Mom 18

น้องสาวเพื่อน! บุคคลต้องห้าม! เขาก็ไม่อยากผิดสัญญากับเพื่อนหรอกนะ แต่เด็กมันก็ยั่วเหลือเกิน "ถ้าพี่ไม่พูดหนูไม่พูด แล้วเฮียภีมจะรู้ได้ไง" ความอดทนของเขานั้นยิ่งกว่าเหล็กกล้า แต่เมื่อเจอขาว ๆ อวบ ๆ บวกกับเด็กมันอ้อนขนาดนั้น ถามจริงจะเอาอะไรมากล้าได้อีก ความคิดฝ่ายเทวดากับซาตานตีกันให้ยุ่งในหัว สุดท้ายแล้วเขาจะจัดการอย่างไรกับความสัมพันธ์ต้องห้ามนี้ **************************** #ไม่มีนอกกายนอกใจ

เธอมิใช่คนบัดสีบัดเถลิงลามกจกเปรต ทว่าเธอมิอาจห้ามจิตใจตนเองได้ เพ่งสายตาจับจ้องแล้วนับลูกกลมเกลี้ยงที่ถูกฝังอยู่ในท่อนเอ็นโป่งพอง ตระหง่านดีดพาดหน้าท้อง นับรวมแล้วได้เก้าเม็ดพอดิบพอดี เก้าเม็ด!! “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด” อีโรติกพีเรียด 18+ พากลิ่นอายย้อนยุคผสานกลิ่นควันธูปในห้องพิธี เมื่อคำสาปโบราณแผ่เงามืดสู่ตระกูลศรีสงคราม สองฝาแฝดผู้กุมชะตากรรม หนึ่งคนคือผู้ต้องสาป อีกหนึ่งคือผู้แบกรับกรรมแทน “ดารากา” ถูกผลักเข้าสู่อ้อมกอดของ “ขุนอัครเดช” จอมเวทย์ผู้ทรงอำนาจแห่งอโยธยา เพื่อถอนคำสาป เธอต้องยอมพลีกาย แลกทุกอย่างแม้กระทั่งหัวใจ! รักต้องห้าม พันธะสวาท และมนตร์ดำกำลังจะเปลี่ยนชีวิตพวกเขาไปตลอดกาล 🔥 “เธอจะเลือกสิ่งใด? หน้าที่...หรือหัวใจ?” 🔥 ความลับที่ซ่อนเร้นกำลังรอวันปะทุ เมื่อหัวใจและพิศวาสเริ่มปั่นป่วน ผูกพันธะอันมิอาจถอน ความรัก ความแค้น มนตร์ดำ ความริษยา ทุกสิ่งพัวพันนำไปสู่ทางเลือกระหว่างความรักหรือชีวิต การแก้คำสาปครั้งนี้จึงเดิมพันด้วยชีวิตและหัวใจ!

อยากก็แค่โทรมา ค่าโรงแรมหารกันคนละครึ่ง ******** "เป็นได้แค่คู่นอนนะ เอากันขำ ๆ รับได้ก็ขึ้นรถ รับไม่ได้ก็แค่นี้ไม่ต้องคุยกันอีก" "อืม" เธอก้าวขึ้นรถผมอย่างไม่ลังเล ผมเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าสิ่งที่กำลังทำอยู่มันถูกหรือแม่งผิดตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่ม "ทำไม อยากมากขนาดนั้นเลย แฟนเธอไปไหน" ถึงจะเอากันขำ ๆ ผมก็ไม่อยากเป็นชู้กับใคร "เลิกกันแล้ว" ใช่สินะ ไอ้นั่นมันไปเรียนต่อเมืองนอกตั้งสี่เดือนแล้วนี่นา แม่งแล้วกูดันรู้ทุกเรื่องของเธอ "ของขาด" ผมถามและเคาะพวงมาลัยในตอนที่ติดไฟแดง "อืม" เธอตอบง่าย ๆ เรียบ ๆ ไม่สะทกสะท้าน "ดี เราก็ของขาด ของขาดกันทั้งคู่ คงมันดี หึ" ************** #ไม่มีนอกกาย

คุณอินน์ อินทฐานนท์ ชื่อนี้ทำให้คุณหมอใบบุญญาถึงกับนิ่วหน้ากับสิ่งที่ได้ยิน ไม่อยากเชื่อว่าหนุ่มเจ้าสำราญอย่างเขาที่มีฉายา เจ้าชายคาสโนว่าเนี่ยนะจะ...เวอร์จิ้น ลิงออกลูกเป็นควายคุณหมอสาวยังจะเชื่อเสียกว่า "ผมพูดจริง ๆ นะ" "เอ่อค่ะ แล้วคุณอินน์อยากให้หมอรักษาเรื่องอะไรคะ" ใบบุญญาได้ฟังมาจากเจ้าป้าของชายหนุ่มว่าเขาเป็นโรคประหลาด ซึ่งผลตรวจสุขภาพของเขาก็ปกติทุกอย่างแต่ที่ไม่ปกติน่าจะเกิดจากจิตใจของเขานี่แหละ "คุณห้ามบอกใครนะ" "หมอ เป็นหมอนะคะ ต้องรักษาความลับคนไข้ คุณอินน์ไม่ต้องกังวลนะคะ" สายตาของชายหนุ่มยังกังวลไม่น้อย เขาลูบหน้า ลูบตาหลายต่อหลายครั้ง ภาษากายแบบนี้ทำให้เรารู้ว่าผู้ฟังกำลังกังวล "คุณอินน์ ไม่ชอบผู้หญิงเหรอคะ" "ชอบ" "คุณอินน์ ไม่แข็งหรือเปล่าคะ" "แข็ง" อืม ฟังดูก็ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรกับความเวอร์จิ้นของเขา แล้วปัญหามันอยู่ตรงไหนกันนะ "แข็ง แต่มันหดทันทีที่โดนจับ" "อ๋า..." จิตแพทย์เจ้าของไข้เข้าใจทันที เขาแข็งแต่เขาหดเมื่อจะร่วมรัก เคสนี้ยากกว่าที่คิดนะเนี่ย....งานเข้าแล้วหมอใบ

🔥 รวมเรื่องสั้น (PWP) (NC+++)🔥 3 เรื่อง 3 แนว ********* เรื่องที่ 1 ติวเข้มน้องสาวข้างบ้าน คำโปรย เมื่อน้องสาวข้างบ้านอยากเพิ่มทักษะในเรื่องอย่างว่าเพื่อไปเอาใจคนรัก พี่ชายอย่างเขาก็ต้องช่วยเปล่าวะ ***** เรื่องที่ 2 รักสามเรา[3P] คำโปรย หลายคนสงสัยว่าเราสามคนเป็นอะไรกัน? แม้ภายนอกเราจะชัดเจนว่าคนไหน คือ 'เพื่อน' คนไหน คือ 'แฟน' แต่ส่วนลึกในใจเรากลับซ่อนใครอีกคนเอาไว้โดยไม่กล้าเปิดเผยออกไป คำเตือน: ตัวละครหลักมีความสัมพันธ์ทั้งรูปแบบ ชายxหญิง และ ชายxชาย (ตำแหน่งบนเตียงไม่ตายตัว) ****** เรื่องที่ 3 สามีเด็ก[ที่ใช่] คำโปรย สามีเด็กดันอยากเป็นรับ คำเตือน: Pegging (การมีเพศสัมพันธ์กับผู้ชายด้วยเซ็กทอยทางทวารหนัก), Femdom (หญิงเป็นฝ่ายควบคุมหรือเป็นผู้กระทำในกิจกรรมทางเพศ), Blowjob (การร่วมเพศทางปาก), Anal penertration (การสอดใส่ของเข้าไปทางทวารหนัก), , Sex Toys (ของเล่นผู้ใหญ่)

He was supposed to be a fantasy. A younger man with a filthy mouth and a dangerous smile. But when Aria lied about her age, she didn’t expect Logan to show up at her door—with a hard-on, a temper, and a past soaked in blood. Aria Monroe is rich, powerful, and lonely. At thirty-eight, she’s tired of fake friends, shallow men, and pretending she doesn’t crave something real. On a whim, she uploads a younger photo to a dating app… and gets matched with Logan Reed—a cocky, ex-military heartthrob ten years her junior. Their connection? Instant. Addictive. Dangerous. But when Logan finds out she lied, he doesn’t walk away. He comes closer. He kisses her like a punishment. He fucks her like revenge. And when threats begin circling her life like vultures, Logan turns savage. He’ll kill for her. Bleed for her. Burn down her world to keep her. Even if she fights him every step of the way. Age means nothing when obsession takes over. But Aria's secrets run deeper than her lies… And Logan’s darkness? It’s just beginning.

ภาคมองหน้าเลขาบนตัก ไม่ใช่ก็ไม่ใช่ แต่ตอนนี้กูขอเอาก่อนได้ไหมวะ ตอนนี้เขาแข็งจนทนไม่ไหว อะไรก็ได้ไม่ว่าจะมือ จะรู จะอะไรก็ช่าง..แม่ง! ขอกูแตกก่อน ไม่ได้แตกมานาน คนที่เคยคิดว่าจะไม่กินไก่ของตัวเองชักเริ่มร้อนรน "ไม่พูดก็ไม่พูด ช่วยหน่อยได้ไหม มือก็ได้" ภาคขออย่างหน้าไม่อายเพราะ ตอนนี้เขาไม่ไหวแล้ว "ทำยังไงคะ" รริดาหันหน้าไปมองเขา ดูจากอาการปวดร้าวของเขาแล้ว เธอก็สงสารเขาไม่ใช่น้อย แค่ใช้มือก็คงพอได้ เธอก็เคยดูมาบ้างในคลิปโป๊ต่างๆ ที่มีการใช้มือ "ผมขอถอดกางเกงก่อนนะ" ภาคถอดเสื้อกับกางเกงพาดไว้กับราวแขวนผ้า จากนั้นเขาก็มานั่งพิงหัวเตียง "..." รริดามองผู้ชายที่สวมกางเกงในบรีฟสีขาว แบบรัดแน่นพอดีตัวจนมองเห็นอะไรต่ออะไรที่ขดเป็นลำอยู่ภายใต้กางเกงใน ไหนบอกว่าไม่แข็งไง นี่มันขยายเต็มตัวแล้วมั้ง เพราะปลายหัวพ้นขอบกางเกงในออกมาแล้ว "คุณ ถอดชุดไหม เดี๋ยวชุดยับ" เขาถาม "ไม่! ฉันแค่ใช้มือชุดจะยับได้ไง"

Hazel was a detective working on case involving a serial killer and she mistakenly catches the sister of the billionaire Atlas Barrette. The minute they cross path, she realise that Atlas Barrette was the same homeless boy whom she knew ten years back. Hazel hates both love and lies and now when she's pretty sure that Atlas lied to her in the past about his real identity, she couldn't stop herself from hating him. But for Atlas, she was the reason for his existence. Nothing changed for him in all those ten years and now he couldn't stop himself anymore. Sexual tension, haunting memories, betrayal, broken wounds and a sparking feeling igniting between them but now they both aren't the same anymore. Will Hazel ever be able to love him? How far can Atlas go for her?

Mom was a top student at a prestigious school and had always been determined to be the best at everything. She demanded that I learn to walk by seven months, speak fluently by eighteen months, and master all addition, subtraction, multiplication, and division by the age of three. I did all of it. Yet Mom still felt it wasn’t enough. However, when my younger brother, Liam, didn’t speak until he was five, Mom clapped and cheered when he finally did, celebrating his “late-blooming brilliance”. I didn’t think anything of it. Until one day, I was wearing headphones, memorizing Spanish words, and accidentally let the sound leak out, scaring Liam. He clutched his chest and cried, saying his heart hurt. Mom’s eyes turned red as she stormed over and slapped me. Then she grabbed my ear, twisting it a full 360 degrees with all her strength. The pain in my ear was so intense that I lost all feeling, and the fear made me nauseous to the point of vomiting. Still, Mom forced the headphones back on, cranked the volume to the maximum, and locked me in the storage room to reflect. “How could I give birth to such a terrible child? You’re just jealous of Liam. No matter how much I do for you, you’ll never appreciate it! “Love listening to words, huh? Then listen all you want.” But seven days later, when she opened the door, she completely lost it.

When my parents got old, they needed someone to take care of them. Katerina—my younger sister—was off to Amiraka with her smug husband Chris. Meanwhile, I was crammed into a two-bedroom in Bellavaro with my husband Pavel, who drove a taxi. Mom had no retirement savings, so guess who she dumped herself on? Yep—me. Dad took the cash and ran straight to Katerina. Our place was tiny, but we still gave Mom the master bedroom. She hated it. Constant complaints, constant drama. According to her, life with me was pure misery. Every night, she'd hop on video call with Katerina, gushing about Amiraka like it was heaven, while throwing shade at me for not "taking care of her properly." Meanwhile, I was drowning—trying to hold it together for Mom, help my daughter prep for exams, support a husband with spine problems, and check in on aging in-laws. Mom didn't care. She wanted a plane ticket to Amiraka to party for Katerina's birthday. I snapped. We had a blowout fight, and she collapsed—brain hemorrhage. Even in her hospital bed, she stared me down, whining Katerina's name like a broken record. Then she spat out, "I should've never picked a useless daughter like you!" My chest cracked in half. I blacked out. When I woke up—I was ten years younger. Back to the day they decided who'd get stuck taking care of them. This time, Mom didn't wait. "I want Katerina to take care of me. It's my turn to enjoy life!"