Mga Kwentong Alamat Novels & Stories

I charmingly said, pero may diin ang bawat salitang lumabas sa bibig ko. Yes. I was physically smiling at her, but damn! Have you ever felt that awkward eye contact with somebody who used to mean the world to you? _________________________ Here are the places’ counterparts for you to imagine them better: *ALeour Residences in Ville Park refers to Azure Residences in Bicutan. *Alabana refers to Alabang. *Zambia Road refers to Zapote Road.

E, kung sabihin kong sa kalsada, maniniwala kaya siya? "Sa Molina, Alabang," pagsisinungaling ko kahit sa Paranaque City naman talaga kami lumipat. Tinanong pa niya ako kung anong street kaya sinabi ko kung ano lang ang alam kong street doon. Ayaw ko nang malaman pa nila ang nilipatan namin. Ayaw kong madamay sina Mama at Angge sa problema ko. Tama na ang nangyari sa Pasig.

Pasigaw niyang sabi. “Do you know the place, baby? Like here, our house is in Makati. Do you know where you house is?” Mahinahon kong tanong sa kaniya. Alam kong malabong alam niya ‘yon dahil baby pa siya pero nagbabakasakali lang ako. Alam kong matalino si Kahel at kahit na bata pa siya ay siguradong may maibabahagi siyang mga kwento tungkol sa bahay nila. A few details will help shine on what really happened.

malumanay na nakayukong sabi dito "Buti nakakauwi ka pa sa inyo kahit di mo alam ang address niyo" "Wait lang po..tatawagan ko po yong kaibigan ko" sabay kalikot ko sa cellphone ko ayon na nag ri-ring na "please carla sagutin mo" natupad naman agad ang dasal ko "thanks god" "Hello Lexien bakit?" boses na parang kakagising lang "Sorry na istorbo kita ha, ano kasi.. tatanong ko lang sana kong anong address natin hehe"

Hindi ako papayag na basta mo nalang tatakasan ang lahat. *** "Pang limang kanto na natin 'to. Sure ka bang dito ba talaga ang address?" Halata na sa boses ni Adrian ang pagkairita. Kanina pa kami pa ikot-ikot sa maliit na iskinita, gusto kong batukan ang sarili ko dahil nakalimutan ko kung saan ang eksaktong address ng bahay ni Ninang Trishia noong una kaming pumunta rito ni Mama.

Dapat bang malaman niya? Kung malaman niya... Papayagan ba niya akong puntahan si Lian? Hindi din kakayanin ng kunsensya ko kapag may namatay ng dahil sakin. "Pa send na lang ng address. Susubukan ko kung anong magagawa ko. I can't promise anything miss." Binaba ko na bago pa siya makasagot. Mabilis ko naman natanggap ang message niya. Address yun sa Samar.

Paniguradong uulan mamaya. From: quadro [Althea] G na ha, bukas From: quadro [Athena] Oo, saan ulit mag kikita-kita? From: quadro [Alexandra] Sa Main gate nalang sa UST, malapit naman tayo doon. To: quadro [Stephanie] Teka, wala akong sasakyan. To: quadro [Stephanie] Pass din ako bukas, sa isang araw nalang please?

"Titingnan natin ang mga apartment na 'yan." Ibinigay ni Kiara ang unang address na nakasulat sa kaniyang notebook. Habang binabaybay nila ang daan patungo sa isang medyo lumang residential area sa gilid ng downtown, nanatiling tahimik ang loob ng sasakyan. Tanging ang mahinang huni ng aircon at ang banayad na paghinga ng kambal sa likod ang nariririnig.

Iba’t ibang bersyon, walang katotohanan. Malalim ang buntong-hininga ni Benny. “Mahaba ang kuwento,” mabigat niyang sabi. “Ganito na lang… bibigyan kita ng address. Pumunta ka bukas ng hapon.” Sa sandaling iyon, ramdam ni Alizee na may kaunting liwanag na muling sumilip sa madilim niyang mundo.

Chismisan na "Im sorry kung wala talaga akong alam pero may ibang cousins pa ba kayo except Karic?" Tanong ko. Wala kasi akong maalala noon na may binanggit sila or wala lang talaga akong pakialam noo since libro lang ang kilala noon. "Seriously? Di mo ba naalala na palaging topic noon yung mga cousins naming mga maarte sa ibang bansa? Kaming tatlo lang ang nandito sa pilipinas."