Novel & Cerita Mother Knows Best Meaning

Para nga sa kanya ang swerte pa nga nito dahil mukhang mabuting tao naman ang ina nito. Sa hindi niya inaasahan, tumango ito at ngumiti ng mapakla. Siya naman ang huminga ng malalim. “Bakit naman? Ang cool kaya ng mom mo,” mas dinagdagan niya pa ang sigla sa boses nito to cheer him up. “at sa tingin ko nga, your mom can be the best mother on earth. Believe me, marami kaya akong articles na nabasa tungkol sa kanya, sa inyo. On how she handle you and your—”

Hindi na ako nakasagot at niyakap ko nalang siya. "Thank you.. thank you Tita.." Indeed, a mother's love is the purest kind of love you will ever find on Earth, it is the most soothing and the most comforting, irreplaceable and the most supreme love. **

Hindi siya sumagot at umiyak lang. “Bakit nagalit sa ‘yo si Mama?” tanong ko sa kaniya at tinabihan siya sa sahig. Mama is a markswoman. She knows guns. Kakaiba si Mama sa lahat ng mama… magaling siya sa baril at marunong siya sumuntok at self-defense… she knows some stuff but she doesn’t know how to be a real mother. Thinking… I sighed on the last part.

Being a mother is not that easy more than you think. You need to sacrifice anything just for your child. Kahit maubos ka pa sa bawat oras, araw at taon. Hindi matatapos ang gampanin mo bilang isang ina. I want the best for him, that's why I'm trying my best to give everything for him. But it seems it wasn't enough.

tanong niya, di makapaniwala. “Si Veronica ang nag-utos,” sagot ng matanda. “Siya ang may pinakamaraming pakinabang sa pagkawala ng ama mo. Pero wala akong sapat na ebidensya noon kaya hindi ako makapagtestigo.” ---

Kahit na bunga ako ng kataksilan nila papa at mama noon. Minsan ko na rin na-itanong kay mommy kung bakit hindi niya nagawang saktan si papa sa kabila ng pagtataksil niya. Ang sabi ni mommy, "Kapag mahal mo, kaya mong ibigay ang lahat, kahit ano pa 'yan. Wala eh, mahal ko sila pareho. Mahal ko ang papa mo at ang bestfriend ko." Do'n ako lalong nasaktan sa sinabi ni niya. Hindi pa man ako pinapanganak noon ngunit para kong nararamdaman ang sakit na dinanas ni mommy sa pagtataksil ni papa at mama.

Bigla ay tinamaan ako ng malakas sa mga sinabi ni Mommy. Napaisip ako at para bang nabuhayan ng loob. "Remember, Eizzrie. We don't get young, we get old and as we age, we experience rocky roads ahead of us, but in the end, as we reach our destination, we will be feeling the best feeling of all time, kasi sabi nga nila, mas masarap ang tagumpay kapag nanggaling ito sa pinaghirapan. Same with love, the more na nasasaktan ka, once you find the right one, sobra mo itong papahalagahan at tatawanan mo na lang ang mga nakaraan mo," Mom said then she chuckled as she caress my hair.

Palagi akong pinapaalalahanan ni Mommy tungkol dito, and I get to cherish even the small ones. Masasabi kong nalalaman ko na rin ang mga bagay-bagay dahil sa paulit-ulit akong tanong kay Mommy tungkol sa mga 'yon, sinasagot niya naman at marami akong natutuhan mula roon. I'm so lucky with my Mom, she's the best! She was always been the proudest if I have some medals, awards, or achievements in life. She was there and number one supporter of mine.

Ayokong mawala nang tuluyan ang kanyang nararamdaman sa akin. “Hindi ka makapagsalita?” Humalakhak si Mommy. “Totoo ang sinabi ko. Ngayong wala ka nang pakinabang sa kanya, b****a ka na. Ang sabi nga nila, Mother knows best. Alam ko ang nakabubuti sa iyo anak at hindi ang babaeng iyon. Hinding-hindi siya nakabubuti sa iyo.” Hindi ako umimik.

A kaya naging broken hearted at parang bata na umaatungol na nagsusumbong kay mama. Ika nga nila, The Mother know what is best for her child. Kahit ganun manalita si mama, alam namin na iyon ang paraan niya para pangaralan kaming magkapatid. Tinapos ko na ang aking almusal at papasok pa ako sa trabaho.