Mga Tula Tungkol Sa Pamilya Novels & Stories

Alam kong may tatlong kabanata pa kaming haharapin bago tuluyang matapos ang lahat. Hindi na tungkol sa mga lihim. Hindi na tungkol sa mga eksperimento. Kundi tungkol sa pamilya. TO BE CONTINUED...

Ang lahat ng tao ay nakatayo at pumalakpak, ang ilan ay umiiyak sa kagalakan, naalaala ang kapangyarihan ng pag-ibig, musika, at pag-asa. Sa selebrasyon, ang pinakamatanda at pinakarespetadong miyembro ng pamilya, si Beat Montenegro, apo ni Melody, ay nagsalita sa entablado. "Ang kwento ng aming pamilya ay nagsimula sa isang simpleng gabi, sa isang simpleng pag-ibig. Ngunit ang pag-ibig na iyon ay lumago, nagbigay-inspirasyon, at nagbago ng mundo. Nagsimula ito sa dalawang puso na naniniwala sa kapangyarihan ng pag-asa, at ngayon, ito ay nabubuhay sa bawat isa sa atin, sa bawat bata na tinutulungan natin, at sa bawat kanta na ating nililikha."

Mula sa pagiging mahina, walang kwenta at duwag. Naramdaman ko ang luha mula sa isa kong mata at tumulo iyon sa pisngi ko. "Hindi mo alam ang pakiramdam ng mawalan ng pamilya. Iyong mapanaginipan araw araw ang kapatid mo na umiiyak at nagmamakaawa na iligtas sila. Habang iyong mga tao na gumawa 'non sa kanila ay nagpagala-gala pa at ang batas na sinasabi mo ay tuluyan na tinalikuran ang kaso bakit? Dahil walang nakakita at madami silang pera?"

tila takot pero nilalabanan ito mahawakan lang niya ang inaakalang ina. "Mommy.." Muling tumulo ang luha sa kanyang bilugang mga mata. Pinagkaitan ba ito ng pagamamhal ng sariling ina? Gaano ba talaga kasama ang babaeng sinasabing ako? Tiningala niya ako.. halos madurog naman ang puso ko. Yumuko, upang hindi makita ang kanyang pagluha. Ngunit kahit anong iwas, hindi ko man makita ang kanyang luhaang mukha, dinig naman ang malungkot na hikbi. Napaiwas ako ng tingin dahil luhaan na rin, hindi para sa kanya, kundi'y dahil sa pangungulila sa pamilya. Nangungulila din kaya sila?

Tumango naman ako at muling isiniksik ang sarili sa dibdib niya. Sana nga maging maayos pa ang lahat sa amin ng pamilya ko. Yun lang naman ang gusto ko ang maging maayos ang lahat. Pero hindi mangyayari yon hanggat pareho kaming may mga galit sa isa’t-isa. Ayokong darating sa puntong mas lalo kaming nagkakasakitan. Lalo na ngayong mas lalong lumiliit ang mga mundo namin ng pamilya ng tatay. Alam kong kahit anong iwas ay magtagpo at magtakpo pa rin kaming lahat.

ang madiing turan ni Mama bago umalis. Napatingin ako kay Kuya Manuel at sinamaan siya ng tingin."Hoy Semphil Anong tinitingin-tingin mo diyan??" "Wala" "huwag ka ngang madamot diyan!"Saad pa niya bago lumabas. Hindi ko alam kung bakit kinakailangan kong magkaroon ng ganitong klaseng pamilya. Si Papa iniwan si Mama para sa ibang babae, si Mama Wala nang trabaho napakalasinggera pa at si kuya naman may pamilya na pero sa akin din umaasa. May trabaho nga siya pero mas inuuna ang mga bisyo.

Kami rin. Dahan-dahan, bumuo kaming muli ng isang pamilya—isang pamilya na, sa kabila ng lahat ng pinagdaanan, ay handang magsimulang muli. Ang pamilyang paulit-ulit sinisira sa mga taong gahaman sa yaman.

Lalo namang pinag-iigihan ni Nestor ang trabaho dahil ang tanging pangarap lamang nilang mag-asawa ay mapagtapos sa kolehiyo ang lima nilang anak upang sa ganoon ay magkaroon sila ng magandang kinabukasan. "O, sige na anak, alis na kayo ng kuya at ate mo. Mag-iingat kayo ha," h******n muna ni Mang Nestor ang mga anak sa noo. Gan'on din si Aling Thess bago sila tuluyang lumabas ng kanilang tahanan. Gan'on lang kasimple ang buhay nila. Lahat sila nag-aaral. Maayos din ang relasyon nilang magkakapatid. Walang lamangan, walang inggitan.

"Alam kong hindi ko kayang mag-isa. At hindi ko na kailangan pang maghanap pa. Ang pamilya ko, narito na sa aking harapan." Pinagmasdan ni Alona ang kambal at ang ina, at sa mga simpleng sandaling iyon, tila isang buo at matagumpay na pamilya. Ang mga magulong araw at ang mga alalahanin ay nagsisilbing mga alon na dumarating at umaalis, ngunit ang pagmamahal ng pamilya ay mananatiling matatag, hindi matitinag, at hindi mawawala. Sa bawat araw, isang hakbang patungo sa mas maliwanag na bukas.

Ganito kami parati tuwing kakain kami ng hapunan parati kaming magkakasabay at kung titingnan mula sa malayo, we are perfect as a family pero hindi para sa akin. Marahil sa mata ng iba ay imahe kami ng masaya at perpektong pamilya pero sa mga mata ko...hindi. Hindi tulad ng ibang magulang ang mga magulang ko...hindi tulad ng ordinaryong pamilya ang pamilya ko.My family always surrounded by money,by fame and business. Ang ibang magulang ay minamahal ang kanilang mga anak bagay na kahit kailan ay hindi ko naramdaman sa mga magulang ko.