Mga Tula Novels & Stories

Pinangalanan siya mula sa isang sikat na tula ni Zizhan na tinatawag na “Inscription on the Forest Wall” Ganito ang tula. ‘Madalas na niloloko ng mga bundok ang ating mga mata. Gumugulong na serye ng bundok sa isang minuto at matayog na tuktok sa sunod; Tinatago nila ang kanilang totoong larawan sa lahat ng tao dahil nagkataon na sila ay nasa loob.’ Pinangalanan si Cadfan sa tula na ito.

Ang tinutukoy na tula niya ay ang pangatlo sa listahan namin. Gawan ko daw ng tula si Grayson about my love for him. Pwe! Kahit nakokornihan ako sa ideya ni Chloe ay susubukan ko pa din. Heller? It’s 2015 na kaya. Hindi na uso ang mga tula-tula sa nagliligawan ‘no. Ni hindi nga ako mahilig sa pagbabasa ng tula tapos gagawa pa ‘ko? “Anong tula?” Sabay kaming napatingin ni Chloe kay Sai na nakaguhit sa mukha ang pagtataka.

Pagkatapos, binibigkas niya ang isang tula, "Ang gumugulong na Ilog Yangtze ay naglaho sa silangan. Hinuhugasan ng alon ang mga bayani. Ang tagumpay at kabiguan ay nauwi sa wala. Ang mga luntiang bundok ay naroon pa rin. Ilang beses na ba lumubog ang araw?" Ito ay isang tula mula sa Dinastiyang Ming. Kung si Hunter Stone ay mula sa Dinastiyang Qing, tiyak na malalaman niya ang tulang ito. Gaya ng inaasahan, sumilay ang ngiti sa labi ni Hunter Stone matapos bigkasin ni Jordan ang tula. "Magandang tula! Salamat, Miss Dawn, sa iyong tableta. Magkikita tayong muli kung papayagan ng tadhana!"

nawiwindang kong turan. "May parusa kung lumabag ka sa kasunduan. Lambada dance sa kama, 32 na anak at lifetime supply ng banana cake." "Parang ikaw lang ang makakasulit sa kontratang ginawa mo. Hindi ko makita kung ano'ng pwede kong mapala riyan." "Puso kong malaki, tigas ng katawan at haba ng pasesya. Lahat ng ito iyong-iyo na. Saka, gwapo naman ako, di mo nga lang maamin.

MIKAY Tulala. Tuliro. Hindi alam ang gagawin dahil sa sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Napahawak ako sa aking labi... pakiramdam ko naiwan yung labi niya sa labi ko. Yung pakiramdam na hinahalikan niya ako ng dahan-dahan kanina tapos isama mo pa yung... ahhhh I kennat the feels talaga! Bakit kasi may padila? Tapos akala mo pa kung aksyon star yung dila niya kung makipag-away ito kanina sa bibig ko...

Nakangiti kong kinakausap ito. "Ang ganda, ikaw ang liwanag sa madilim na kalangitan. Liwanag na nagbibigay ng pag-asa kahit na dumating sa puntong walang-wala na." Nasasabik akong gumawa ng tula. Ito ang ginagawa ko sa tuwing naiisip ko kung ano ang pakiramdam ng may pamilya at sa tuwing nalulungkot ako. Ngayon, magkakapamilya na rin ako. Magagawa ko rin ang paggawa ng tula nang masaya ang pakiramdam ko.

You're like an angel, Who takes away my worries and sorrows. Your not just beautiful, But so is your heart. You are my strength, In times of my weakness. You're the first to celebrate, Whenever I have achievements. You are the one, Who fills my shortcomings. And you never left me, In the most difficult moments of my life. I love you.. My one and only love, Joy. Muling nagpalakpakan ang mga customers na naroon matapos niyang basahin ang maikling tula na inihanda niya para sa nobya.

pahabol pa nito saka tuluyang umakyat sa itaas. Nagkibit balikat na pinagpatuloy ko na lang ang agahan. SA isang makipot na daan ako lumiko. Medyo malayo ito sa bayan ng Vigan. Masukal at lubak lubak ang kalsada. Pawang talahib at malalaking't matatayog na puno ang nadadaanan ko sa gilid. Kinabahan na ako at tila kanina ko pa binaybay ang malubak na daang ito pero wala pa rin akong natanaw kahit na ni-isang bahay.

Kalokohan. Bumaba siya at nagtungo sa dalampasigan. Habang naglalakad ay tiningala niya ang mabituing langit at naalala ang isang tula na kanyang nabasa...pilit kong binabalikan ang mga alaala sa malayong bahagi ng aking kahapon...ito'y tila lampara na aandap-andap sa pusod ng dagat at mga bituing nahuhulog mula sa langit na nagiging abo sa sandaling dumantay sa aking mga palad...

Kaniyang binigkas ang gawang tula. ‘’Ang mga ngiti mo'y nagbigay saya Ang mga tawa mo'y namumutawi sa tuwina Galak ang hatid sa aking puso Dahil sa mga ngiti mong tila nansusuyo’’ Ang iyong pagdating ay nagbigay ng pagasa sa akin Ang iyong kabutihan ay kailanma’y di lilimutin Ngunit ang pagasang binigay ay tila naglaho sa dilim