Mga Sakit Novels & Stories

Mariing wika nito bago ako tinalikuran. Naiwan akong napatulala na lang sa kawalan. Grabe yung sakit! Inisang bagsakan naman lahat. May katapusan pa ba ito lahat dahil ngayon pa lang, sukong-suko na ako!

singhal ko sa kawalan habang patuloy sa pag-iyak. Humagulhol ako habang sapo ang aking dibdib dahil tila tinutusok ito ng karayom ng paulit-ulit. Nang mapagod ang sarili ko ay napaupo ako sa tiles at nayakap ang sarili habang walang tigil sa paglandas ang tubig sa aking katawan. Ang sakit-sakit palang maloko. Ni sa hinagap ay hindi ko naisip na mapagdadaanan ko ito.

Ano ba ang nangyayari? "M-May sakit po ba ako? Ano pong sabi ng Doctor? Yes, minsan ay masama minsan ang pakiramdam ko at every morning ay parati akong sumusuka at parang iba talaga ang pakiramdam ko... May malubha po ba akong sakit?" Parang naiiyak na ani ko sa kanila at nagkatinginan naman sila sa sinabi ko. "Wag kang mag-isip ng ganyan, Liliana. Wala kang ganun."

Nandiyan pa rin ang sakit. Hindi ko na alam kung anong nararamdaman ko nang maghapon. Habang naglalakad ako sa mall, pakiramdam ko’y ang bigat ng katawan ko. Minsan, nakakaramdam ako ng matinding pagkahilo, parang ang lahat ay umiikot. Masakit sa ulo, parang pinipiga, at nakaramdam ako ng dumarami pang mga sintomas na hindi ko kayang ipaliwanag.

Mauubos ko ang Tissue sa kaka-hatching. 'Tignan mo ang lalaking to, nakita nang may sakit ako, didikit dikit pa. Ang lapit sa akin. Kapag nahawaan ko siya, wag na wag magrereklamo sa akin. “Anong masakit sayo?” “Lahat.” Oo, dahil pakiramdam ko namamaga ako na ewan. “Ano daw ang natuklasan ng doctor sa akin?” “Common cold.” Huh? Sipon lang? Pero parang kinarate ang katawan ko?

Diba pangmatanda lang ang sakit na iyon? "Talaga Mia? Bakit hindi mo sinabi para naman nabisita kita." Pag-aalala ni Zelle. "Nahihiya kasi siya Zelle kaya hindi niya pinasabi sa'yo. hehe" Sabi naman ni Aya. Kararating lang nila ni May at nakisali na agad sa usapan namin ni Zelle. "Ahh oo Zelle.. Pasensya na talaga." Wala nadin akong ibang nagawa kundi ang patulan ang nakakahiyang palusot ni May at Aya. Sa lahat ba naman ng sakit na pwede nilang sabihin iyong arthritis pa talaga?

Wala siyang ibang nararamdaman kung di sakit, pagkabigo at pagtataksil. The pain is eating her whole. Ang gusto na lang niyang mangyari ay umalis. Magpakalayo layo. Baka kasi sa ganoong paraan mawala yung sakit sa kanyang dibdib na parang punyal na bumabaon sa kanyang dibdib.

pagtataka na tanong “Wala ka naman sakit” bulong ni Amara sa sarili “ Ano ginagawa mo? Wala akong lagnat” “ Eh nagluto ka ng sinigang akala ko may sakit ka” Ang pagkakaparehas nilang dalawang magkapatid once na magkasakit sila, they make each other food sinigang is their medicine. A sip with the soup of sinigang will ease their feeling diretso na sa pag galing nila.

Ito pa kaya? Ibang klaseng sakit. Ibang klaseng hapdi at kirot. Parang pilit na tinatanggal ang kanyang puso sa loob ng kanyang katawan. Hindi maipaliwanag ni Ada ang sakit. Nanginginig ang kanyang bibig at buong katawan. Hindi niya namalayan ang luhang nag-uunahang bumagsak mula sa kanyang mga mata. Napaatras siya at hindi makapaniwalang napailing nalang sa sakit. Kagat-labi siyang tumalikod at mabilis na naglakad palayo.

Wala kong maalala pero putang ina bakit ang sakit sakit na? Epekto nga siguro ng droga ito. Dahil hanggang ngayon ay kumikirot pa ang ulo ko. Iwinagsi ko ang droga sa isip ko at muling napatingin sa babaeng nag lalakad na ngayon sa hanggan ng simbahan.