Midnight Blue Novels & Stories

Tumango naman ang ama at huminga nang malalim bago tumalikod upang sundan ang ina nilang natatampo. Mula sa pagtanaw ng mga bituin sa kalangitan ay nabaling ang atensiyon niya sa kulay asul na kotse na nakaparada sa harap ng bahay nila at sa tapat mismo ng kaniyang bintana sa silid. Every night whenever Monica looked out the window she noticed that certain blue car. The glass was heavily tinted so she couldn't see if anyone was inside it.

Hanggang sa nahagip ng tingin ko ang isang eleganteng dress. Midnight blue. Silk fabric. Off-shoulder. Simple. Pero classy. At sapat para sa business event. Napangiti ako. "There you are." Bandang alas singko. Nagsimula na akong mag-ayos. Sa harap ng malaking vanity mirror ko. Maingat kong inayos ang makeup ko. Hindi sobrang kapal. Hindi rin sobrang simple. Soft glam. Natural foundation. Light contour.

What a perfect package I have. I smiled to myself and glared at my daughter na nakatulugan na ang pagdede. I stood up at pumunta sa kitchen para kunin sa ref ang tinimpla ko kaninang chocolate milk ni Blue. He likes his drink ice cold kaya iyon na ang nakasanayan naming ipadede sa kanya. Umakyat ako sa taas at pinahiga na si Plum sa barbie crib niya. Hinalikan ko muna siya bago ako lumabas para pumasok sa kwarto ni Blue. "Daddy I'm sleepy! Where's my milk?" Blue's eyes crinkled.

It also has bright yellow and blue combination painted walls, and transparent sliding windows, mayroon tag-isang terrace sa dalawang kwarto at metal fence sa rooftop. Matapos pagmasdan ang bahay ay saka ako pumasok sa loob. 'Forteza Coast, please be good to me…'

Hindi rin talaga sila nawawala ng entry. “Color?” tanong naman ng designer sa akin. Nag-isip ako. “Not red,” sabi ko agad. “Too predictable.” “Black?” tanong niya. “Too safe.” He studied me for a moment. “Midnight amethyst,” sabi niya. “Almost black in low light. But pag tinamaan ng flash, may depth.” Napahinto ako. That sounded perfect. “Let’s do that,” sabi ko.

Suot niya ang isang midnight blue na tuxedo na sadyang dinesenyo para yakapin ang kanyang malapad na balikat at matipunong pangangatawan. Ang tela nito ay may bahagyang kislap na tila sumasalamin sa nagniningning na asul ng Dagat Mediteraneo sa labas ng hotel. Ang kanyang buhok ay maingat na nakaayos, pero may ilang hibla na pilyong bumabagsak sa kanyang noo, isang mapanghamong hitsura na tila ba sinasadya niyang ipaalala sa akin kung gaano siya kahirap kalimutan.

Hinaplos niya ang mukha ng anak niyang mahimbing ang tulog sa kanyang tabi. Blue is the most unpredictable kid among the three. Minsan lang ito nagiging clingy sa kanya at minsan lang ito umaaktong bata. Most of the time, ito ang kasangga ng nanny nila sa pagsisita sa dalawa pa nitong kapatid na si Emerald at Beckett.

Alam niyang ano man oras ay bubuhos na ang ulan. Mula sa harap ng computer ay tumayo siya at tumanaw sa labas. Ngayon na tuluyan na siyang pinatahimik ng bangungot na nagtulak sa kanya para magtrabaho sa gabi. Mas gumaan na ang kalooban niya sa ulan. Ngayon lang niya naisip na kapag umuulan, naitatago niya sa likod ng malakas na tunog nito ang tunog ng kanyang pag-iyak. Magagawa niyang maitago sa ilalim ng ulan ang kanyang mga luha. Now, midnight rain gives her comfort instead.

Hubad at lasing. I never saw him like this. Madalas ay formal at sobrang linis nya tignan. Now he is wasted. His always neat hair is a mess. Ang puting polo nya ay kalahating naka suot sa kanya habang halos mahubad naman ang suot nitong navy blue na boxer briefs. This is the first time that i saw too much of his skin, his hairy tighs and his hairy armpit. Hindi ko alam kung naghuhubad ba sya bago malasing o nagsusuot sya ng saplot bago tuluyang makatulog sa kama.

Ang midnight blue suit ay perpektong humubog sa malalapad na balikat at matayog na tindig ng bilyonaryo. Bagaman may puting bandage pa rin ang kanyang kanang kamay, lalo lamang itong nagbigay ng isang matapang at misteryosong karakter sa kanyang hitsura. Mukha siyang isang makapangyarihang pinuno na handang protektahan ang lahat ng ari-arian niya. Bagay din ba? tanong ni Alex, may kaunting nakatagong ngiti sa kanyang mga labi habang lumalapit sa tabi ni Clara sa harap ng salamin.