Mi Papá Es Ceo の小説・ストーリー

“Mukhang mabait nga ang mommy mo ayon sa pagkaka-describe mo. She also looks like a strong woman. What is your mommy’s work?” Sa pangalawang beses na nakita ni Felix ang babae ay lalo siyang humahanga rito lalo na sa personalidad nito na kahit isang batang limang taong gulang lang ang mag-de-describe ay magugustuhan mo na. “My mom? She is the CEO of my dad's company. She helps my dad run it while he is not there.” Napamata si Felix sa bata. Sino ang mag-aakala na ang babaeng iyon, sa bata nitong edad ay isa nang CEO ng kumpanya? Pero… “Hindi ba ang sabi mo ay wala kang daddy?”

Hindi niya alam na malaking sakripisyo ang magiging kapalit nito. “Sino ang kausap mo?” “Si Ma’am Mona po, Papa. Ibinalita niya sa akin na si Monarch daw po ang bagong CEO namin.” “Hala, umuwi ka ng maaga at ipagluto mo siya ng kanyang paboritong putahe. Celebrate with him. Enjoy the night.” Bumaba sa puwesto si Montague. Kinamayan niya ang nakababatang kapatid.

𝐃𝐈𝐀𝐍𝐍𝐀'𝐒 POV Si Beatrice anak s'ya ng CEO ng kompanya na dating pinagtatrabohan ni papa. Kanang kamay s'ya nito pero nagbago ang lahat dahil sa kasalanang hindi naman ginagawa ni papa.

"Heto na ang kape mo, Sir"inilapag ko sa mesa niya ang isang basong kape. Hindi naman ako nito pinansin. Patuloy lang ito sa pagpindot sa phone niya. Napangiti ako ng makita si Alle na nag-e-enjoy sa swivel chair ng daddy niya. Madam na madam ang ayos nito. "Mommy, I am the future CEO of this Company"anunsiyo niya sakin.

iling na sabi ko at binasa ang isang article tungkol sa profile nito. ‘Zekiel Gray, isang kilalang negosyante sa murang edad. Maagang nahasa sa larangan ng negosyo ngunit marami ang nagsasabi na isa itong masungit at walang pusong CEO ng kanilang kumpanya.

"I'm coming with you in the Philippines, my father recieved an invitation for the Global Leadership Training, but he is busy so i'll be the one to att--" "--how's your father invited in this conference when he's not even qualify to call a leader. And you are not a public servant just to be a proxy of your father." seryosong pahayag na putol ni Cedric na ikinahawak ni Eunice sa braso niya.

Ang lakas niyon maka-elegnate sa kulay gray na pintura ng wall at kulay ng mga table doon. "Hindi na ako magtataka kung may ganito kayong mga bakasyunan dahil mayaman naman ang mga Coreal, specially your Daddy, right?" opinyon niya. "Yeah! You're right, mayaman si Daddy because all his life he spend his whole life sa pagpapalago ng mga kompanya nila and that's the reason why they neglected me. Ni hindi ko sila maabutan sa bahay mula sa eskwela ko noon. Kapag nagkaka-trouble ako, hindi ko rin sila maasahan," pagkwekwento nito na bakas doon ang hinanakit ang lungkot. "Kaya nakapundar sila ng maraming bakasyunan but I'm not happy for their success, dahil sa kabila ng success na nakuha nila na g

Pinaghainan niya si Bridget at sinubuhan na lang niya para mabilis. “Mama, sino po iyong lalaking naka-wheelchair? Gusto ko po sanang tanungin si lolo, pero ang bilin niyo po kasi sa akin ay huwag sumabat sa usapan ng matatanda, kaya hindi na lang po ako nagtanong,” wika ng anak niya. “Anak siya ni Don Joseph at aalagaan ko siya,” ngiti na imporma ni Barbara. “Mama, ganoon po ba kaguwapo ang papa ko?” tanong pa nito, kaya muli na naman siyang napalunok.

Ni minsan kasi, hindi ko siya nakitang umalis ng bahay na naka-get up na pamasok sa isang opisina o kumpanya. Hindi naman lingid sa kaalaman ko na ang Father ni Luna ang mismong CEO ng Sandoval Towers—isang bigatin at kilalang kumpanya local at international. Kaya para sa akin, isa lang siyang tamad na nakasandal sa pera ng mga magulang niya.

Kasalukuyan niyang pinupunasan ang bibig ni Caleb matapos itong kumain ng cake. Napangiti ang bata at niyakap ang kanyang Mommy. Simple lamang ang eksena. Ngunit sapat na iyon upang maramdaman ko ang matinding pananabik. "Kailan kaya darating ang araw..." "Na maaari ko ring yakapin ang anak ko nang walang pagtatago?" Sa dami ng taong naroon... Ako ang CEO. Ako ang may kapangyarihan.