Mother Teresa Blessing Novels & Stories

sagot ko dito sa mother superior. "Salamt dito Luther. Malaking tulong ito sa mga bata. Pagpalain ka pa lalo ng Panginoon." sagot naman ng madre. Tumango lang ako at nagpaalam ng umalis na. Marami akong appointment ngayun. Halos ilang buwan din kasi akong hindi naglalabas ng bahay.

Nanatiling naka upo lang ang dalaga at hiyang-hiya sa nangyayari. "Marija, look up dear. Come to me." Malamyos na ani ng ginang at hinawakan ang kamay niya para tumayo. "Do you all know why I cried?" Tanong niya rito. Agad na nagsi ilingan ang mga plastik. "Because I saw how this woman recognized my worth." Nakangiting ipinakita niya ang panyo namay nakalagay na "We are blessed; a God sent mother,sister,wife and friend. You are a blessing."

Patas ang pagbibigay ng laruan at mga pagkain saka damit. “Maraming salamat at ginawa niyo ito ha?” Napa lingon ako sa nag salita nakita ko si Mother Glory. Siya ang mother superior dito. Nag blessed ako sa kamay nito bago mag salita. “Wala po ito, para hindi rin malungkot ang darating nilang pasko..” sagot ko at nginitian ko ito. “Ito pala ang documents ni Seth pwede mo na siya isama..” wika nito at inabot sa akin ang isang brown folder.

Celeste lets out a big smile when the gate finally opens, and she was welcomed by three nuns. "Miss Celeste Vitale, ako po Sister Grace, at ako po ang nakausap ninyonsa telepono noong isang araw. Ngayon pa lang po ay lubos na nagpapasalamat ang buong orphanage sa inyong donasyon. We just want to say that we are beyond grateful and may the Lord bless you." ang nakangiting pasasalamat ng matandang madre. "Good afternoon, Sister Grace. Natutuwa at excited po ako na mabisita ang mga bata ngayon." ang nakangiting responde ni Celeste.

— “Celeste! Hawakan mo ang kamay ko!” — “Hindi ka makakaalis ng buhay, Celeste…” Napakapit siya sa kanyang sentido, napapikit sa sakit ng biglaang pagbalik ng mga alaala. Parang binugbog ang kanyang isip sa bigat ng katotohanan. “Ako si Celeste… ako ang totoong Celeste…” mahina niyang bulong. Napalingon siya sa likod nang marinig ang mahinang katok sa pinto. Bumungad si Mother Superior Teresita, may dalang mainit na tsaa.

Si Maria Lagdameo ay isang tahimik at simpleng dalaga, lumaki sa pangangalaga ng mga madre sa isang ampunan sa Cebu. Natagpuan siya sa isang basket sa labas ng simbahan noong siya’y sanggol pa lamang, walang kasama at walang anumang pagkakakilanlan. Si Sister Teresa, ang madre na kumupkop sa kanya, ang naging ina at gabay niya sa buhay. Pinalaki siya ng mga madre na may malasakit at pagmamahal, at bagaman wala siyang kaalaman tungkol sa kanyang tunay na mga magulang, hindi kailanman naramdaman ni Maria na kulang siya sa pamilya.

“Alis! Sabi ng umalis na kayo! Alis!!!” Naramdaman ko na may tumapik sa aking balikat. Wala akong nagawa kundi ang bumangon na mula sa pagkakaluhod. Nakita ko ang isang madre na may katandaan na ang siyang tumapik sa akin. “Dok? Ako po si Mother Superior Glen...” Kaagad akong nag-bless sa kanya tanda ng aking pag-respeto lalo an at nakatataas siya sa lahat ng Madre.

"Those uncles really don’t know their place. My mommy is the best and most beautiful mommy in the world—of course, kailangan niya pumili ng pinakagwapong lalaki!" "Don’t worry, Mommy! I’ll help you get rid of all those rotten suitors! Hindi kita hahayaang istorbohin nila!" Napatawa si Therese habang binabasa ang messages. Halos maisip niya ang riot sa bahay nila. Smiling, she typed back. "Thanks, my little protector!" Putting her phone away, she was about to head to the break room when she overheard a conversation at the nurses’ station.

Sasabihin ko na sana pero biglang tumunog ang kampana. I immediately did the sign of the cross and suddenly closed my eyes. Agad akong sumabay sa panalangin ng Angelus. "You expired, O Jesus, but the source of life gushed forth for souls and an ocean of mercy opened up for the whole world..." Seven years old ako nang ituro ito sa akin ni Sister Tess. According to her, the hour of the Lord Jesus' death, 3pm, is a privileged time as regards the devotion to the Divine Mercy. At that hour, in spirit we stand beneath Christ's cross in order to entreat for mercy for us and the whole world for the sake of the merits of His passion.

Cloud may be nowhere to be found and all of us are worried sick for him but I know that he will come back alive and kiss me for this awesome blessing we have. "Mommy" atungal kong iyak dahil sa lubos na hindi pagkapaniwala. "Sshh dear. We are so so happy for you both." Mom said happily. "I can't still believe na magiging lola na ako hija." Mommy cassie added with a smile plastered on her face. Maybe in behalf of all of this, I am still lucky...lucky to have this blessing we both deserve.