Mga Kwentong Alamat Novels & Stories

Nakapagtataka lang! “Alam mo ba kung saan ang bahay namin, ng Alpha?” talaga bang ipapamukha niya pa sa akin na bahay nilang dalawa iyon. Dahil kung ganoon nga wala naman akong paki-alam kong ano. Hindi ko siya sinagot at dinaanan lamang ang daanan na natatandaan ko kung saan iyon mismo. Mga ilang minuto rin ang nagtagal at sa wakas nakarating na ako sa isang bahay na mas malaki pa ng ilang ulit na beses sa bahay na tinitirhan ko.

Mukhang hindi naman niya alam kung saan ako nakatira ha. “Alam mo ba ang bahay ko?” “Diba nagbo-board ka diba?” “Wala na ako doon.” “Tell me your location para masundo kita.” Nanlaki ang mga mata ko at no choice doon ako sa bahay ng Lolo at Lola ko! Wala naman silang dalawa dahil mukhang dinala ni Lolo si Lola sa Hawaii. “A-Ako na lang ang pupunta sa lugar mo.” “Ako na dahil wala ka namang sasakyan at meron naman akong sasakyan. Send me your location.”

O alam ba niya ang mga pangyayaring ito? Umayos ako ng upo noong mamataan ko ang pamilyar na liko. Ito ang direksyon papasok sa lupa ng mga Xenia, isang beses lang ako nakalabas sa mansyon ngunit alalang-alala ko pa ito. Sino bang makakalimot e bigyan ka ba naman ng fifteen minutes mamalengke tapos ilang putahe ang bibilhin sa merkado?

"Kailan mo siya nakita?" "Ngayong umaga." “Saan?” Nag-isip sandali si Quincy at sumagot, “Dapat sa isang lugar sa suburb ng Terentville. Susuriin ko ang mapa at tingnan kung matutukoy ko ang eksaktong lokasyon. Ipapadala ko sa iyo ang mga coordinate kapag nalaman ko na." “Okay.” Naka loudspeaker si Thea kaya nakikinig din si Maxine sa usapan.

Nang makita ko, ay agad kong isinulat sa papel at itinago agad 'yung folder sa taguan ko. Habang nakatingin ako sa papel, ay iniisip ko kung ano ang home number nila Aunt Mialyn. Ang alam ko, meroong two iyon at 5, pero ano ang pagkasunod-sunod ng mga number? Kailangan kong maalala kung ano 'yun, dahil kailangan kong sabihin sa kanila na ok lang ako at hindi nila dapat ako inaalala. Meroon kayang phone numbers book dito sa bahay? Dahil alam ko lahat ng number sa bansa na ito, ay nakalista sa phone numbers book at lahat ng bahay ay meroon nito.

May mga pagkakataon ding wala kaming ginagawa kundi magkuwentuhan lang. At iyon marahil ang pinakanagustuhan ko, hindi lang kami nag-travel, mas lalo rin naming nakilala ang isa’t isa, mas lalo kaming naging malapit, mas dumami ang masasayang alaala. Hindi ko namalayang lumipas na pala ang halos isang buwan. Apat na bansa, grabe. South Korea, Japan, Vietnam, at Canada. Lahat ng iyon ay sagot nina Atalia at Nolan.

"Apartment ko to be exact. It's okay kung ayaw—" "Sige." "Really? Hey! It's okay if you wanna go home na. Saan ba bahay mo?" Ngumiti lang ako, at mayamaya ay tumayo. "Alas-dose na. Saan ba apartment mo?" "Seriously? Gusto mo talagang malaman ang kwento ng buhay ko?" Nagkibit balikat ako. "Depende sa takbo ng alak. Huwag kang mag-alala nagpaalam na ako sa room mate ko na 'di ako makauwi ng apartment."

Pinapapunta siya sa Albano Hotel na hindi niya alam kung bakit. "I just received a complimentary suite from a friend. Isama mo si Mama nang makapag-relax naman tutal nand'yan naman kayo sa bahay." "Akala ko ba magtatagal ka d'yan sa Hong Kong? Bakit ni hindi ka nagtagal ng isang linggo?"

“Hindi pa kame nakakapunta sa bahay niyo kailan kaya kami makakapasok doon?” “Hindi ko naman bahay iyon nakikitira lang kase ako alam niyo yun.” nakwento ko naman sa kanila na ampon lang ako at hindi ko bahay iyon pero gusto kase nilang pumunta doon, alam niyo naman ang mga kaibigan diba halos gustong sumugod sa mga bahay ng kaibigan nila kaso wala naman akong bahay, hindi naman sa akin iyon kaya hindi ko sila madala. “Sa susunod na magpapaalam pa ako.” “Okay lang naman, pero teka, nagpaalam ka ba na magagabihan ka? Medyo malayo kase pupuntahan natin.”

may pag-aalala na tanong niya sa dalaga. "Naalala ko lang ang mansion namin sa Cebu, I don't know the exact location gusto ko sanang bisitahin iyon, kaya lang mukhang malabo lalo na't hindi ako welcome sa mansion na iyon," mababakas sa anyo ng dalaga ang kalungkutan.