Novel & Cerita Mga Luto Sa Baka

Bakit ba kasi kailangan pa nitong itago iyon sa kaniya? Bakit hindi na lang sabihin? Bakit kailangan pang isekreto? Bakit kailangan pang may makiepam bigla? Bakit biglaang? Bakit hindi muna siya inihanda? "Hoy, shhh. Don't cry, please..." "Inom tayo," ngayon lang yata siya mag-iinom dahil broken sa pag-ibig. "Ha? Naku, teka, ayos lang ba?"

I blurt out. Cortèz starts to stroke his cane over the sand making a capital L. “Let.” He says to us while he writes the capital letter U. “Us.” Then strokes his cane again making a capital A. “All.” Writes the letter H. “Heal.” Lastly he finished with the capital U. “Unexpectedly.” Harry finishes. Cortèz smiles. “The island of LUAHU is home for people who wishes to heal. May the both of you heal from your pains and be awakened soon.” He walks away until he magically disappears fading.

Babae “Nahulog ako sa mga bulaklaking mga bigkas, mala-langit na pangako na hindi ko napansin sa huli ay inuuod na tangkay at nabubulok na petalya na siya nang kumanlong sa akin habang buhay."

Their shouts were a mix of anger and frustration as they fanned out, searching for another way up. The four of them sprinted across the rooftop. The city sprawled beneath them—a maze of lights and shadows. They could hear Rafael’s men taking the stairwells inside the building. “We need to jump,” Luciana said suddenly, pointing to the adjacent rooftop. The gap was wide, but she didn’t hesitate. She took a few steps back, inhaled sharply, then sprinted and launched herself over the edge. Dino’s heart pounded as she landed with a roll, coming up in a crouch. “You’re crazy—”

" Binato ko lahat ng makikita ko sa sala. Pati ang sofa ay itinumba ko, pati na rin ang glass table ko, dahilan para mabasag ito. Napaupo na lang ako sa sahig habang humahagulgol. Nakita ko ang isang bubog na patulis sa tabi ko. Nanggaling ito sa glass table. Kinuha ko ang bubog na iyun. "W-Wala na rin namang kwenta ang buhay ko, mabuti pang mamatay na ako" Itatarak ko na sana ito sa leeg ko nang biglang may pumigil na mga kamay sa akin.

After ko mag-pabango ay naglagay ako ng kaunting pulbo sa mukha ko para hindi maging makintab, medyo oily kasi ang mukha ko. Bumaba na ‘ko sa sala at nakita ang mga maleta at bag ko na nakaayos. This is it. Nakita kong mag-aayos na si lola ng mga plato sa lamesa pero inunahan ko na siya. Ako ang nag-ayos at nag-luto ng ulam namin. “Ready na po ba kayo matikman ang luto ko?” Nakangiti kong saad. “Bring in the dish!” Natatawang sabi ni lolo.

CHAPTER 41: BETA Anong oras na pero mukhang hindi pa rin bumababa ang energy ng mga taong ito. Naalala ko ang binake kong banana loaf. “Sandali, kukunin ko lang yung banana loaf sure ako malamig na yun,” nakangiting ani ko at bumaba mula sa pinag-uupuan naming lahat. Pagdating sa kitchen ay tama nga ako dahil malamig na ang mga banana loaf. Nilabas ko ito sa baking tray nila at hiniwa na parang katulad ng tasty bread.

putol nya ulit sa sinasabi ko Naupo nalang ulit ako habang tinitignan sya na kinakain ang tira ko, gamit ang pinaggamitan kong kutsara at tinidor. Nagulat naman ako na pati nag baso ko na may tubig ay ginamit din nya Naman oh! Para kaming nag indirect kiss! "Huy, pati ba naman baso?" Gulat kong sabi habang kinuha ang baso pagkatapos nya inuman

napangiti pa sya rito at saka kinindatan kayat napakamot naman si lucas sa kanyang ulo "Anong gusto nyong ulam?" pag tatanong naman ni John sa mga bata nya "Lechon baboy hahaha" sambit naman ng isa pang kasamahan nila Heaven "Sige bumili na kayo.." Maya maya pa ay kumain na silang lahat at pag katapos ay lumabas na muna si Heaven para mag pahangin.

Bakit may daga rito? Marahan akong tumayo sa ibabaw ng kama at tinanaw ang sahig. Napalunok pa ako ng laway ng makitang nagtatakbuhan ang maiitim at nakakadiring nilalang sa sahig. Palipat-lipat sa mga plastic ng pagkain sa sahig, dala-dala ang maliliit na piraso ng tirang pagkain. "Subukan ni'yong lumapit, lagot kayo sa’kin!" banta ko sa mga ito. Sana lang naiintindihan nila ang sinasabi ko.