Misunderstanding Novels & Stories

"Please, Hyd... Ikaw na ang magpaalis sa akin sa buhay mo. Take me out of your life. Please..." "Damn it, stop! Shut up! Sheeva, baby, listen. Listen. Yes, I maybe felt betrayed. But in fact, I felt disappointed and shock to know the truth. That you and Paige are siblings. Hindi ako magagalit sa'yo. I'll try to understand. If you insist to ask for forgiveness, fvck! You'll have it pero 'wag mo akong tatanggalan ng karapatan kung ano ang dapat kong maramdaman kasi kahit ano pang bigat ng kasalanan mo, uunahin pa rin kitang intindihin."

Napalibot muna siya ng tingin at sinigurado na walang taong nakarinig bago siya umupo sa tabi ni Hanni. “Shh, h'wag ka ngang maingay! Misunderstanding lang pala ang lahat.” “Paanong misunderstanding, ha? Misunderstanding na may ka-date siyang iba habang ikaw ang asawa n'ya? Teka nga, tawagan mo 'yang asawa mo para makausap ko.”

Minsan may mga hindi man kami pagkakaunawa, pero naayos rin agad namin iyon. We are mature enough to handle everything. Hindi lang talaga maiwasan ang misunderstanding minsan. Pero naiinis talaga ang sa trato niya sa akin kanina. Ako na ang nag-effort ako pa ang masama. Hindi man lamang niya na-appreciate ang ginawa ko bagkos tinaboy pa niya ako. Nakakasakit siya ng damdamin.

Posible bang hindi niya ito maramdaman dahil marami siyang babae? "Oo nga, isang misunderstanding lang! Hindi ba ikaw ang nakahiga sa kama ni Will Sivan?! Hindi ka ba umuwi na suot ang kanyang damit kinabukasan?! Ano pa ang iba pang misunderstanding na gusto mong pag usapan. Huwag mong sabihin sa akin na pareho kayong naghubad ng damit at humiga sa kama na walang nangyari sa inyo." sabi ni Mark at sinipa niya ang isang maliit na mesa sa tabi niya. Ang hanay ng tsaa at mga libro sa mesa ay nakakalat sa sahig, na naging sanhi ng kaunting ingay.

Mabilis nitong tinanggal ang kamay niyang nakayakap dito at tinalikuran siya “shower lang ako.” Iyon ang unang pagkakataon na nagkasamaan sila ng loob. For almost 2 years, never pa silang nagkaroon ng pagtatalo at hindi pagkakaunawaan. Hindi niya alam na ang pagiging overreacting niya lang pala ang magiging dahilan ng first misunderstanding nilang dalawa.

Napatingin ako sa kanya at sa sandaling iyon, parang nawala ang lahat ng ingay sa mundo. Ang galit, ang kahihiyang sinapit ko at ang takot ko, lahat ay natunaw sa ilalim ng bigat ng titig niya. “You’re really impossible,” mahina kong sabi at pilit na ngumiti. “You make things sound so right even when they’re so wrong.” Ngumiti rin siya, pero may lungkot sa mata. “Then maybe wrong isn’t always bad,” sabi niya. “Maybe it’s just another word for something we don’t understand yet.”

"It's fine now, Lev. I was caught off-guard lang din. Nahihiya ako, aaminin ko yun. That's why I fleed without thanking you. I'm sorry." Bigla siyang napangiti kaya tumaas yung magkabila kong kilay. "You know what I like about our relationship?" tanong niya sa akin. "What?" "Kasi kahit everything is a ruse, we still communicate and express what we feel. Para malaman natin sa isa't-isa yung nararamdaman para maiwasan yung misunderstanding." I nodded. "Tama ka. I mean that's a necessity, right?"

Dahil natatakot siya na baka hindi ako pumayag dahil alam niyang pinagseselosan ko ang babae na halata naman na malaki ang pagkakagusto sa kanya? Alam na nga niya na ang higad na yon ang dahilan ng misunderstanding namin noong nakaraang araw pero bakit pumunta pa rin siya? Wala ba siyang pakialam sa mararamdaman ko? Dahil ba inaakala niya na hindi ko malalaman!? Fuck! Damn!

Ngayon, kahit gusto kong tumakas, hinaharap ko na talaga. Noong isang linggo, nagkaroon ako ng malaking misunderstanding sa isang ka-collab ko sa studio. Sabi niya, hindi raw ako professional kasi hindi ko sinasagot agad ang mga emails. Ang hindi niya alam, sira ang laptop ko at hindi ko mabuksan ang mga files. Muntik na akong mapaiyak sa harap niya kasi pakiramdam ko binabastos ako. Pero tumayo ako at kalmado kong ipinaliwanag yung side ko. Hindi ako sumigaw, hindi ako nag walk-out. Pagkatapos ng meeting, naayos namin yung gulo at nag sorry siya.

“Stop laughing, you idiot!” Mabilis kaming tumigil sa pagtawa pero sa loob-loob namin ay hindi pa din talaga kami makapaniwala sa narating ng utak ni Asper. “Well, maiintindihan ko na misunderstanding lang iyong pagkakaharap niyo sa underwear shop. Madaling ipaliwanag iyon.” sabi ko. “Pero bakit ba kasi kailangan mo pang isukat ang mga bra na iyon?”