Momo Challenge Panakot Sa Bata Novels & Stories

"Tasha anak...bumalik ka na kay Mommy...please baby...I will give you all gummies that you want..Hindi na magagalit si Mommy...you can eat the chocolates Tasha, hindi na kita pagbabawalan....please baby bumalik ka na sa akin...Hindi ko kayang mawala ka anak..." Para akong batang umiiyak kay Mommy. Alam kong pati si Mom ay nahihirapan na din. Napapabayaan ko na ang aking sarili. Kung hindi ako umiiyak palagi naman akong nakatulala.

May kinuha kasi iyong helper ni Tita sa kusina at hindi niya nabantayan na nakalabas si Momo at sumunod sa kanya. "Papa, I just want to touch the dog!" iyak niya na pilit pinapatahan ng papa niya. Kapag ganitong may tantrums siya si Mikho lang ang nakakapagpatahan sa kanya. Naawa ako sa anak ko kasi may limitations siya dahil sa sakit niya pero para rin kasi iyan sa kanya. She has asthma pero sobrang weak talaga iyong lungs niya. "What did Papa tell you, sweetheart? Hindi pwede sa'yo ang balahibo ng hayop. Pwede mo namang tingnan si Momo. Hindi mo lang pwedeng hawakan. You don't want your Mama and I to worry so much, do you?"

Hinawakan ko ito sa leeg at may pinisil kaya nawalan ito ng malay. Pagsilip ko sa likod nakita ko ang batang babae na umiiyak at nakita kong namumula ang mga katawan siguro magpapasa ito bukas. “Mommy! Mommy! I want my Mommy! Please Miss Ganda help me! She is a monster she hurt me and slap me on my face really hard.” iyak na sabi nang bata kaya hindi ko maiwasan ang mapa luha.

Hindi ba nila binabantayan nang maayos ang mga bata? "Mama it's okay. No need to bother. Kung may sugat man ako sa mukha, ganoon din sa nasuntok ko mama and I think, Mas marami yung sugat niya compare sa'kin" nakangiwing sabi niya. Diyos ko anak, kailan ka pa natuto makipag basag-ulo?

samo ng bata. "Letse! Pwede ba tumahimik ka! Ayaw ko sa lahat ay yung madaldal at maingay, alam mo ba iyon, ha?" at inalog- alog pa ang bata na halatang nasaktan na sa kanyang pag kaka- hawak. "W- wala po kaming kasalan ni m- mama sa inyo. P- parang a- awa nyo na po!" muling samo nito na may bahagyang pag hikbi.

Paano na lamang ang bata? ““Please, let go of my child! H’wag niyong saktan ang anak ko! Pakiusap, h’wag niyong saktan ang anak ko. Yuen, ano ba! Bitiwan niyo ang anak ko!” Her chest is starting to hurt and it feels like the world is starting to spin. She tried to crawl once again ngunit mabilis siyang nilatigo ni Melora. “Ang tigas talaga ng kokote mo.”

Tanong ko sa kaniya "Asan ba sila mommy? Nasa sala niyo? The n magsuot ka muna ng jacket, and decent lang. Pero sa ilalim may ano, you know HAHA" Sabi niya. Tumango naman ako, okay siya naman alging nasusunod, try o rin kayang tumikim ng ibang potahe, wala na rin naman ang pinakaiingatan kong bataan kaya pwede ng tumikim ng ibat ibanv titi.

Nilunok niya ang kaba sa lalamunan. “Oo, ako ‘yon,” mahinang sagot ni Chase. “Huwag kang matakot, Amara. Sasama lang tayo sandali sa Manila. Gusto lang kitang makasama.” “Bakit hindi po kasama si Mommy? Nasaan si Mommy ko?” tanong ng bata habang nagsisimulang mangilid ang luha sa mata. Hinawakan ni Chase ang maliit na kamay ni Amara. “Makikita mo rin si Mommy, pangako. Sandali lang ‘to, ha? Promise ni… ni Daddy.”

bahagyang kunot-noong tanong ni Khate. Habang sinasabi ito, umupo siya sa tabi ng dalawang bata, "Halika rito, iche-check ko kayo ulit." Narinig ito ng dalawa at biglang kinabahan. Napakahusay ni Mommy—kapag sineguro niya na acting lang ang lahat, siguradong malalaman niya ang ginawa nilang pag dadrama para hindi makapasok! At kapag nangyari iyon, hindi na nila maitatago ang lihim nila kay Mommy!

Janine POV "Mama, can you buy this for me?.”Napangiti ako nang marinig ko ang sinabi nang anak ko. Minsan ay nagsasalita na lang ito bigla nang ingles. Natututunan niya ito sa mga pinapanood niya sa kanyang tablet. Lumapit ako sa aking anak na ngayon ay hawak-hawak ang celphone ko. Nakakita ito nang damit sa isang online shop, nagustuhan nito iyon, kaya nagpapabili ito.