Missing Friends Quotes Novels & Stories

Ang naisip na hindi ko na makikita ang kaibigan ko ay masakit sa akin. Hindi ko na makikita ang kaibigan ko. Matagal pa bago ko makita ulit. Tiningnan ko ang social media ni Amara pero naka deact ito. Sinubukan ko rin itong tawagan pero cannot verage na at mukhang nagpalit na ng number. Humagulgul ako sa nalaman ko dahil mukhang hindi ako magiging updated kong anong mangyayare sa kaniya dahil pati sina tita at tito hindi ko na rin matawagan.

Iniwan ko ito kagabi dahil ayaw kong maistorbo habang kasama si Nick. Pagbukas ko, nagpakita ang maraming chat messages mula sa mga kaibigan ko at kay Mommy, pero hindi ko na iyon pinansin. Hinahanap ko ang mga messages ni Nick. May tatlong missed calls. Mabilis kong binuksan ang messages niya. Nick: "Sorry, hon. I couldn’t find you. I had an urgent situation at the office. I’m sorry." Nick: "I was looking for you, but I couldn’t find you. I thought you were with your sister, so I didn’t bother anymore."

Napalunok ako. Hindi na ako kaibigan ng mga 'yon pa. Friends don't forget each other. Nagkawatak-watak kami noong ibang school na ang pinasukan. Siguro kung maaga kong itinigil ang pagkontak sa kanila ay mas maagang naputol ang koneksyon namin. I was always the first to reach out to them. My messages are their reminder of my existence. Kaya noong itinigil ko, nakalimutan na ako.

Honestly, kahit pa pilitin kong makinig ay wala namang pumapasok sa utak ko. My mind is somewhere else like will Marcos suddenly show up here and stopped the wedding like what I see in the movies? I know that's absurd but what's wrong with hoping? I don't want him back but I want to run away from this place that's why even with a little hope, I am counting at him.

"Did we do something wrong again, boss? Sinusunod na po namin ang lahat ng mga inuutos nila sa amin. Ano pa po ba ang gusto niyo? Halos wala na kaming tulog. Pinagdadamutan pa nila kami ng pagkain. Balak niyo ba kaming patayin?!” Umiling si Miss Quinn. "Death is an easy route for escape, Vida. Hindi matutuwa ang kaibigan ko kung mamamatay kayo agad." Kumunot agad ang noo ni Vida. “Kaibigan?"

“Namiss kita.” Hiniram ko ang mga salita ng bayaw ko para kay Hope; ang mga simpleng salitang iyon ang nagsabi ng lahat ng gusto kong sabihin at lahat ng nararamdaman ko sa sandaling iyon. Namimiss ko si Jackie noong wala siya; nag-iwan siya ng kakulangan sa akin noong wala siya. “Namiss din kita.” Tumingkayad siya para halikan ang mga labi ko.

Nasa bahay lang! I wanted to contact my friends, especially Elena, pero hindi ko mahanap sa cellphone ko ang contact number niya. Hindi rin iyon ang natatandaan kong cellphone ko kaya wala na akong contact sa kaniya. Pati si Sofia at Ruby ay wala. Kaya bored na bored ako habang nakasalampak sa kama ko. I don't have a memory of five years? Anong nangyari sa five years na yon? Am I still friends with my friends?

I don't know how to be something you miss Never thought we'd have a last kiss Never imagined we'd end like this Your name, forever the name on my lips So I'll watch your life in pictures like I used to watch you sleep And I feel you forget me like I used to feel you breathe And I'll keep up with our old friends just to ask them how you are Hope it's nice where you are Nagulat ako nung ipinatong niya yung kanyang ulo sa aking dibdib habang kami ay sumasayaw. Nakakalungot lang na hindi na niya ako matandaan pero ibabalik ko yung mga ala-ala namin. Susugal ako para sa aming dalawa, tanggapin niya man ako o hindi hanggang umabot sa araw na mawawala ako sa tabi niya at samahan siya sa pang-araw-a

"Akala mo siguro madali lang ang trabahong katulong, sa hitsura mo na 'yan tingin mo may tatanggap sayo? baka nga magmukha ka pa na amo sa bahay na papasukan mo." Sinipat siya ng kaibigan mula ulo hanggang paa. "Grabe ka naman friend, hindi ba ako katanggap-tanggap?" "Hindi naman sa ganun. Pero, sa ganda mo na yan at kutis porcelana tingin mo ba may maniniwala sayo na katulong ang aaplayan mo?" Sabi pa nito na tinapik-tapik ang kanang pisngi ni Franki. "Tsaka tingin mo ba, hindi ka matutunton nina tito kapag pinakalat na nila ang mga picture mo. May nakasulat pa na missing person Franki Avella blah! blah! blah!"

Silly thing! Ang excitement niya ay para kay Akime, sa muli nilang pagkikita makalipas ang isang buwan. Iyon ang dapat niyang pagtuunan ng oras na isipin at hindi ang kung anuman na fictional quoted messages ng isang writer. Mula sa long distance relationship nila, wala siyang ibang dapat isipin kundi si Akime. Si Akime lang! “I MISS you.”