Misplaced In Tagalog Novels & Stories

Di ako makatulog nang gabing yun sa kakaisip sa nangyari. ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' ''You're fucking confusing me when we bump into each other in that fucking hallway.'' Aaaargh!!!!!!!!! Ba't ayaw mong maalis sa isipan ko!

Nag paalam na ang ina nito sa kanya bago tuluyang umalis ang mga ito. "Like mother like daughter!" aniya at inirapan ang mag inang plastic na nakatalikod na sa kanila. Narinig naman niyang tumawa si Gab saka pinisil ang pisngi niya "Ang maldita mo" natatawang anito. Inirapan niya naman ito "Talaga! Lalo na pag plastic ang mga kaharap ko talagang lumalabas pagiging maldita kk noh" aniya dito na tinawanan lang uli nito.

Pero anong meron sa likod ng nagtataasang halaman na to? “Ito ang tinatawag na Maze Garden, maraming daang pasikot sikot. Ang sabi nila kapag sinubukan niyo raw ng partner mo ang hanapin ang isa’t isa at nagkatagpo kayo ibig sabihin kayo raw talaga para sa isa’t isa. Sa pintuan na yan kayo maghihiwalay.” Paliwanag niya naman sakin. “Naisipan mo rin bang gawin yun?”

Hindi ba't ang totoong pangalan niya ay Miguel S Plora? Oo yun nga din ang narinig ko. Kanina ko lang naman gorang na ang S pala sa apilyedo ni manong Miguel ay Sebastian. Huh? Paano naging ka-apilyedo niyo siya? Bakit hindi natin alam ang tungkol diyan?

I bid my goodbye to them then start the engine of my car. It’s 6:00 in the morning, limang oras lang daw ang byahe, pero depende pa rin kung traffic. Hindi pa ako nakapag drive ng malayo layo kaya siguro matatagalan ako bago makarating dahil mapipilitan akong huminto-hinto dahil sa pagod. Nakailang stop over ako bago tuluyang mabasa ang arko na “Welcome to La Union.”

O naghahallucinate kaya? "Miss? You don't know? Okay. Thank you." Pinaandar na nito ang kotse nito, leaving a trail of dust on it's wake. He called her Miss. Three times. Not Hope. Not Hopie. He wasn't Rain. Malamang pinaglalaruan lang siya ng kanyang mga mata. She just missed him so much kaya akala niya nakita niya ito... Wala sa sariling sumakay siya sa bus nang dumating iyon. Pero nang umandar ang bus at lingunin niya ang pinanggalingang bus stop, binaha ng alaala ang kanyang memorya.

Mas lalo akong nagulat nang makitang si Joan pala ito na halos kakababa lang ng sasakyan nila. Alam kong sa Ilocos din ang punta nila pero hindi ko inaasahan na sa iisang beach resort lang pala kami magkikita. Ano ba ang malay ko kung sa Ilocos Sur pala sila? At isa pa, napakalawak at napakaraming resort dito sa Ilocos Norte kaya laking gulat ko na lang nang makita ang kaibigan dito. "Joan?" Hindi pa rin nawawala ang gulat ko sa aking mukha kaya natawa ito sa'kin at agad akong nilapitan.

god she misses me too, my bestfriend misses me too sapat na iyon para malusaw ang puso ko sa mga oras na ito. Nagtagal kami sa ganuong ayos ng ilang minuto na tila sinusulit ang apat na taong hindi namin nakasama ang isat isa.,after that warm embrace with my bestfriend ay nagpasya kaming magpahinga muna, tinabihan namin ang aking anak na himbing na natutulog, pinagitnaan namin siya ni Kailey habang may malawak na mga ngiti sa aming mga labi.

nagpatuloy nga ang pagbiyahe namin hanggang may madaanan kaming maliit na tindahan sa daan. Sandali akong bumama at agad din namang bumalik sa sasakyan, walang isip isip ay nilagok ko ang laman ng boteng iyon, halos mapangalahati ko nga ang laman noon dahil na din sa labis na uhaw. Bigla ang pagkabog ng dibdib ko ng makaramdam ko ng pagkahilo matapos ang ilang minuto. "Shoot mukhang makikidnap ako ng mga Abu Sayyaf." iyong ang nasa isip ko ng mga oras na iyon without really thinking na nasa Luzon nga pala ako at wala sa Mindanao.

Nakipagtagpo siya ng palad dito bilang pagbati bago tuluyang naupo. “Ziel,” pagbati nito sa kanya. Subalit taliwas sa atmospera ng paligid sa t’wing nagkikita sila ang dating ng boses nito. Lugmok. Nanghihina. Mapanglaw. [ mapanglaw - sad ] Wari’y binura ang dating galak sa tinig nito. Wari’y hinigop ang kabuhayan ng loob sa t’wing nagsasalita ito.