Novel & Cerita Mga Tula Tungkol Sa Pamilya

Alam kong may tatlong kabanata pa kaming haharapin bago tuluyang matapos ang lahat. Hindi na tungkol sa mga lihim. Hindi na tungkol sa mga eksperimento. Kundi tungkol sa pamilya. TO BE CONTINUED...

Ang lahat ng tao ay nakatayo at pumalakpak, ang ilan ay umiiyak sa kagalakan, naalaala ang kapangyarihan ng pag-ibig, musika, at pag-asa. Sa selebrasyon, ang pinakamatanda at pinakarespetadong miyembro ng pamilya, si Beat Montenegro, apo ni Melody, ay nagsalita sa entablado. "Ang kwento ng aming pamilya ay nagsimula sa isang simpleng gabi, sa isang simpleng pag-ibig. Ngunit ang pag-ibig na iyon ay lumago, nagbigay-inspirasyon, at nagbago ng mundo. Nagsimula ito sa dalawang puso na naniniwala sa kapangyarihan ng pag-asa, at ngayon, ito ay nabubuhay sa bawat isa sa atin, sa bawat bata na tinutulungan natin, at sa bawat kanta na ating nililikha."

Nagpapadala ito ng mga litrato, kuwento, at minsan ay nagpapasama pa sa kanilang lola ng mga kakaibang bagay na maaaring makapagpasaya sa kanya. Sa napakalaking pamilyang Santillan, bukod sa kanyang lola at kapatid, ang kanyang mga magulang at iba pang kamag-anak ay takot sa kanya. Para sa kanila, isa siyang malas—isang sumpang maaaring magdala ng kapahamakan sa pamilya.

Kahit papaano ay masaya pa din cya dahil nagka tipon-tipon sila ulit na mag pamilya na minsan na lang nila nagagawa dahil abala na ang lahat sa kani-kanilang buhay. Pero sa kabila ng lahat ay napatunayan nya na kahit anong mangyari ay andyan pa din ang kanyang pamilya para sa kanya at hindi cya pababayan though thick and thin.

Mula sa pagiging mahina, walang kwenta at duwag. Naramdaman ko ang luha mula sa isa kong mata at tumulo iyon sa pisngi ko. "Hindi mo alam ang pakiramdam ng mawalan ng pamilya. Iyong mapanaginipan araw araw ang kapatid mo na umiiyak at nagmamakaawa na iligtas sila. Habang iyong mga tao na gumawa 'non sa kanila ay nagpagala-gala pa at ang batas na sinasabi mo ay tuluyan na tinalikuran ang kaso bakit? Dahil walang nakakita at madami silang pera?"

Makukulay at malulusog ang mga halaman. Dapit-hapon na at medyo mahangin pa. The sun is already setting. The thick gray clouds were about to pour the ground. Uulan yata. Makulumlim kasi ang langit. "It's a family reunion hindi puwedeng hindi ka pupunta. Magtatampo si Mama.." Titig na titig na naman siya sa akin, at dahil nakasanayan ko na. Makikipagtitigan na din ako sa kanya. "Bakit?" Nakalabi ako sa harap niya. Umiling siya bago bumuntong-hininga.

Tumango naman ako at muling isiniksik ang sarili sa dibdib niya. Sana nga maging maayos pa ang lahat sa amin ng pamilya ko. Yun lang naman ang gusto ko ang maging maayos ang lahat. Pero hindi mangyayari yon hanggat pareho kaming may mga galit sa isa’t-isa. Ayokong darating sa puntong mas lalo kaming nagkakasakitan. Lalo na ngayong mas lalong lumiliit ang mga mundo namin ng pamilya ng tatay. Alam kong kahit anong iwas ay magtagpo at magtakpo pa rin kaming lahat.

Chapter 16 Habang tahimik kaming kumakain, biglang pumasok sa isip ko ang aking lolo at lola. Ang pamilya nila Mama ay hindi pangkaraniwang tao sa lipunan. Sila ay kabilang sa isang makapangyarihang angkan na may kayamanan at impluwensya, ngunit mas pinili ni Mama ang mamuhay nang simple kaysa maging bahagi ng marangyang pamumuhay na iniaalok sa kanya noon.

Lalo namang pinag-iigihan ni Nestor ang trabaho dahil ang tanging pangarap lamang nilang mag-asawa ay mapagtapos sa kolehiyo ang lima nilang anak upang sa ganoon ay magkaroon sila ng magandang kinabukasan. "O, sige na anak, alis na kayo ng kuya at ate mo. Mag-iingat kayo ha," h******n muna ni Mang Nestor ang mga anak sa noo. Gan'on din si Aling Thess bago sila tuluyang lumabas ng kanilang tahanan. Gan'on lang kasimple ang buhay nila. Lahat sila nag-aaral. Maayos din ang relasyon nilang magkakapatid. Walang lamangan, walang inggitan.

"Alam kong hindi ko kayang mag-isa. At hindi ko na kailangan pang maghanap pa. Ang pamilya ko, narito na sa aking harapan." Pinagmasdan ni Alona ang kambal at ang ina, at sa mga simpleng sandaling iyon, tila isang buo at matagumpay na pamilya. Ang mga magulong araw at ang mga alalahanin ay nagsisilbing mga alon na dumarating at umaalis, ngunit ang pagmamahal ng pamilya ay mananatiling matatag, hindi matitinag, at hindi mawawala. Sa bawat araw, isang hakbang patungo sa mas maliwanag na bukas.