Mom 18

"ผมชื่อภัทร คุณชื่อเพื่อนแพรใช่ไหม ผมขอชี้แจงง่ายๆ แล้วกันนะครับเวลา หกเดือนที่คุณอยู่ในฐานะแฟนผม คุณไม่สามารถคบใครได้เพราะมันจะสร้างความเสื่อมเสียมาให้ผม ผมจะไม่ทำอะไรล่วงเกินคุณในที่รโหฐาน" "เดี๋ยวค่ะ ถ้าที่ไม่รโหฐานละคะ" เพื่อนแพรยกมือถาม "อ๊าวคุณ เราเล่นเป็นแฟนกันก็ต้องมีกอดกันบ้างตอนอยู่ข้างนอกเพื่อความสมจริง" ภัทรพูดกลั้วเสียงหัวเราะ "เดี๋ยว...ก่อนจะไปถึงตรงนั้น ทำไมคุณเลือกฉัน" "คุณขี้เหร่ดี" เขาตอบหน้าตาเฉย

“พี่วิน!...นี่มันอะไรกัน” รินลณีร้องออกมาอย่างตกใจ หัวใจเธอเต้นแรงเหมือนมันจะหลุดออกมาจากอก ร่างกายชาไปทั้งร่าง ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรงจะยืนไม่เคยคิดว่าชีวิตนี้จะมาเห็นภาพแบบนี้ “พี่พัฒน์ ผมชอบพี่ ...รินณีเราเลิกกันเถอะ”นาวินก็ตกใจพอกัน ภาพที่เธอเห็นเขาคงปฏิเสธไม่ได้เพราะมันชัดเจนมากขนาดนี้...ชายหนุ่มได้แต่พูดว่า “ขอโทษ” “ไอ้เลว” รินลณีด่าออกไปทั้งน้ำตา..เธอวิ่งขึ้นรถไฟฟ้ากลับคอนโดมิเนียม โดยไม่ได้สนใจเสียงเรียกของนาวิน ส่วนระพีพัฒน์นะเหรอเขาก็ยังยืนเอามือล้วงกระเป๋าเสื้อกาวน์แบบไม่ได้สนใจอะไร นี่มันอะไรกัน มันคือโลกที่ชะนีแบบเธออยู่ยากจริง ๆ เธอกลับมาร้องไห้ต่อที่ห้อง ภาพอดีตของเธอกับนาวินไหลผ่านเข้ามาในหัวเธอไม่หยุด เพราะเขาเป็นเกย์ใช่ไหม? เธอกับเขาเลยเข้ากันได้ดี ไม่ว่าจะไปทำผม ชอปปิงเขาไม่เคยบ่น ไม่เคยว่ามันน่าเบื่อ

"เดี๋ยวนะ! คุณจะให้ฉันตรวจท้องก่อนเริ่มงานเนี่ยนะ" "ใช่!" "มันได้เหรอคุณ จะลิดรอน สิทธิเสรีภาพลูกจ้างเกินไปแล้วนะ ฉันมาทำงานนะคะ ไม่ใช่เป็นทาสในเรือนเบี้ยของคุณ นี่มันยุคไหนแล้วคนท้องก็ทำงานได้นะ" "ผมจะไม่ว่าอะไรเลย ถ้าในท้องนั่นไม่ใช่ลูกผม" "ฮะ! ลูกคุณ!" "ใช่ลูกผม!" "เดี๋ยวนะ เราได้กัน" "ไม่ได้กันแล้วจะท้องเหรอ คุณอิงดาว"

แต่งงานจัดพิธีมาแล้วสามปี แต่ภรรยาที่เป็นนักบินกลับยกเลิกการจดทะเบียนสมรสกับผมถึง 18 ครั้ง ครั้งแรก ลูกศิษย์หนุ่มของเธอต้องทำการฝึกบินทดสอบ ผมยืนรออยู่ที่หน้าสำนักงานเขตตลอดทั้งวัน ครั้งที่สอง ระหว่างทางเธอได้รับสายจากลูกศิษย์หนุ่มคนนั้นแล้วรีบกลับรถทันที ทิ้งผมไว้ข้างทางอย่างไม่ใยดี หลังจากนั้นเป็นต้นมา ขอเพียงแค่ผมกับเธอนัดแนะกันไปจดทะเบียน ลูกศิษย์หนุ่มของเธอก็จะมีปัญหาต่างๆ นานาเกิดขึ้นเสมอ ในที่สุด ผมจึงตัดสินใจที่จะเดินจากเธอไป แต่เมื่อผมก้าวเท้าขึ้นเครื่องบินมุ่งหน้าสู่ปารีส เธอกลับตามมาถึงปารีสอย่างคลุ้มคลั่งเหมือนคนเสียสติ

สมใจเธอไหมล่ะ?! ได้นอนกับศิลปินที่ชอบเลยนี่ ไหนกล้อง? ซ่อนไว้ตรงไหน ถ่ายไปกี่คลิปแล้ว ยัยแฟนคลับโรคจิต!!!!

พัทธุ์ หรือ ธณพัทธุ์ รุ่นพี่ปี3รองประธาน นิสิต และ พี่ว๊ากสุดหล่อ ที่รุ่นน้องทุกระดับชั้นสุดเกรงขาม และสาวๆ กริ๊ดทุกระดับชั้นปี ดังมาก ดังไกลถึงมหาลัยอื่น ๆ เพราะหน้าตาที่หล่อเหลา เล่นกีฬาเก่ง ดนตรีเก่ง เรียน เก่ง ว่าที่วิศวะเกรียตินิยมเหรียญทอง ของมหาลัย ทุนเรียนดี ฟรีตลอดชาติ และยังจะได้รับทุนเรียนเป็นอาจารย์ ของมหาวิทยาลัยอีกด้วย เฟอร์เฟค สุดๆ ความรวยนั้นไม่ต้องพูดถึงสายเปย์สุดๆๆ

คำว่า รู้สึกดี กับ คำว่า รัก ความหมายเหมือนกันหรือเปล่านะ "คุณยูเคยรักมะลิบ้างไหมคะ" "ฉันรู้สึกดีกับเธอ" ********* มะลิ เธอคือลูกสาวของแม่บ้านในบ้านของเขา เขา ภรัณยู ผู้เป็นเดือนของมหาวิทยาลัย เขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว แต่คนนั้นไม่ใช่เธอ ความสัมพันธ์ต้องห้ามเกิดขึ้นในคืนหนึ่ง แต่สัมพันธ์นั้นยังคงอยู่เรื่อยมา มีแค่เขากับเธอเท่านั้นที่รับรู้ เธอหวังว่าเขาจะรักเธอในสักวัน สักวัน...ที่อาจไม่มีอยู่จริง ------- รักต้องห้ามของลูกชายเจ้านายกับลูกสาวแม่บ้าน ไม่มีนอกใจนอกกาย จบสุขนิยม ขมบ้างช่วงแรก แต่รับรองผ่านไปแล้วเบาหวานจะถามหา

When Iris loses everything due to her father’s reckless decisions, she’s forced to leave behind her old life and move into the home of her dad's mysterious childhood friend, Jackson Kim. Expecting nothing but discomfort in an unfamiliar place, Iris instead finds herself drawn to the quiet charm of their new home and dangerously captivated by the man who owns it. "Who was the guy who dropped you off today?" he asked when I stopped giving him any attention. I ignored him as if I hadn’t heard. "I’m asking you something," he pressed, clearly irritated by my silence. I said nothing. He’d had enough. Grabbing my shoulders, he spun me around to face him. His eyes locked onto mine, sharp and intense. I caught a flicker of jealousy in them and somehow, that made me feel a little better. "I said, who is the guy?" he demanded again. I held his gaze for a few seconds before replying nonchalantly, "Someone my age. Didn’t you tell me to find someone my age instead of going after a man yours?"

คุณคิดว่าคนเราจะตกหลุมรักคน ‘คนเดียว’ ได้สักกี่ครั้ง สำหรับคนอื่นฉันไม่รู้...แต่สำหรับฉัน...นับไม่ถ้วน คนเราจะแอบรักคนคนหนึ่งได้นานแค่ไหนกันนะ สิบสองปีนานพอหรือยังนะ นานพอที่จะทำให้ฉันได้เป็นตัวจริงบ้างไหม หรือฉันจะไม่มีทางได้เป็นตัวจริง เพื่อน...คำค้ำคอที่ฉันไม่กล้าข้ามผ่าน เพื่อน...ขอสิ้นสุดทางเพื่อนจะได้ไหม *************

ชีวิตนักศึกษาฝึกงาน...ฉันต้องได้ตื่นเต้นที่จะได้เจอรุ่นพี่ที่ทำงาน ต้องมีโมเมนต์รุ่นพี่พาไปเลี้ยงข้าว ต้องมีคนมาจีบ ต้องเป็นเด็กน้อยน่ารักในที่ทำงาน แล้วนี่อะไรกัน...ผัวที่บ้าน แต่ดันเป็นท่านประธานที่ฝึกงานเนี่ยนะ บ้าไปแล้วแน่ ๆ เหอะ! “บี๋ไม่งอนนะครับ” “ทำไมทำแบบนี้ ก็หนูบอกให้เบ๊บเก็บเรื่องของเราเป็นความลับไง” “โธ่...บี๋ ก็พี่คิดถึง” “ไว้ไปคิดถึงที่บ้านค่ะ ไม่ใช่ที่ทำงานอย่างนี้ หนูมาฝึกงานนะคะ เป็นนักศึกษาฝึกงาน เบ๊บอย่าลืมสิคะ” “โธ่ บี๋ แล้วบี๋จะให้พี่ทนเห็นไอ้อาร์ตแผนกไอที มันจีบบี๋หรือไง” “เขาไม่ได้จีบ เขาแค่สอนงาน” “ไม่รู้ ๆ เมียพี่ พี่หวง ไม่ปก ไม่ปิดมันแล้ว ไม่ต้องมีเลยความลับบ้า ลับบออะไรเนี่ย” “เบ๊บ ถ้าเบ๊บดื้อ หนูจะย้ายที่ฝึกงานแล้วนะ”