Motivation Sentence Novels & Stories

muling saad niya na nakapagpalabi sa akin. Mabait si Motmot. Puwede ko siyang ibigin. Kung antas ng buhay ang pagbabasehan sa makakatuluyan ay tugma kaming dalawa. Bagay na bagay dahil parehong walang-wala sa buhay. Pero kahit papaano ay may pangarap naman ako kaya pipilitin kong makapag-aral at makatapos. Para kahit papaano, mas angat naman kay Mot ang lalaking iibigin ko na hindi ako maaalangan. Mag-aaral muli ako. Natigil lamang talaga ako dahil sa kondisyon ni Ashley. Hindi ko kayang pagsabayin ang mga gastusin. Lalo na at hindi ko maasahan si Papa o si Mama para tustusan anuman sa pangangailangan namin.

Kita sa mga mata niya ang pananabik. "Sabi ko na sa 'yo, mapo-promote ka rin. Tiyaga lang." Ngumiti siya at tumango. "Tama ka, Babe. Kung hindi mo ako minotivate noon, baka sumuko na ako. Pero thankful ako kasi nariyan ka para sa 'kin. Hindi mo ako iniwan kahit malayo tayo sa isa’t isa," aniya sabay patak ng luha mula sa kanyang mata.

Tanging pagsikip lang ng dibdib ko at ang pagsakit ng lalamunan ko. Dumating ang sumunod na school year at kahit ilang beses kong sabihin na walang epekto sa akin ang sinabing iyon ni Mommy, ramdam ko ang unti-unting pagkawala ng motivation ko na sumali pa sa mga school activities ngayong taon. Binuhos ko na lang ang buong oras ko sa training at sinikap na umabot sa provincial. I'm glad I did pero hanggang doon na lang iyon. "Pero sumagot na ba?"

Nakapagtapos naman siya ng college subalit wala siyang trabaho dahil hindi angkop ang kursong natapos sa interes niya. Tama ba tong pinasok nya? Baka pagsisihan nya ito balang araw. Sa isang banda, mahilig naman siya sa adventure kaya gagawin nya itong motivation sa buhay. Kasama ba sa motivation si Copper? Ipinilig nya ang ulo sa isiping iyon,at iwinaksi nya sa kanyang sistema ang atraksiyong nararamdaman nya sa Lalaki.

Nagtataka nitong aniya. "I know. Pero na realize ko na hindi ko siya makukuha sa sout ko lang. Mas maganda pa rin kung maganda at sexy ang kalooban mo. At kung ano man iyang mabigat na dinadala mo ngayon. Lagi mong aalalahinan na binigay 'yan ng diyos sa atin upang hamunin tayo sa mga bagay na alam niyang mahina tayo. Challenges are the one that make us strong and tough to fight our battles in life," i tap her back to motivate her. "Have a positive personality, always be generous and share kindness because in that small things, will have a huge rewanrd for you in the future." Ngumiti ako sa kaniya. Sa ganoong paraan matutulungan ko siya, to be motivated and never think of surrendering. Surre

dagdag ko pa. Nakita ko ang marahan niyang pag-ngiti. "Tuparin mo rin ang pangarap mo para sa sarili mo. Hindi naman sa masamang maging inspirasyon mo ang ibang tao, pero gawin mo rin inspirasyon ang sarili mo para kapag nawala ang taong nagbibigay motibasyon sa'yo ay makakapagpatuloy ka,” pangaral niya sa'kin. "Basta kayo ang inspirasyon ko!" sabi ko. "Kung wala kayo ni Mama, hindi ko na lang alam!"

“Sa trabaho po ba?” Marahang tango naman ang kaniyang isinagot. Mahina akong tumawa. “Ma, kasisimula ko lang. Hindi pa nga ako nakakatatlong buwan sa ginagawa ko, siyempre hindi pa ako pagod. Paano ako mapapagod kung kayo ang motivation para bumangon araw-araw?” “Anak—” “Ma, huwag mo akong alalahanin. Ang unahin niyo ni Papa ay mga sarili niyo. Kaya ko ang sarili ko. Huwag po kayong mag-alala”

pag-amin niya. Gusto kong kutusan ang aking sarili dahil sa aking itinanong. Ngunit naumpisahan ko na. It’s better to take advantage of the momentum. “What’s making you do that? What are your reasons of doing that?” “Para matahimik na ako.” Nag-iwas siya ng tingin. “Hindi mo ba naiisip ang mga taong maiiwan mo kung sakaling magtagumpay ka sa naiisip mo?”

Hindi naman sumalungat si mama sa sinabi niya at ngumiti lang. "Hindi na kailangan, Hon. Masaya na ako sa kung ano mang meron ako ngayon. Masaya na ako na nandiyan ka para sa akin. Kayo ni Athena. At iyang laptop na binili mo para sa akin? Bonus na lang iyan. Mas gusto ko pang sumulat ng walang kahit anong gadgets na gaya niyan basta huwag lang kayong mawala sa tabi ko. Ang laptop na iyan ay gamit lang. Pero kayo? Kayo ang inspirasyon ko. Hindi ko alam kung makakaya ko pang sumulat at ilabas lahat ng piyesa na nabubuo sa utak ko kung wala naman kayo sa tabi ko para i- inspire at i- motivate ako na magpatuloy pa."

nakataas ang kilay na sikmat nito sa kan'ya sabay turo ng mga papeles sa ibabaw ng kan'yang mesa. "I need some motivation baby!" paawa na sabi n'ya rito. "Magtrabaho ka na dahil kailangan at marami ang maaapektohan kapag nalugi ang kompanya mo dahil hindi ka nagtatrabaho ng maayos. Ayan magandang motivation yan!" sagot nito. Sinimangotan n'ya ito at sinamaan ng tingin. "Ayoko ng ganyang motivation. Iba ang gusto ko," giit n'ya rito.