Moonlit Cafe Novels & Stories

Sa Isang sikat na cafe na nasa rooftop magkikita ang magkaibigang Summer at Jessica. Thirty minutes bago Ang oras ng usapan ay tinawagan ni Jessica ang kaibigan na Mauna na muna Siya sa cafe dahil biglang tumawag ang client Niya.

“Ano nga ang moon bride? Sabihin mo na sa akin.” “Ang moon bride ay ang babaeng ipinanganak sa araw na bilog na bilog ang buwan. Ang babaeng itinakda at pinagkalooban ng natatanging katangiang minana ng mga ninuno mo sa diyosa ng buwan na si Mayari. Kaya nga bilang pagpupugay sa kaniya, nang dumating ang mga Espanyol at naging required ang apelyido sa mga tao sa bansang ito, Malyari ang piniling apelyido ng mga ninuno mo. Hindi mo ba napansin sa loob ng labing pitong taon mong buhay, na may espesyal kang attachment sa buwan?”

Hindi kasi siya mahilig sa pulpak. Ngayon pagpasok niya sa restaurant na sinabi ni Knox, napakagara rin nito. Moonlight Serenade ang pangalan, sa loob naman makikita ang magandang disenyo ng buwan sa mismong gitna sa itaas na bahagi, para tuloy siyang center of the light dahil ang kislap ng lugar ay bumabagay sa suot niyang damit.

Umaasa akong sana lang ay nagbago na ang babae dahil unang-una nitong makakalaban ang Tigre kong ina. Nakikinig lang ako sa ilang mga reminder ni Lorna sa aking ina. Akala siguro nito hindi ko alam ang tunay nitong pakay. Well, wala siyang magagawa dahil paglalaruan ko lang ang misyon niyang para sa akin ay walang-kwenta. Makalipas ang ilang minutong biyahe ay narating na rin namin ang maliit na negosyo dati ni Mommy, ang Moonlight Cafe.

At sa totoo lang, may parte sa kanya na nakaramdam din ng kaunting gaan sa pag-iisip na may makukwentuhan ng magandang alaala kahapon, isa pa paraan na rin para makakalanghap ng ibang hangin. Ilang minuto lang ang lumipas at nasa isang café na malapit sa Astranexis Tower ang dalawa. Maliit lamang ang café, modernong industrial ang interior, may hanging lights at mga pader na may kahalong brick at metallic designs. Isang tahimik ngunit modernong ang cafe na iyon, hindi ganoon kadaming tao, may amoy ng bagong giling na kape na bumabalot sa paligid, at may mga malalambot na upuang kahoy na nilagyan ng velvet cushions. Sa isang sulok, umupo sila ni Casper. May nakaharap na tablet kay Trixie pero

Walang makakapansin sa kanila. Sakto lang ang liwanag sa loob ng café, may halong dilaw at kahel na kulay mula sa maliliit na lampshade sa bawat mesa. Ang aroma ng bagong timplang kape ay bumalot sa buong paligid, tila isang munting yakap na nagpapakalma sa kanilang magulong isipan.

Hindi ko alam kung ano ang aking sasabihin. "Good thing that Daphne is here to manage. Diba Daph?" Daphne. Saan ko ba narinig ang pangalang yan? "Welcome to The Moonlight Café, Ma'am." Hindi na talaga ako nakapagsalita. I'm was really surprised. Nakatingin lang ako sa babae, sa coffee shop at kay Lexus. Hinila ako ni Caleb palapit sa kanya tapos may binulong. "She's a friend Baby and she knows you and your Kuya Third, North, whatever." Kung nagulat ako kanina, mas nagulat ako sa binulong niya sa akin.

Ayaw ko na may kaalitan ako. "He was a close friend of mine. I am sure you will like him. He is the best in making pastries, beverages, cake, cookies, coffee and other foods that everyone will gonna love. I always eat it his restaurant and also order some coffee in his coffee shop. He is Zedrius Zante and his restaurants and cafe's called Zedelicious cafe and Zante Restaurant. His places was both the best among the best," aniya nito sa akin. Halatang gustong-gusto nito ang lugar. Sana din magustuhan ko ito. Sana wala akong maka-away sa bagong mundong papasukin ko.

Hindi iyon kailanman bababa. Pumunta si Naya sa Moon Rabbit Restaurant, isang tahimik at pribadong restaurant na matagal na niyang paborito. Puno ng maliliit na dekorasyong hugis-kuneho ang loob nito—mula sa mga ilaw at plato hanggang sa mga painting na nakasabit sa dingding.

tuloy ni Astrid habang tumingin sa oras sa computer, “coffee break tayo? Yung bagong café sa corner daw may best croissants in London, sabi ng office gossip.” “Sold,” sagot ko agad, kinukusa ko nang isara ang laptop ko. “I need sugar and caffeine to survive the rest of the afternoon. Hindi ko na kaya yung tea dito sa office!” Ang café ay sobrang cute, modern-rustic vibe na London na London. Brick walls, hanging plants, at amoy ng fresh roasted coffee. Nakahanap kami ng table near the window para kita namin yung street movement. “So,” sabi ni Astrid habang hinahalo ang cappuccino niya, “...do you feel at home already?”