Motivation Sentence Novels & Stories

Syempre, mahirap magmotivate ng tao lalo na kung ako mismo, hindi rin motivated mabuhay. Pero habang tumatagal ako rito, unti-unti, nararamdaman kong may purpose pa pala ang buhay ko. Sabi ni Nina, paminsan-minsan ay ngumingiti na raw ako. Kinakausap ko na raw ang mga tao. Hindi na lang daw si Nina ang palagi kong kadayalogo. Hindi ko iyon napansin... pero natutuwa ako na nagigain ko na ulit ang sarili ko. Nakakainspire kasi ang mga tao rito. Na kahit alam nilang aalipinin lang naman sila ng mga dayuhan kaya sila binubuhay ngayon ay ipinagpapatuloy pa rin nila ang buhay nila. Minsan lang naman daw kasi mabuhay ang tao kaya sinusulit na nila. At isa pa, nagsakrepisyo si Jesus para lang matubo

Hindi ko din maintindihan ang sarili ko kaya nayayamot na din ako. "Wala ako sa mood," sagot ko pagkaraan ng ilang sandali. "Kailangan mo pa ding mag-aral. Malapit na ang long quiz niyo. Hindi puwedeng bumagsak ka." But that didn't motivate me pa din. Nangalumbaba ako. Napakurap naman siya habang nakatingin sa akin. Tumikhim siya at nag-iwas ng tingin. Talagang giniit niya na mag-aral ako.

He deserve it. Ano bang gusto niyang sabihin ko? Magingat siya? Sa ugali niyang iyan, sila kamo ang magingat sa kaniya. "Let me give you an example." Inabot niya ang hawak kong pineapple juice at mabilis iyong nilagok, he even stared at me while doing so. "Like how you enjoy what we did last night, because that will surely motivate me." Namutawi ang sandaling katahimikan o mas magandang sabihin na nabingi ako dahil sa sinabi niyang iyon.

“I want you to look sexy and appealing all the time so I can stay motivated here at work.” Tumango ako, kunwari’y naintindihan ko iyon. “Gets ko naman po ’yan, sir,” sagot ko. “Pero bakit ho para ma-motivate kayo? Ano pong konek no’n sa pagiging sexy at appealing ko, sabi niyo nga?” Nakita ko siyang bahagyang lumunok, saka marahang suminghap. “I’ll be honest with you, ha?” he said, calm and steady. “I still find you dumb, but not as ugly anymore.”

Huminga ako nang malalim at pilit na kinalma ang naghuhuramentado kong puso. "That hurts. Ginalingan ko pa naman dahil katabi kita, hindi mo pala napansin," malungkot niyang wika ngunit alam ko namang kunwari lang ang lungkot sa boses niya. Nagpapaawa? "Alam ko namang magaling ka sa trabaho mo. Hindi mo na kailangang magpasikat," sambit ko at lihim na umirap. "You got me on that. But I still want you to be amazed at me in everything I do. That will motivate me a lot, Elle," pahayag niya na halos magpahina ng aking mga tuhod.

Marami pang proseso ang haharapin mo. In my experience, there always motivation wanting to win. Ayaw mong magpatalo sa ginawang tadhana ng bathala sa'yo. Ngunit paano kung ganoon talaga? Like wanting something is not enough. Mapait akong ngumiti bago tumingin sa bintana upang kausapin ang mga tala. Sumilip ako sa madilim na langit ngunit may mga bituin na disenyo. We don't know the time so we need to get the happiness.

Hindi lang din naman puro negatibo ang hatid nun sa akin dahil ginawa ko itong motivation para pag-igihan at baguhin ang aking sarili. Mabuti nalang at nandito si nanay. Siya ang nagpapatahan sa akin kapag nakikita niyang umiiyak ako. Siya ang nagpapasaya sa tuwing nalulungkot ako at nami-miss ko si tatay. Siya ang nagsasabing magiging maayos din ang lahat. Makakabalik din ako sa dating ako. Makakabalik din kami sa dati kahit wala na si tatay. Kasi ang totoo, nandyan lang naman daw si tatay sa tabi-tabi. Hindi man namin siya nakikita pero andyan siya para gabayan at bantayan kami.

Pinulot ko iyon at tiningnan siya. “Ano 'to?” tanong ko habang iniikot ang candy sa daliri. “Motivation,” sagot niya, nakangiti habang nakasandal sa upuan. “Candy?” napakunot-noo ako. “Effective,” sagot niya, parang proud sa sarili. “Para kanino?” pilit kong pinipigilan ang ngiti. “Sa akin,” mabilis niyang sagot na parang wala lang.

I said slowly. "Even we have not splendid life before. But never lose hope, never give up and never felt unqualified. Instead, we make it all an inspiration and motivation to pursue our dreams." l continued. "Even people may drag us down but do not be shaken. We believe and exist for those people who loves and believe in us. No matter how darks our world just still keep shining." After I said those words they gave a big applause. Wala akong ibang narinig kundi ang malakas na palakpakan nila.

Nang unti-unti nang lumalapit ang mukha ni Jonas sa mukha ni marigold ay bigla naman s'yang itinulak nito. "Salamat Jonas! Minsan talaga kailangan mo lang ma-motivate para magkaroon ng tiwala sa sarili. Salamat ha, mabuti talaga't nariyan ka." Nakangiting wika ni marigold. Pagkatapos ay inayos-ayos nito ang sarili. "Pero tingin mo, may magkakagusto nga kaya sa 'kin?"