbolo: ang ginto para sa liwanag, bughaw para sa kapayapaan, at puti para sa panibagong simula. “Reyna, ito po ang mga tela para sa inyong kasuotan,” wika ng pinakamatandang mananahi. “Kayo po ang pipili ng disenyo.”

“Eh, ‘yon ang gusto ko. Kaya hindi ko kinain, kasi ang gusto ko puti, yellow ang binili mo, eh.” Napakamot na lang ako sa batok ko. Hindi ako mananalo sa babaeng naglilihi. Saan ako hahanap ng kulay puting pakwan? And yellow because she said it was cute. Wala naman kami ibang makita kung hindi iyon lang. Hindi ko nga alam na may iba-ibang kulay pala ang pakwan. Akala ko red lang.

Pero gaya ng iba naming kagrupo, napatitig rin ako sa mga salitang nakasulat sa pisara. Puti, Pula, Asul, at Itim. May sari-sariling pwesto ang apat na kulay na iyon. Ang puti, ay nasa unahan na kinapapailaliman ng isang bumbilya. Ang sumunod ay ang kulay ng pula, na kinapapailaliman ng iginuhit na espada. At ang asul na kulay na kinapapailaliman ng isang shield. Sa ilalim ng mga kulay at simbulo na iyon ay ang kulay ng itim na taglay-taglay ang tatlong maliliit na besyon ng mga simbolong mayroon sa tatlong kulay sa itaas.

Hindi ba s’ya kinikilabutan? “Cenn, ‘wag ako. Alam ko na ‘yang mga istaylan mo,” wika nito na nakakalokong nakatingin sa akin habang ang daliri nito ay nilawayan sabay punas sa magulo n’yang kilay. “Tingnan mo naman ang kulay ko, kulay pinutukan ng glutathione,” proud na saad nito. “‘Diba ‘to ‘yong gusto mo sa lalaki?”