Mi Papá Es Ceo の小説・ストーリー

I need to relax my nerves and have a little fun. Marami nga namang nagbago simula nang namuno na si kuya sa kumpanya ni Papa. My father is not yet retiring. He's still in the business but is now training Kuya June, who is the company's CEO. He is my loving, very protective brother.

“Paano ko pa haharapin ang mga kasosyo ko sa negosyo kung kahit ang anak kong babae ay hindi ko kayang rendahan?” Parang isang mabangis na leon si Papa na handa kaming lapain ni Mama anumang oras. Masyadong mataas ang pagtingin ni Papa sa apelyidong Cordero na mula pa sa pamilya ng mga tanyag na real estate broker. Kaya, para matapos na ang gulo nagsalita na ako. “Huwag po kayong mag-alala, Papa. Para wala na pong nakakahiya ay kusa po akong lalayo.” Napayuko ako pagkatapos kong sabihin iyon.

“I’ll hang up this call. Thank you for being with my son.” That’s the last conversation we had. Hindi rin ako kumain during lunch gusto ko sabay kami pero hindi s’ya nagising. He slept during the whole work day. Guard na lang ang naiwan sa kaniya kung hindi pa nga nagpumilit ang pinsan n’ya ay hindi ako uuwi. I am resting my body in a warm bathtub now. I feel exhausted kahit pa wala akong ginawa. I also found out na CFO ang lalaki na ‘yon. Tezlan is the CEO. Hindi pala chairman, daddy n’ya pala ang chairman.

"I am now the CEO of the company, and I have all the right to reject it!" "But I am your father, and still the owner of the company. Remember, hindi ko pa naililipat sa pangalan mo ang ownership ng Lopez Group. CEO ka lang anak." kontra naman ng kanyang ama na labis na ikinainis niya. Mas kinakampihan pa nito ang matandang iyon. "I thought you loved old people." Pang-aasar pa nito sa kanya at tinignan niya ito ng masama na ikinatawa nito ng malakas.

He’s thinking deeply na para bang iniisip paano niya mari-resolba ang problema. “Yeah. I didn’t expect that from papa either. Maybe he has just a good look and that’s it?” sabi ni Paris. Madilim ang aura ni Max sa ulo. Wasak na wasak ang puso niya dahil sa naririnig niya sa mga anak niya. “Papa is a CEO, so he’s not that useless even though he’s really useless in the kitchen. Right papa?” sabi pa ni Chicago. Hilaw na napangiti si Max. ‘I didn’t know son if your comforting me or not..’

masiglang sigaw niya noong makapasok. Kita niya agad ang Papa Damon niya na binaba ang magazine na hawak. "Kumusta na ang CEO?" birong tanong pa nito sa kanya na kinatawa ng Mama Meara niyang kalalabas lang sa kusina. "Papa, naman. Araw-araw naman tayong nagkikita," nakalabing bigkas niya. Lumapit ito at walang alinlangan siyang kinabig payakap. Marahas itong huminga at alam niyang nasasaktan ito para sa kanya.

Umirap ako at imbes na makipagtalo ay binalewala ko na lang iyon The next days I continued with my research about my father's detractors. These could be foreign syndicates who are eager to bring the company down, right? There was nothing weird about the CEO or the other board members of IHG. Businessman lang, tulad ni Papa na malamang ay gusto nga'ng pabagsakin ang kompanya. Nakatingin si Papa sa akin. He tried to give me time despite his hectic schedule. "That's ridiculous, Ysa," he said when I brought up the topic.

Montero. "He is my eldest son, the heir of the Montero Group and Company. I am pleased to introduce to you the new CEO of the company, Mr. Zachariah Elliott Montero." Napatingin ang lahat sa gitna kaya hindi na natuloy ang pag-alis ko. Sinundan ko na lang din ng tingin ang isang matangkad na lalaki na naglalakad papunta sa gitna. Sa tingin ko siya na ang bagong CEO ng kompanya, ang magiging bagong boss namin.

“Sino po? Bakit walang sinasabi si Papa?” Panay ang sunod niya sa mama niya. Patungo ito ng pool at may bitbit na libro. Walang binanggit ang ama niya kung sino at anong uri ng tao ang ipapakasal sa kaniya. Siya ang ikakasal at makikisama doon sa taong iyon kaya kailangan niyang malaman. Sinabi ng ama niya na isang CEO ang lalaking iyon. Pero pagkatapos no'n, wala na.

"E di ikaw na ang magiging CEO, Max, dahil forty percent ang pagmamay-ari ni Daddy compare sa Mr. Reoul na 'yon!" Nagkibit-balikat lamang siya. "I'm still not confident," malamig niyang tugon. "Paano kung hindi sa 'kin ipinangalan ni Papa ang shares niya sa kompanya? Hindi pa rin natin nakikita ang last will niya." Napangisi ako. Bakit naman siya mag-iisip nang ganyan! Wala namang ibang pwedeng pagbigyan si Daddy ng shares niya kundi si Maximo Gwen lang—aside siguro sa akin.