Mga Kwentong Alamat Novels & Stories

Chismisan na "Im sorry kung wala talaga akong alam pero may ibang cousins pa ba kayo except Karic?" Tanong ko. Wala kasi akong maalala noon na may binanggit sila or wala lang talaga akong pakialam noo since libro lang ang kilala noon. "Seriously? Di mo ba naalala na palaging topic noon yung mga cousins naming mga maarte sa ibang bansa? Kaming tatlo lang ang nandito sa pilipinas."

nag-alalang nitong sabi. Nasa lugar nako kung saang address na binigay ni Micey, nasan na kaya yung babaeng yun, palinga-linga si ethan baka sakali mahanap niya si Micey. Pero paano niya hahanapin ang dalaga sa laki ng lugar na ito, bukod sa madilim at tila abandonadong gusali ito. Wala naman atang tao dito, kinuha niya cellphone niya sa may bulsa at tinawagan ulit si Micey but cannot be reached. Tiningnan niya ulit ang address na binigay ni Micey at ito nga ngunit wala naman ito dito.

Napabuntong-hininga ako. “Galing ba sa yo ‘to?” balik kong tanong. Umiling siya. “Kung ganon, hindi importante.” “Bakit mo naman nasabi ‘yan?” tanong niya, halatang hindi pa rin kuntento. “Hindi ko ginagamit ang address na ‘to bilang home address ko. Ang tanging nakakaalam na nandito ako ay sina Mommy Claire, Ingrid, ikaw, at mga kasambahay. Sabi mo na hindi galing sayo ‘yan. Sigurado akong hindi rin magpapadala sina Mommy Claire at Ingrid nang walang pangalan. Alam nilang masama para sa kalusugan ko ang mga sorpresa.”

kumpirma pa niyang tanong sa matanda habang kumakaliwa sila sa kantong itinuro ng apps. Bagama’t hindi siya namangha sa lugar na dinaraanan nila kung hindi dahil hindi siya makapaniwalang ang address ng madrasta ay lugar din ni Cassandra. Hindi nga lamang niya alam kung saan ang exact address ng dalaga subalit napuntahan na niya ang bahaging iyon ng Quezon City.

Tiniyak ni Irish na nabili n'ya na ang mga personal n'yang pangangailangan. Maliban sa wallet na naglalaman ng atm card, cash at ilang identification card ay wala s'yang dala na kahit ano. Kaya bumili na lamang s'ya ng mga gamit. Muli n'yang binasa ang mensahe ni Alma, ibinigay nito ang eksaktong address kung saan ito nakatira. Wala s'yang ibang maisip na maaaring puntahan kundi ang dating sekretarya na kasalukuyan ng naninirahan kapiling ang pamilya sa probinsya nito sa Palawan. Matapos bumaba sa eroplanong sinakyan ay sumakay s'ya ng tricycle at nagpahatid sa bus terminal. Maswerte s'ya dahil mabait ang driver ng nasakyang tricycle. Maya't mayang tumatawag si Alma para mai-guide s'ya kung

"Wala po yun.. ramdam ko naman na mabuti kayong tao." "Oh, saan ang address? para maihatid ko na kayo?" muling tanong ng matanda sa kanya. "23rd Street, blk 7 lt 5 Ayala Subdivision, Makati City po.." tugon niya dito. Napamulagat si Amanda, saka napatingin sa kanya ng matagal. "Ba-bakit po?" kinabahan siya bigla sa titig na iyon.

Sunod-sunod niyang tanong. "Saan ka ba? Sa San Diego ka pa din ba?" "Huh. W-wala na kanina lang ako naka luwas ng Manila." Mautal niyang sagot. "Aah so umuwi ka pala ng Laguna?" "Wala pa, baka mamaya. Dito kasi ako sa Quezon City may. . .may ina-asikaso lang." Hindi na malaman ni Albert kung sa papaano niya maitatago ang mga lihim niya.

Nakapagtataka lang! “Alam mo ba kung saan ang bahay namin, ng Alpha?” talaga bang ipapamukha niya pa sa akin na bahay nilang dalawa iyon. Dahil kung ganoon nga wala naman akong paki-alam kong ano. Hindi ko siya sinagot at dinaanan lamang ang daanan na natatandaan ko kung saan iyon mismo. Mga ilang minuto rin ang nagtagal at sa wakas nakarating na ako sa isang bahay na mas malaki pa ng ilang ulit na beses sa bahay na tinitirhan ko.

Mukhang hindi naman niya alam kung saan ako nakatira ha. “Alam mo ba ang bahay ko?” “Diba nagbo-board ka diba?” “Wala na ako doon.” “Tell me your location para masundo kita.” Nanlaki ang mga mata ko at no choice doon ako sa bahay ng Lolo at Lola ko! Wala naman silang dalawa dahil mukhang dinala ni Lolo si Lola sa Hawaii. “A-Ako na lang ang pupunta sa lugar mo.” “Ako na dahil wala ka namang sasakyan at meron naman akong sasakyan. Send me your location.”

O alam ba niya ang mga pangyayaring ito? Umayos ako ng upo noong mamataan ko ang pamilyar na liko. Ito ang direksyon papasok sa lupa ng mga Xenia, isang beses lang ako nakalabas sa mansyon ngunit alalang-alala ko pa ito. Sino bang makakalimot e bigyan ka ba naman ng fifteen minutes mamalengke tapos ilang putahe ang bibilhin sa merkado?