Moonlit Cafe Novels & Stories

Naalala ko ang Cafe Lumière—ang paborito naming tambayan nila Sheena at Shiela sa Cebu, kung saan kami madalas mag-heart-to-heart noong college. At ngayong malapit lang ito sa aking MCC apartment, para itong piraso ng tahanan. Pagpasok ko, sinalubong ako ng mayamang aroma ng kape. Tawanan, usapan, at ang hum ng coffee machine ay nagbigay ng mainit na ambiance. Habang nagdadalawang-isip ako kung maghihintay sa mahabang pila, napatingin ako sa isang mukha—at tumigil ang mundo.

“The rooftop café near Shangri-La. 8 PM.” By 7:45 PM, naroon na si Elle sa café. Suot niya ang simpleng white blouse at black slacks, hair down this time. No makeup, just a touch of lip balm. Gusto niya kasing maging siya lang, hindi secretary, hindi representative, hindi facade kundi ang totoong Elle. Malamig ang hangin sa rooftop, may mga string lights na nakasabit, at may mga taong nagdi-dinner, pero hindi masyadong matao. Sakto para sa isang pribadong pag-uusap.

"Akala ko scholar ka? eh mukang illiterate ka pa at di marunong bumasa" "Apollo's taste Café". Basa ko sa label. "Takes you to moon just in just one sip". "Tama". Tapik nya sa lamesa at umupo sya sa tabi ko. "Tama ka ng iniisip. Ako ang may ari ng café na ito. At himala ah afford mo pala? matapos kang mag drama na di mo afford ang tuition f*e mo at ginagamit mo pa ang tatay mong na depressed? yun pala gusto mo lang magkape ng? what is that? what the fuck? iced americano? ginawa mo lahat ng yun para isang cup ng iced Americano?".

Kahit pa binubusog ng mga magaganda at nakakamanghang bagay sa loob ng Moonlit ang kanyang mga mata, tinatabla pa rin siya ng nerbyos sa huli. Hindi basta–basta at hindi ordinaryong mga tao ang nakakadaupang-palad niya sa mga oras na iyon. Isang maling galaw lang niya, pakiramdam niya ay lulubog ang bahaging kinauupuan niya at mababangis na hayop ang naghihintay sa kanya sa ilalim. Moonlit, therefore, is the unsafest place around the Globe ayon sa kanyang palagay. “Kung ganoon po, hindi totoong pumapatay kayo?” tanong niya nang pahamak. Dapat sa isipan lang niya iyon.

May mga taong nasa loob, nagkakape habang nagbabasa sa mga libreng hawak nila. I saw on their menu that they sell different desserts. I went inside at lumapit sa may counter. Kaagad rin namang sumalubong sa akin ang isang crew. "Good evening, ma'am. Welcome to our Book Lover's Cafe! How may I help you?" She sweetly asked. I smiled at her bago sinabi sa kanya ang gusto kong orderin. She left to process my order. And after a few minutes, she came back.

Pagdating nila sa café, halos sabay-sabay silang napanganga. Isang maliit pero elegante itong café sa gilid ng cobblestone street. May terrace na puno ng puting mesa’t upuan, nakabalot sa mga halamang gumagapang at bulaklak na bougainvillea. Ang façade ng café ay pastel pink, may mga arko sa bintana at nakasabit na fairy lights kahit umaga pa lang. “Okay, this is it,” sabi ni Ibyang, excited. “I*******m heaven.”

Nag-aalala siya na ipaalam nila kay Lucian sa buong paglalakbay. Nag-book si Hector ng pwesto sa cafe na malapit sa pwesto niya. Ngayon lang napagtanto ni Calista na para sa mga mag-asawa ang cafe na ito. Ang ilaw at ang aesthetic ng cafe ay metikulosong pinalamutian para magkasya ang vibe ng cafe. Dalawang upuan lang ang na-book ni Hector na magkatabi. Ang ilaw at ang vibe ng cafe ay lumilitaw lamang na nagpapalala ng mga bagay.

Lumulubog na ang araw, naglalagay ng ginintuang kulay sa kalangitan habang nagtitipon kami ng mga kaibigan sa paborito naming cafe. Ang bango ng kape at sariwang inihurnong pastry—isang magandang backdrop sa masiglang usapan namin.

“Perfect. May nadaanan akong maliit na cafe malapit sa grocery. Doon tayo dumaan, tapos tsaka tayo mamili.” Habang nasa loob ng isang tahimik na cafe, sa pinakatagong sulok na may bukas na bintanang tanaw ang kalangitan, nagkakape sina Lucas at Celestine. Umuusok pa ang kanilang inumin—caramel macchiato para kay Lucas, habang si Celestine naman ay nanatiling tapat sa kanyang simpleng brewed coffee.

Hindi maiwaang bulalas ko ng makalabas ako ng kotse. Dinala nya ako sa isang maliit na café... Blath Cafe and Pastry, it's a small yet expensive looking cafè, halos tagong lugar ang pinuntahan namin kaya hindi na nakakapagtakang pagpasok namin ay dalawa o tatlong customer lang ang nasa loob which is good. Kakaibang style ang nasa loob ng cafe, sa labas ay isa itong isang simpleng cafe pero sa loob ay para kaming ipinasok sa isang enchanted forest.