Mokong Novels & Stories

mataray kung sabe "Makita molang ang gwapo kung mukha buo na ang araw mo*wink*"napairap naman ako dahil sa kakesohan nya tsk Maya-maya lang biglang nag ring ang cellphone ni Young Master "Wait me here honey sagutin kolang toh"nakakunot noong sabe nya tumango naman ako tumayo naman sya at saka lumayo saakin at tumalikod bago nya sinagot yung tawag

Gustong gusto niyang alagaan ang dalaga, pakaibigin at paligayahin ng walang humpay. Kahit mabiyak ang lupa, hinding hindi siya maaaway sumisid para kalembangin asng kampana. kaain siya ng kasoy kahit Dooms Day na ang kapaligiran kailangan niyang ,asisid ang sariwang kabebeng kinahuhumalingan niya. Baka si Seok pa ang mauna. Kahit sugurin man siya ng mga halimaw sa banga at mga undin at tikbalang hinding hindi siya tatakbo hinding hindi niya tatantanan ang kabebeng pink excuse me po!!!" pangako ng binata.

Ngayon ko nga lang nalaman na may pet pala siya. “Iyon ang tawag ko roon since medyo common na tawaging hotdog or talong ang genital ng isang lalaki, hindi ba?” Napatango tango ako. “Ah! Si Junjun po pala ang tinutukoy n’yo.” At long last, naintindihan ko rin ang ibig niyang sabihin. “Junjun? Iyon ba ang tawag niyong mga millennials doon?”

Hinihimas-himas ko ang palapulsuhan kong tila pulang-pula sa gigil na paghila kani-kanina. “Magpahanda kayo ng maiinom at makakain.” utos niya. Dumating ang mga katulong na may dalang pangpawi ng gutom. Kuminang ang aking mga mata. Ngayon na lamang ako makakain ng champorado mahal kasi ang presyo ng tsokolate sa bayan.

Nagulantang lamang siya nang paglabas sa kwarto ng kanyang katipan ay hawak na nito ang isang sumpak. Ang isang sumpak ay isang lokal na bersyon ng isang baril na kadalasan lamang mas mabenta sa mga probinsiya. "Sino ba ang nakatalo mo at kailangan mo maghiganti? Maghunos dili ka nga!," pag-awat ng babaeng nakapusod ang buhok habang isinara ang pinto upang hindi makatuloy palabas ang kabiyak. "Hindi ako makikipag-away, Helen!," malakas ngunit kampanteng tinig ng kanyang asawa.

Pwede rin si Siri kaya hindi na ako nag-alala pa. Kampante akong ngumiti habang pinagmamasdan siya na aliw na aliw na nakikipag-showdown sa ibang mascots. Ililibre ko siya ng Korean food mamaya. *** MARCO POV “Ahhh…” Napapikit ako sa sobrang pagod pero ‘di pa rin mapigilan ang sariling ngumiti. Tanging ang katawan na lang ng mascot ang suot ko at tinanggal na muna ang ulo nito para maluwag akong makahinga. Nakasukbit ang lumang backpack ko sa balikat.

Mukhang wala naman ang lalaki. Zhai took a glass of mojito from the roaming waiter, as she walked towards the garden, to breathe some air. May maliit na water fountain sa center ng garden ng clubhouse, at may nakapalibot ditong bench upang maupuan, at simula bata sya, duon sya laging tumatambay kapag nabo-bored sa party.

“Epekto ba ito ng pagka-usap ko sa iyo, Mocha?” Inilapag ni Tori ang inuman ni Mocha sa lapag. Pagkatapos ay isinunod niya si Mocha na ilapag sa tabi ng inuman niya. Dadamputin na sana ni Tori ang plastic bottle na nasa ibabaw ng center table nang biglang tumakbo palayo si Mocha habang hila-hila ang tali niya. Nakita niyang dumerecho si Mocha sa pintuan ng kuwarto na ngayon ay nakabukas. Biglang nag-panic si Tori at agad na tumayo para sundan si Mocha.

Pero anong point ng pananatili dito kung hindi siya babalik. Sa dulo ng mga mata niya, may tumamang black flag sa isang puno na hindi kalayuan. Tiningnan ito ni Gonggong. Ang flag na ito ay kasing size ng palad at may naka-embroidered na dragon dito.

Ang tubig na umaagos galing sa bukid ay nakatuon sa bunganga ng banga. Kumuha ng maliit na bato si Ash at pinakita ito sa mga kaibigan. "Kung gusto niyong humiling ay kumuha lang kayo ng maliit na bato kagaya nito at ibato niyo papasok sa banga. Kung may mapasok kayo, ay pwede na kayong humiling."