Mother Teresa Blessing นิยาย & เรื่องราว

bungad niya agad nang masagot ang tawag. "Saan ka ba ngayon bata ka, bakit hindi ka dumeretso rito sa bahay, ha? At bakit ka nagpupunta ng mall nang mag- isa? Alam mo bang delikado iyon sa'yo? Pinagkakaguluhan ka ng mga tao roon, paano na lang kung may mangyayari sayo? buti at nakaligtas ka pa, haayy anu ka ba, Therese pinagkakaba mo ako!" napakahabang sermon nito sa kanya agad- agad. Sa totoo lang nasanay na siya sa Tita V niya. Ganito talaga kapag natataranta. Dere- deretso kung magsasalita. At hindi na rin ito bago sa kanya.

Tumango naman ito at dumirecho na din ng lakad patungo sa kusina at ako naman, direcho na sa opisina ni Mother Teresita kung saan nadatnan ko itong halatang hininintay ang pagdating ko. "Magandang gabi po, Mother. Pasensya na po kayo kung ngayun lang ako nakauwi." bati ko dito at hinging paumanhin na din. Kaagad din naman itong napangiti "Ayos lang, iha. Halika, upo ka muna at may importante akong sasabihin sa iyo." sagot din naman ito sa akin Kaagad na din naman akong naupo sa visitor's chair sa tapat mismo ng office table nito

Nang makalabas ako, nakita ko ang matandang madre na nag-interview sa akin noong nakaraang araw. "Maraming salamat po!" wika ko. "Anong nangyari? Bakit ka pumasok doon? Eh matagal nang walang pumapasok sa silid na yon," wika niya na may halong pag-aalala sa boses. "Sinamahan po akong maglibot ni Sister Teresa, siya po ang nagdala sa'kin doon," paliwanag ko na ikinatigil ng madreng kausap ko.

Buntis nga siya. Patuloy lang ang paghimas at pagpapakalma ni Lizbeth dito. “O-Okay lang ‘yan bessy. It’s a blessing. Ang batang ‘yan ang makakatuwang mo sa buhay. Kakayanin mo ‘yan. Be positive.”

"Salamat, anak. Naiintindihan mo kami ng papa mo. Dadalawin ka namin ng papa mo doon." Tumango si Blessie at niyakap ang mama niya. ****** MAKALIPAS ang tatlong araw. Inihatid si Blessie ng mama at papa niya sa terminal ng bus. Ngayon ang araw na pupunta siya ng Isabela. Doon na muna siya pansamantala. "Anak, mag-iingat ka doon. Tawagan mi agad kami kapag nasa bahay ka na ng lola mo. Huwag mong pababayaan ang sarili mo doon," umiiyak na mga bilin ni Belinda.

Hindi pa rin sya nagbabago. "Mahal kita Margarette. Ikaw pa rin ang nag-iisang Mariposa ng buhay ko. Masayang-masaya ako na bumalik ka na. Dalawa na lang ang kulang at mabubuo na ulit tayo." Puno ng luha ang mga mata niyang tumitig sa akin. "You don't believe that Therese was gone, right? Our Milagring is alive. She is alive. You believed that, yeah?" Sunod-sunod akong tumango sa kanya.

“ Vincent whispered but enough to hear it. I look at him and smiled. Sabay-sabay kaming nag sign of the cruz at nagdasal. ”Lord, thanks for the foods and the blessing you gave us. Thank you for another day you give and please forgive our sin and blessed us. In the name of god, Amen“ dasal ko saka kami nag-umpisang mag salo-salo.

Magkagayunpaman ay nagpasalamat na rin si Krissy dahil napakalma nito ang nararamdamang inis ni mommy Liezel sa anak. "Tita Teresa was right mom. Pwede naman tayong magsaya na tayo nalang muna. So let's go?" Suporta ni Krissy sa tinuran ni Teresa. Pilit pa ang naging ngiti niya para lang aluin pa si mommy Liezel. Buti nalang at nakangiti na itong tumango. At tumungo na rin sila. ************