Moonlit Cafe Novels & Stories

"Pero puwede ring hindi." Umiling lang siya't humigop ng kape't gano'n na lang ang pagkamangha niya nang mabasa ang print sa cup. "Silver Lining Cafe", kaya pala masarap dahil galing kina Rico. Their barista has great talent and wide knowledge about coffees... o puwede ring dahil paborito niya roon dahil naroon ang isa pa niyang paborito, tsss!

She just let it stay. Napaupo sila sa maliit na table sa café, kaharap ang iced coffee ni Kate at chamomile tea ni Luna. Tahimik silang dalawa nang ilang minuto, pinagmamasdan lang ang mga taong dumaraan sa labas ng glass window. May mga estudyanteng nagmamadali, may magkasintahang nagtatawanan, may matandang mag-asawang magkahawak-kamay.

Ang Bridge Café ay hindi na lamang isang tindahan, ito ay isang landmark. Ang cupola, ang Decennial Design ni Mariel, ay naging paborito nilang lugar. Dito nila pinapanood ang sunset, dito nila sinasabi ang kanilang mga vows tuwing gabi, at dito nila tinatalakay ang mga blueprint ng kanilang buhay. Isang maaliwalas na Sabado ng umaga, habang naghahanda si Billie ng isang special blend ng kape para sa anibersaryo ng Bridge Café, isang hindi inaasahang bisita ang dumating.

MAY nakita si Raquel na isang mesa at may nakalagay na mga pagkain. “Dito tayo kakain?” maang na tanong niya. “Yes. Dinner by moonlight and starlight. It's so romantic and feels like you can touch the stars in the sky.” Hindi maiwasan ni Raquel ang mapangiti. Tumingala siya. “Ang daming mga bituin ngayon. Palibhasa ay napakaganda ng panahon. Walang kaulap-ulap.”

I just nod and she leave. Nandito ako ngayon sa Palawan dahil dito itatayo ang bagong branch ng cafe namin. Ang pangalan pala nang cafe namin ay De Luna Cafe. Sobrang fan na fan kasi si Leigh ng Hotel De Luna na korean series kaya ginaya din niya ang pangalan at 'yon ang pinangan sa cafe. *Ring!* Ring!* Ring!* Natigil ako sa pagtitig sa cafe na nasa harap ko nang tumunog ang cellphone ko. Kinuha ko ito mula sa bulsa at sinagot.

Nasa amin na kasi ang atensyon ng mga tao sa loob ng coffee shop. "Get out of here, Margot! Kakaladkarin kita palabas oras na hindi ka pa umalis!" "At bakit? Anong karapatan mong gawin iyon? Sa iyo ba itong coffee shop? Pag-aari mo ba ito!" "Oo! Hindi pa ba halata?" Natigilan si Margot at napatingin sa malaking pangalan ng coffee shop na lumiliwanag dahil sa LED lights. Luci's Cafe.

Isang open space café iyon na napapalibutan ng iba't ibang uri ng mga halaman at bulaklak na parang isang mini-garden sa gitna ng mga nakahelirang gusali sa downtown. "Bonjour, madame!" bungad na bati sa kanya ng staff na agad din naman niya ginantihan. She noticed the way other customers were looking at her, which she ignored and went straight to the counter. "One cortado, please," she ordered her favorite coffee. Leila immediately paid for it after the cashier confirmed and looked for a place to sit.

Maliban sa hindi ko gusto ang lasa ay mahal pa ang benta nila. Nang makuha ko ang baon ko ay agad akong pumunta sa cafeteria upang makakain. Pumwesto ako sa pinaka dulo, 'yong hindi ako masyadong expose sa tao. Hindi naman sa nahihiya ako, ayaw ko lang talaga na pinapanood ako ng ibang tao na kumakain at ayaw ko rin na nakikita ako ng maraming tao.

Maraming bumabati sa kanila tuwing dadaan sila sa kumpulan ng mga estudyante. Malapit na sila sa bakuna ng mansion ng makasalubong nila si Gaia galing sa building ng elementarya. Malaki ang ngiti ang sinalubong ni Gaia sa dalawa at agad na niyakap ang Luna. "Morticia! God I missed you!" Sinuklian rin naman ito ng Luna ng isa ring mahigpit na yakap.

Habang nagmamaneho siya palabas ng mall, pinanood ko ang dahan-dahang paglubog ng araw sa pagitan ng mga matataas na gusali ng Bonifacio Global City. Pagdating namin sa cafe, saktong kakaunti lang ang tao dahil bandang alas-singko pa lang ng hapon. Pumili kami ng pwesto sa pinakasulok, malapit sa isang malaking glass wall na may tanawin ng maliliit na halaman sa labas. Umorder si Razael ng dalawang iced Americano at isang pirasong blueberry cheesecake para sa amin. “Oo nga pala,” panimula ko nang mailapag ng waiter ang mga order namin. “Tinanggihan ko ’yung settlement offer ng abogado ni Jiro noong isang araw. Tama naman ’di ba?”