Misplaced In Tagalog Novels & Stories

Hindi ba't ang totoong pangalan niya ay Miguel S Plora? Oo yun nga din ang narinig ko. Kanina ko lang naman gorang na ang S pala sa apilyedo ni manong Miguel ay Sebastian. Huh? Paano naging ka-apilyedo niyo siya? Bakit hindi natin alam ang tungkol diyan?

"Hope, I invited you here. Hindi kita p'wedeng pauwiin mag-isa." "OA much, best friend. Teka, papaalam lang ako kina tito at tita. Don't worry, I'll find my way out." "Hope!" Protesta nito pero wala ring nagawa. Safe sa San Gabriel kahit maglakad ka mag-isa sa gitna ng kalaliman ng gabi. Sa multo ka lang siguro matatakot kung matatakutin ka. Pero so far, wala namang kwento ng ghost sightings sa bayan nila.

i asked Tumango tango siya at saka ako muling niyakap ng mahigpit,she even kiss my temple that cause me to shiver, my heart beats quickened and the butterflies in my stomach suddenly flies altogether in my insides.,hindi kaagad ako nakapagreact dahil sa biglaan niyang pagkulong sa akin sa kanyang mga bisig once again.

nagpatuloy nga ang pagbiyahe namin hanggang may madaanan kaming maliit na tindahan sa daan. Sandali akong bumama at agad din namang bumalik sa sasakyan, walang isip isip ay nilagok ko ang laman ng boteng iyon, halos mapangalahati ko nga ang laman noon dahil na din sa labis na uhaw. Bigla ang pagkabog ng dibdib ko ng makaramdam ko ng pagkahilo matapos ang ilang minuto. "Shoot mukhang makikidnap ako ng mga Abu Sayyaf." iyong ang nasa isip ko ng mga oras na iyon without really thinking na nasa Luzon nga pala ako at wala sa Mindanao.

Nakipagtagpo siya ng palad dito bilang pagbati bago tuluyang naupo. “Ziel,” pagbati nito sa kanya. Subalit taliwas sa atmospera ng paligid sa t’wing nagkikita sila ang dating ng boses nito. Lugmok. Nanghihina. Mapanglaw. [ mapanglaw - sad ] Wari’y binura ang dating galak sa tinig nito. Wari’y hinigop ang kabuhayan ng loob sa t’wing nagsasalita ito.

Anito at ako'y saglit na tinapunan ng tingin "Oo". Tipid kong sagot. "I'm sorry, Mister ko akala ko kasi ay aalis kang muli, akala ko pabalik ka na kaagad sa Cotabato. Akala ko ay wala lang sa 'yo ang pagkawala ng kambal." Wika ko habang ang aking mga luha ay nagbabadya ng kumawala. "Gagawa na lang tayo ng kambal ulit, Misis ko." Nakangiti nitong wika

Cheese sauce nakikilabutan ako sa ginagawa ko ( I miss you kiddo.) Teka what? Nag buffing yata yung utak ko. Wait wait wait, may nakakamiss kay-- " Miss mo ko?" ( Thank you for sheltering me. But I can't go back in your house anymore.) In our house? DITO? " Dito sa bahay?" may nakapunta na ba dito sa bahay, hindi ko manlang alam? ( What happened lately was just an accidental chance, kung ano mang nangyari nung gabing yon I'm very sorry I promise it will never happen again. I'm so sorry.)

Natatawa niya pang sabi. "My false ka nang my false diyan." "Hindi mo alam? Uso kasi ngayon 'yang salita dito sa Pilipinas. Instead of saying 'sorry, my fault', we say 'sorry, my false', ang galing 'di ba?" Bakas pa yung exciteness sa boses niya habang nagku-kuwento. Napa-ngiti na lang ako. Boses bata siya pakinggan na nagpa-paliwanag sa akin―basta hindi ko lang makikita mukha niya. Baka lalo lang ako maasar sa kanya.

When we commit mistakes, we must learn how to accept it and apologize to the people we hurt. "Dito na lang sa sakayan ng tricycle," wika ko nang makarating na kami sa Baybay. "Huh? Hatid na nga kita sa inyo." "I'm fine. Malayo pa ang pupuntahan mo. Isang oras ka rin sa daan papuntang Ormoc kaya dito na lang ako. I can manage."

CHAPTER 5 – MONICA'S IN TROUBLE ---- Halos maluha at hindi makapaniwala, yan ang mga naramdaman ni Miguel nang makita niya sa wakas ang babaeng sobrang tagal na niyang hinahanap. Wala itong kaalam alam na si Misyon palang ito ay dito niya matatagpuan ang dalaga. Ngunit kahit na ganunpaman ay tila hindi pa rin naging masaya si Miguel.