Midnight Sparkle My Little Pony Novels & Stories

May mga dumadapong mga ibon na nag-aawitan sa malaking puno at iba't ibang klaseng paru-paro na dumadapo sa bawat bulaklak. Hinawakan ko ang bawat ulo ng mga bulaklak ng pina-slowmo kagaya ng nasa pelikula na nakikita ko sa tv. Feel na feel ko kase ang moment na ito, para akong nasa mga fairytales. Kung pwede nga lang eh fairytales nalang ako para may happy ending. Pero di naman din lahat ng fairytales may happy ending diba? Sa susunod pag wala akong klase kagaya sa mga oras nato, napag-isip isipan ko na dito nalang ako tatambay para wala ding mang-a-annoyed sakin.

Sinuyod ko ang kabuuan ng kwarto at gusto kong matawa dahil puro pink ang nakikita ko. Baka gusto pa nilang lagyan ng Barbies dito, nahiya pa sila. Natatawa ako bagaman abot-abot na naman ang saya sa puso ko. Nang makapagligo na ako ay sumampa na ako sa kama. Almost 11:00 p.m na. Konti na lang at birthday niya na. Nahiga ako habang kinakalikot ang cellphone ko. Naghihintay ng 12 midnight. Maya-maya ay natagpuan ko na lang ang sarili ko na nakatitig sa kisame.

Pakiramdam ko rin talaga isa akong prinsesa ngayon. "Napakaganda mo anak at dalagang-dalaga ka na talaga ngayon." Naiiyak na sabi ni mama. "Salamat ma." Sagot na pigil ang luha. "Tama na yan baka masira ang make up mo, dali halik na nandoon na 'yung taxi sa labas. Basta after twelve midnight nandito ka na baka mawala ang magic." Natawa ako dahil sa sinabi ni Tita dahil ang alam ko sa Cinderella ang palabas na ganon.

“Don’t smile like that! Hindi ako nagbibiro, Jace! Naghihintay na sa atin si Cami.” Agad namang sumeryoso si Jace nang marinig ang pangalan ng anak. “Okay, what do you want me to do?” “I-I d-don’t know.” Tumingin si Jace kay Midnight, bahagyang tinapik ang alagang hayop. Midnight is an old horse at madalang na lang niyang ilabas sa kwadra. Mabuti na lang at hindi masyadong nabasa ang mga kabayo sa pagdaan ng ulan. "Midnight cannot carry us both. Dito na lang tayo kay Thunderbolt. Dadahan-dahanin ko na lang ang pagpapatakbo,” ani Jace.

hindi naman kasi kami nagtatabi noon pa man. Minamasahe ngayon nito ang panga at umalis sa pagkakasandal at lumapit sa akin ng nakalahad ang kamay, humakbang ako patalikod. "Kanina pa bukas ang ilaw mo. "Kaya basta basta ka nalang papasok sa kwarto ko, ganun?" "You like midnight snacks, don't you", out of nowhere nitong wika. Kumunot ang noo ko rito. "Hindi ka rin makatulog. So let's just eat", puno nito.

Tila siya nalagutan nang hininga habang hinihintay ang pagharap ng lalaki. At gano'n nalang ang panlalaki ng mga mata niya at pagbuka ng bibig nang makita ang amo nila Grasya. "I-Ikaw?" "Good morning, Miss Little Pony." Ngumisi ito at saka mapaglarong tinignan siya. "Good to see you again." Written by DBardz

Naglaho lahat ng sinummon nyang beast, parang nabasag na salamin naman ang minotaur, pira piraso iyon. Nilapitan ako ni Grethel, Frea… tugon nya habang nakatingin sa likod ko. Fairy wings, makulay iyon. Hindi gaya sa iba na iisa ang kulay. Kahit ako ay nabigla sa mga nakikita ko. Nilapitan ni Timmy ang bata. Naglagay sya ng nullifying spell sa batok at orb nito. Mukhang nilabas na ni Lucent ang kapangyarihan mo. Lilitaw na rin ang tunay mong anyo mamaya. Sabi ni Timmy

aya ni Brina habang tinitignan ang sarili niya sa human-sized mirror. Mukha siyang bata kasi nakadalawang ponytail pa siya. Tapos backpack pa ang gamit niyang bag. "Teka, maaga pa ah," sabi ko sa kaniya habang nakaupo sa kama ko. 12:00 ang pasok namin eh. "I-tour kita. Ayaw mo ba? Para hindi ka na rin maligaw," Uy, astig! Medyo eng-eng kasi ako sa paggamit ng mapa nila. Ni hindi ko man lang

ani Martina na lumapit sa dalawa, yakap nito sa mga braso ang may kalakihang unicorn na kulay light blue. Napangiti si Infinity, halata sa magandang mukha ng pamangkin niya ang pag-aalala. Sa isang buwan na narito siya sa poder ng mga ito ay napalapit agad siya sa mga pamangkin niya. Sa isang buwang kasama ang mga ito, noon niya nakita kung gaano kasaya ang maraming kasama sa bahay. Iyong alam mong hindi ka nag-iisa.

♪♪ They say he likes a good time (My, oh my) ♪♪ ♪♪ He comes alive at midnight (Every night) ♪♪ Grabe ang lakas ng tugtog. Parang ‘yung puso ko lang na sumisigaw ng “ANG SAKIT BES!!” habang nagpapa-party ‘yung mga tao sa paligid. Yung iba sumasayaw na parang wala nang bukas. Yung iba naman sa gilid—hay naku, parang may sariling kwarto na sa PDA.