Mga Sakit Novels & Stories

Mas madali sanang kalimutan at mag-move on, pero yun nga, sobrang hirap talagang kalimutan ang sakit. Sabi nila, ang panahon ang nagpapagaling sa lahat ng sugat. Sabi ko, lahat ng yun, crap. Ang ganitong sakit ay nananatili sa iyo habang buhay. Natututo ka na lang makisama dito o kaya’y magnumum. Hindi laging tuluyang gumagaling ang sugat.

Payo ng doctor. "Pasensya na, Dok, hindi ko mapigilan, ang sakit talaga," sabi ni Myka na gumugulong-gulong na sa sakit sa kama. Parang sumisikip ang kanyang tiyan na para bang may humihila sa kanya na parang may naninigas na hindi niya malaman kung siya ba ay maiihi o madudumi sa sakit. Hinawakan naman siya ng doktor at ang isang nurse na naroon.

Mabuti na ang manahimik na lang muna siya sa gilid. “Magpakuha ka ng dugo, blood chem at baka doon ka may sakit. Alam mo ba kung ano ang sakit ni Mommy kaya hindi na natin nakagisnan? Leukemia at ayaw kong may makamana sa kanya sa atin ng sakit na ito.”

m-may nangyari ba sa amin kagabi? Shit, hindi pwedeng mangyari yun! A-ano ba kasing pumasok sa isip ko at pumayag ako sa kanya?! Pero teka, sabi noon ni Manager Nora mararamdaman mong may nangyari noong nakaraang gabi kapag kinaumagahan ay sobrang sakit ng 'gitna' mo. Pinakiramdaman ko ang sarili ko at nakahinga ng maluwag nang wala naman akong kakaibang sakit na naramdaman buko sa sakit ng ulo ko.

Si Mina lang kasi ang papawi sa lahat ng sakit na nararamdaman niya ngayon. To be continued...

maikling sagot ko naman. "Yeah, basically you're right," tumatango-tango pang wika naman niya. "Pero kahit umiyak, magmukmok, magwala o kung anu-ano pa---hindi pa rin mawawala ang sakit, right?" Tumango ako. "You're right. But it helps to lessen the pain we feel."

Napahiyaw ang dalaga sa sakit. Hindi halos maigalaw ni Anika ang kamay. Masakit na namamanhid na ang kanyang mga kamay.Iniinda na nga niya ang galos sa mukha at tuhod. Mukhang pati ang kamay niya at mga buto doon ay mababali pa. Pero kahit ganun pa man hindi kinakitaan nang pagsuko ang dalaga lalong lalo na hinding hindi siya magmamakaawa dito.

Napasalita na lang si Nate na may halong inis, "Bakit ba napakarami mong sakit sa katawan?" May phobia sa pagka-pilay, may low blood sugar, at may allergy pa sa tsokolate—mga simpleng sakit lang kung iisipin, pero bawat isa, kapag napabayaan, ay pwedeng ikamatay nito. Ganyan ba siya alagaan ng lalaking 'yun sa bahay nila? isip ni Nate habang nag-aalab ang selos sa dibdib.

Bakit ano pala ang sakit mo? Oh di ba naintrega ka? Nag dadalawang isip kang tikman ako dahil may sakit ako? Alam mo bang walang alam si Darwin na may sakit ako, Hlb+ positive ako siguro naman alam mona ang anong ibig sabihin n'yan? Yak ikaw may sakit na nakakahawa?

Doon niya isinigaw ang lahat ng sakit at galit na nararamdaman. It hurts. It hurts so damn much. Pero magkagayon man, hindi sumagi sa isipan niya ang hiwalayan ang kasintahan. Masyado niya itong mahal to the point na kaya niyang tiisin ang lahat ng sakit.