Novel & Cerita Middle-aged Man

Ilang nasa middle-age na lalaki ang sumugod sa loob habang hinihingal. "Masama ito, Vice Master!" Bam! Galit na galit na hinampas ni Bryce ang desk. "Ano sa tingin mo ang ginagawa mo?" "Ang pasensya ay isang birtud!" "Kalmahin ang sarili bago magsalita!" “Lumabas ka at kumatok sa pinto ng maayos bago ka pumasok!’ Ang mga nasa middle-age na mga lalaki ay may matingkad na pulang mukha. Saglit silang nag alinlangan at lumabas para kumatok sa pinto bago pumasok ulit.

Bumukas ang likurang pinto. Isang matatag at maayos na pigura ang lumitaw. Ang lalaki ay nasa middle age, nakasuot ng hand-tailored na itim na coat. Ang kanyang mukha ay malalim at gwapo, na para bang hinubog ng mga diyos. Pinagkalooban siya ng panahon nang hindi masukat na karisma, at ang kanyang presensya ay nakakaapekto, parang isang hari na bumaba mismo sa gitna ng tao.

Hindi ko mapigilang mapaisip— normal dinner ba ‘to? O fiesta? Dahan-dahan akong napatingin sa dulo ng mesa. Nandoon ang isang lalaki. Tahimik. Diretso ang upo. Mukhang nasa mid 50s—matangos ang ilong, matalim ang tingin, at halatang may mataas na posisyon sa pamilya. Hindi siya ngumiti. Hindi rin siya gumalaw.

Tsaka kakaunti lang talaga ang pamilyar sa islang yun. "Ah... Miss? Si Mang Danilo ba hinahanap mo?" nagulat ako sa biglang pag-approach ng isang lalaki sakin. Hindi naman siya ganoong katanda pero hindi rin naman gaanong bata. Maybe mid30s? He has a tan skin. May tattoos siya all over his right arm. Halos kasing tangkad ko. Tamang-tama lang din ang katawan. Hindi naman gaanong malaki pero hindi rin naman mukhang totoy. Maayos din naman ang mukh--- teka nga.

anito at inilahad sa kanya ang sofa na nasa malapit. Sunod na umupo ang lalaki sa harap niya. Mga nasa fifties na siguro ang edad nito pero matikas pa rin ang itsura at pangangatawan nito. Sa damit, pananalita at kalkulado nitong kilos, natitiyak niyang isa itong respetadong tao. Hindi ito tulad ng mga dirty old man na napapanood niya sa mga pelikula. "Are you nervous?" tanong nito habang nagsasalin ng wine.

Dito na siya nagulat sa kaniyang nakita. Makikita sa isang intersection na hindi kalayuan sa kanila ang isang middle aged na lalaking maingat na tumatawid sa kalsada. Nasa kaniyang 40s na ito na makikilala nang dahil sa mataba nitong nguso at sa lubog nitong mga pisngi. Malinaw ring makikita ang matinding pagkatuso sa kaniyang mukha. Ito ay walang iba kundi ang ikalawang tito ni Lolita na si Donnie.

"Mukha kang kasing edad ng tatay ko." Mahinang tumawa ang middle-aged na lalaki bago tinapik ang mga balikat ni Tiffany. "Tatau mo? Oh hindi! Maniwala ka man o hindi, bata pa ako para maging kapatid mo! Pwede mong maisip na matanda na ako, pero thirty five lang ako."

Ang katawan ni Old Master Soros ay nanghina at may isang bang, bumagsak siya sa couch sa likuran niya. Na parang ang malusog at matabang may mala abong buhok na matandang lalaki ay tumanda na ng sampung taon kaagad. Isang bahid ng pagkalungkot at pagsisisi ang makikita sa kanyang tumatandang mga mata. Ang kanyang strikto, matanda na mukha ay nanatiling tense at matikas.

Hindi siya makakapag-isip ng magiging solusyon kung ganoon. Tanaw niya ang isang lalaking nakaupo sa isang tabi na tila nag-aabang ng kanyang orders, tantiya niya ay nasa mid-40s na ito ngunit litaw pa rin ang angking karisma. Pagkalapit niya ay inilapag niya ang tray sa mesa nito. Ramdam niya ang malagkit na titig nito at hindi siya naging komportable sa tagpong iyon. Ilang beses pa siyang napapalunok.

He’s just helping her, no more and no less. Muli niyang nilingon ang lalaking ang buong atensyon ay nasa pagmamaneho. Sa palagay ni Adelaide ay hindi naman gano’n kalaki ang agwat ng edad nilang dalawa. Mukha namang bata pa rin ang lalaki sa kabila ng pagiging matured nito. Maybe he’s in his late 20’s? Wala siyang ideya.