Mi Papá Es Ceo Mga Nobela at Kwento

direct to the point na sabi ni dad. Napalingon naman ako kay Mom at tumango naman ito sa akin. Muli akong lumingon Kay dad. Kita ko sa kaniyang mga mata na seryuso niyang ipagkakatiwala ang pagpapatakbo ng kompanya. "Gusto ko na ikaw ang maging CEO at Presidente sa buong kompanya natin dito sa Pilipinas. Okay lang ba 'yon sayo?" pagtanong ni Dad.

“I think, Mr. Guiterrez. Mas maganda po na iyon ang itawag ’ko sa ’yo lalo’t ikaw po pala ang Ceo ng kumpaniyang tinatapakan ko ngayon. At isa pa, hindi po ba pagiging unprofessional kung tatawagin ko po kayong Papa? Wala naman po tayo sa kung saan lang, para hindi ko kayo galangin sa posisyon niyo sa loob ng kompaniyang ito.” “Kaya hindi ako nagkamali ng pagpili sa ’yo para sa anak ko, Iha.” Mabilis na nanglaki ang mata niya at sandaliang sumilip sa likuran niya. Baka kasi may makarinig sa kanila at kung ano pa ang sabihin at isipin sa kaniya. “P-Pero...” nauutal siyang sumagot bago tumindig ng maayos.

Hindi ko pa man alam ang buong detalye, pero ang impormasyong nakuha ko kaninang umaga ay sapat na para magduda ako. Pagpasok ko sa conference room, naroon na si Tito Gerald kasama ang ilang board members. Mula nang mamatay ang papa ko, si Tito Gerald muna ang pansamantalang CEO. Siya ang hahawak sa lahat habang hindi ko pa natutupad ang gusto ni papa na magkaanak at magkaasawa na ako. Sa totoo lang, mali ang ginawa ni papa. Sobrang mali.

Ayon kay Papa, ang responsibilidad ng paghawak ng mataas na posisyon ay isang mabigat na pasanin. Bilang Chairperson, ang mga desisyon ng kompanya at pangkalahatang organisasyon ay nakasalalay sa aking mga balikat. Binigyang-diin ni Papa na ang pagiging Chairperson ay nangangahulugan ng mas mabigat na trabaho kumpara sa pagiging CEO. Sumang-ayon ako sa kanyang pananaw, dahil sa aking limang taon bilang CEO, ang mga gawain na itinalaga sa akin ay tila madaling maisakatuparan. Hindi masyadong maraming hamon, dahil karamihan sa aking oras ay ginugol sa aking opisina na lumalagda ng mga dokumento.

"I hope I made it all clear to you." "Opo, Tito." My heart hammered so bad. May kung ano'ng epekto sa akin ang pagtawag ni Raeden ng Tito kay Papa. Hindi ko alam na ganito sila kaclose. My father is a well-known business tycoon and his stance, energy and vigor quite intimidating. I didn't expect this kind of bond from them. My Papa is different from Tito Reugene who's more arrogant and always look down on people.

Agad akong sinalubong nila Papa nang dumating ako. Yumakap siya sa akin. "Hindi ka na ba talaga mapipigilan, Dom?" agad na bungad niyang tanong. Na para bang hindi namin napag-usapan ng ilang beses ang pagbitiw ko bilang CEO ng kompanya. "Pa..."

Kung si mama ay nadadala niya sa ganoon, ako ay hindi. Hindi maganda ang kutob ko sa paraan ng pagtingin sa akin ni dad kanina habang kausap niya sa si Secretary Gino. Parang may nangyari na naman sa kompanya na may kinalaman sa akin. Sabagay, ako ang kasalukuyang CEO ng kompanya namin. Natural lang na lahat ng nangyayari doon ay may kinalaman sa akin. "Sorry to interrupt this dinner but we need to go, Kheene." Ani dad.

"Sige na, magpahinga ka na muna riyan. Matulog ka, masama sa buntis ang ma-stresssed. Sina Bettina at Cielo ay namasyal pa. Nagkabalikan na rin kasi ang ate Bettina mo at iyong original na daddy ni Cielo. Sa tingin ko nga, baka dumating ang panahon na ako na lang rin dito ang mag-isa." "Gusto mo bang may kasama, mom? Narito naman ako." "Alam kong pansamantala ka lang dito. At tulad nila ay iiwan mo rin ako, anak. Sabagay, sanay na rin naman akong mag-isa." "Mommy naman, hindi kita iiwan. Kahit saan ako magpunta isasama kita," saad ko rito. "Hindi ko pwedeng iwan ang negosyo namin ng daddy mo rito anak. Ako ang Chairman. At ang ampon kong si Gerry ang siyang humahawak bilang CEO. Balang-araw.

Iyon nga lang, kahit na ang taas ng posisyon niya ay nasa ilalim pa rin siya ng pamamalakad ni Papa. Pinapahirapan siya ni Papa simula palang nang malaman nitong siya ang nag-invest nang malaking halaga sa kumpanya namin. Dahil na rin sa ginawang pagbobotohan kaya naging CEO si Reid. Kaya lang ay sumusunod pa rin siya sa mga utos at gusto ni Papa. Bawat desisyon niya ay kailangan pang ipa-apruba sa mga magulang ko. Hindi ko talaga maintindihan kung bakit nila 'yon ginagawa sa boyfriend ko!

Makapal na salamin ang bubong niyo habang ang lamesa at napaka haba, na kahit limangpung tao at kasya. At nang magtungo na kami sa aming mga pwesto ay agad kong nakita ang CEO. Nakaupo na ito sa kanyang swivel chair, nakasuot ng black tailored suit at bukod sa seryosong ekspresyon sa mukha ay wala nang ibang makikita. He is Mr. Henxu Cortez. The CEO of CPI Holdings & Infrastructure. A fifty-year old.